บทที่ 623 การต่อสู้ครั้งใหญ่

หลังจากเฝ้ารอการต่อสู้ใหญ่นี้มาเนิ่นนาน ในที่สุดครั้งนี้ก็เริ่มต้นสักที!

ในจังหวะนี้เองทุกคนในที่นี่ต่างพากันตื่นเต้นจนถึงกับกลั้นหายใจเลยทีเดียว สายตาจับจ้องบนลานประลองบู๊โดยไม่ได้นัดหมาย รอคอยพิธีเปิดการประลองครั้งสุดท้ายที่ยอดเยี่ยมนี้

เพราะการประลองครั้งนี้ได้หนังสือยอมรับความตายไว้!

ควบคู่ไปกับเสียงพูดของพิธีกรอันกระตือรือร้น กู้ไป๋อีเป็นฝ่ายบุกโจมตีเซียวชุ่นก่อน

แสงวาบผ่านตาผู้ชมทั้งหลายโดยพกพาใบหน้าโหดปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าของเซียวชุ่นอย่างกะทันหัน

ฝ่ามือเขาต่อยไปบนไหล่ของเซียวชุ่นหนึ่งครั้งในทันที

เมื่อรับรู้ถึงความดุเดือด เซียวชุ่นกลับแสดงท่าทีสงบนิ่งมุมปากยังพกพารอยยิ้มไว้ดังเดิม

กู้ไป๋อีคิ้วโค้งเรียวขึ้นเหมือนดาบ รับรู้ถึงรอยยิ้มเยาะเย้ยจากใบหน้านั้นของฝ่ายตรงข้ามจนทำให้รู้สึกไม่สบายใจ

ฝ่ามือพลังพิฆาตปะทุออกมาในวินาทีนี้!

กู้ไป๋อีตัดสินใจที่จะใช้หมัดนี้ทุบกระดูกหัวไหล่ของเซียวชุ่นแตก

“หมัดครั้งก่อนก็เป็นแบบนี้ ตอนนั้นคุณทำให้ผมเจ็บหนักอยู่นะ แต่ตอนนี้......”

ขาดคำ นิ้วดาบของเซียวชุ่นทะลุออกมากลางอากาศ แทงตรงไปยังฝ่ามือกู้ไป๋อี

“ไม่เจียมตัว!”

กู้ไป๋อีส่งเสียงหึ ๆ ออกมาอย่างเย็นชาตั้งท่ากันนิ้วดาบเซียวชุ่นเข้าที่ดวงตา

เพียงแวบเดียว พลังทั้งสองปะทุออกมา ทั้งสองฝ่ายปะทะฝีมือกันอย่างหนักหน่วง

บูม!

เหมือนกับดาวอังคารพุ่งชนโลกอย่างไรอย่างนั้น นิ้วดาบกับฝ่ามือรวมเข้าด้วยกันจนเกิดเสียงดังสะเทือนออกมาอื้ออึง

ระเบิดอารมณ์ออกมาเรียกคลื่นลมกระโชกแรงทำให้บนลานประลองบู๊ เกิดการงุนงง!

แต่สองคนในสนามรบกลับแทบไม่ขยับกันเลย เห็นได้ชัดว่ากำลังใช้กำลังภายใน

หลังหายใจเข้าออกสามครั้ง กู้ไป๋อีก็พูดด้วยสีหน้าปกติว่า “พลังสามระดับแข็งแกร่งมากเลยจริง ๆ แต่ก็คุกคามฉันไม่ได้เลยสักนิดเดียว!”

เซียวชุ่นยิ้มแต่ไม่พูด มองกู้ไป๋อีอย่างขำ ๆ

ทันใดนั้นมีพลังพ่นออกมาจากช่องระหว่างนิ้วมือของเขา ทะลุผ่านมือและไหลเข้าไปในร่างกายของกู้ไป๋อีอย่างฉับพลัน

กำลังภายในเข้าสู่ร่างกายอย่างแรง กู้ไป๋อีรับรู้ได้ทันที เขาตกตะลึงเล็กน้อย

“ไม่นึกเลยว่านี่คือฝีมือระดับสี่เหรอ? ”

แม้ว่าจะประหลาดใจ แต่คำพูดของเขาไม่ถึงกับตกใจมากจนเกินไปจริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นกำลังภายในระดับไหน ทั้งหมดก็ยังอยู่ในเงื้อมมือเขาอยู่ดี!

“ถ้าได้รับมาแล้วไม่ส่งคืน จะเสียมารยาทเอา!”

กู้ไป๋อีพูดจบจึงได้เรียกแรงระดับสี่ออกมาจากฝ่ามือของเขา กระแทกไปที่เซี่ยวชุน

แบ่งแยกกระบวนท่าพวกนี้เขาก็ใช้เป็นเหมือนกัน แถมยังคิดว่าแข็งแกร่งกว่าเซียวชุ่นอีกด้วย!

แต่ผลที่ตามมากลับเกินความคาดหมาย

เขาปะทุมาทีเดียวสี่กระบวนท่าเข้าร่างของเซียวชุ่นอย่างบ้าระห่ำ แต่กลับไม่เห็นใบหน้าหนักแน่นและจริงจังของฝ่ายตรงหน้าเลยสักนิด!

ความรู้สึกพวกนี้เหมือนกับว่าต่อยกับสำลี ไม่มีผลใดเลยสักนิด

ที่ทำให้กู้ไป๋อีเกินจะรับได้ก็คือผลกระบวนท่าของตัวเขาเองเหมือนกับหินที่จมลงในทะเล เงียบหายไร้ร่องรอย ไม่มีแม้แต่ระลอกคลื่นปรากฏขึ้น!

นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

กู้ไป๋อีเต็มไปด้วยความสงสัย

มองเห็นสีหน้าเลิกลั่กสงสัยของกู้ไป๋อี เซียวชุ่นพูดเบา ๆ ว่า

“อวดดี คิดว่าตัวเองเก่งงั้นเหรอ แม้จะสามารถสร้างหัวใจของศิลปะการต่อสู้ที่ดีมากได้ แต่ก็สามารถทำให้นักบู๊หลงลืมตัวเอง จนหยิ่งยโสโอหังได้เช่นกัน”

พูดจบ ท่าทางของเขาก็ปรับเปลี่ยนเป็นรวดเร็วและดุดันยิ่งขึ้น