บทที่ 637 ไม่มีความเมตตาอีกต่อไป

แผนของเหยาเสินตั้งแต่ต้นจนเมื่อวานนั้นสมบูรณ์แบบมาตลอด

ด้วยความช่วยเหลือของนักธุรกิจรายใหญ่ในท้องถิ่น เช่น ไอ่อ้วนหวาง สถานการณ์ของสตาร์ไลท์บีโอใน หอการค้าเหลยหยาง นั้นจึงดีมาก

นอกจากนี้เหยาเสินยังอยู่ในถานซื่อกรุ๊ป โดยอาศัยสิทธิ์ในการพูดในคณะกรรมการบริหาร เพื่อนำ "หุ้ยเชิงหยวน" เข้าไว้ในโครงการพัฒนาครั้งต่อไปของบริษัท

ทุกอย่างเป็นไปตามแผนอย่างสมบูรณ์ แต่เช้านี้ สิ่งต่างๆ เปลี่ยนไป ประการแรกคือคนส่วนใหญ่ในถานซื่อกรุ๊ปคัดค้านการนำผลิตภัณฑ์ของสตาร์ไลท์บีโอไว้ในพิมพ์เขียวการพัฒนา

จากนั้นการโปรโมตผลิตภัณฑ์ “หุ้ยเชิงหยวน” ก็พบกับอุปสรรคมากมายที่หอการค้าเหลยหยาง

ทั้งหมดนี้ก็ทำให้ เหยาเสินมีคำตอบอยู่ในใจ

พวกนักธุรกิจของหอการค้าเหลยหยาง พร้อมที่จะต่อสู้เพื่อนสตาร์ไลท์บีโอและ เซียวชุ่นอยู่แล้ว!

หลังจากฟังคำตอบของ เหยาเสิน แล้ว เซียวชุ่น ก็ยิ้มเล็กน้อย

“ฮ่าฮ่า ผมยังสงสัยอยู่เลยว่า… ทำไมหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นที่นี่หลังจากอิงเจี๋ยคัพเริ่ม ปรากฏว่าสมาคมบู๊และกู้ไป๋อีเป็นคนให้ความมั่นใจแก่พวกพ่อค้านี่เอง!”

“ในตอนนั้นพวกเขาคิดว่าคุณแพ้แน่นอน!”

เหยาเสินพยักหน้าเห็นด้วยและพูดอย่างสับสนทันที: “แต่ข่าวที่คุณได้รับชัยชนะแพร่กระจายไปแล้ว ทำไมพวกเขาถึงยังยืนกรานที่จะทำแบบนี้ล่ะ?”

“อิงเจี๋ยคัพ” สิ้นสุดหนึ่งวันเต็มๆ แล้ว

ไม่ต้องพูดถึงแก๊งนักธุรกิจของหอการค้าเหลยหยาง แม้ว่าจะอยู่ห่างจากที่นี่หลายพันไมล์ ตอนนี้พวกเขาได้รับข่าวนี้อย่างแน่นอนแล้ว!

แต่ทำไมนักธุรกิจหอการค้าเหลยหยาง ในท้องถิ่นที่นำโดยถานห้าวฮั่นยังคงดื้อรั้นแบบนี้?

“ไม่ใช่ว่าคนอื่นหมกมุ่นนะ แต่ถานห้าวฮั่นต่างหากที่หมกมุ่น!”

หลังจากพูดแล้ว เซียวชุ่นก็หัวเราะอย่างมีความหมาย

เห็นได้ชัดว่า ถานห้าวฮั่นจำคำเตือนก่อนหน้านี้ของเขาได้อย่างชัดเจน และในขณะเดียวกันก็รู้ว่าไม่มีโอกาสที่จะฟื้นตัวแล้ว

เพราะเซียวชุ่นเคยบอกว่าจะให้โอกาสเขาเพียงครั้งเดียว และจะไม่มีโอกาสครั้งที่สองอีก!

เมื่อมองดูรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา เหยาเสินถามอย่างไม่มั่นใจว่า "คุณจะทำยังไง"

เซียวชุ่นยักไหล่ยิ้มและพูดว่า “ผมให้โอกาสเขาแล้ว ในเมื่อเขาไม่ต้องการพึ่งพาคนอื่น ผมจะเอาที่พักพิงของเขาออก!”

เหยาเสินไม่พูด ดวงตาคู่สวยจ้องไปที่สามีผู้ยิ่งใหญ่ที่อยู่ข้างหน้า

เมื่อเห็นสิ่งนี้ มุมปากของเซียวชุ่นก็ยิ้มเล็กน้อย และก็อดรู้สึกภูมิใจไม่ได้

แต่ในขณะที่เขาภาคภูมิใจ เขาก็รู้สึกรำคาญเล็กน้อยเช่นกัน

เมื่อเห็นว่า หอการค้าเหลยหยาง กำลังจะค่อยๆ ควบคุมอยู่ในมือเขา แต่ถานห้าวฮั่นกล้าผิดคำพูดอีกครั้ง เซียวชุ่น ทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว

เพื่อป้องกันไม่ให้สิ่งนี้เกิดขึ้นในอนาคตอีก เขาจำเป็นต้องใช้วิธีการที่รุนแรงเพื่อเตือนนักธุรกิจที่กระสับกระส่าย

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พูดด้วยท่าทีขี้เล่น

“ก่อนหน้านี้ผมไม่อยากจะตัดเส้นทางการเงินของตระกูลถานไม่ว่าทำอะไรก็ไม่ได้ทำให้สุด แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าวิธีการจะใจดีเกินไปแล้วจน ถานห้าวฮั่นหาเรื่องซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตอนนี้เป็นเวลาที่จะให้กลุ่มตั๊กแตนของ หอการค้าเหลยหยาง ได้เห็นวิธีการของผมบ้างแล้ว เชือดไก่ให้ลิงดู!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เหยาเสินก็เหลือบมองเซียวชุ่นด้วยความกังวล

“ด้วยวิธีนี้จะทำให้เกิดการต่อต้านมากขึ้นไหม?”

“ในตอนนั้น ผมจะข่มแม้กระทั่ง ถานห้าวฮั่นบุรุษที่ร่ำรวยที่สุด หากพวกนั้นต้องการต่อต้าน พวกเขาต้องดูความแข็งแกร่งของตัวเองก่อน!” เซียวชุ่นยิ้มอย่างเฉยเมย

“ก็จริงนะ!”

เหยาเสินหัวเราะเบา ๆ จากนั้นวางเอกสารในมือลงแล้วขยับไหล่ที่ค่อนข้างแข็งของตัวเอง

“ในเมื่อคุณมีแผนแล้ว ฉันก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ละ สู้ๆ นะ!”

พยักหน้า เซียวชุ่นไม่ลืมเตือนเหยาเสิน

“อย่าลืมเรื่องการถ่ายทอดสดด้วยล่ะ คราวนี้เราจะใช้ หอการค้าเหลยหยาง เป็นจุดทดลอง เพื่อดูว่าช่องทางการขายนี้เป็นยังไง ถ้าเป็นไปได้ เราจะเปลี่ยนเป็นรูปแบบการขายแบบนี้ในอนาคต”

หลังจากฟังแล้ว เหยาเสินก็เหลือบมองเขา