บทที่ 674 ไม่มีราคา

หลังจากฟังคำพูดของเกาฉิวแล้ว เซียวชุ่นก็ไตร่ตรองอยู่รอบหนึ่ง คิดว่าข้อเสนอของอีกฝ่ายนี้ดีมากเลยทีเดียว

เมืองซงเจียงตั้งอยู่ที่ทางตะวันออกฮั๋วเซี่ย เป็นภายนอกสุดที่ควบคุมกำลังของสมาคมบู๊ตะวันออกเฉียงใต้ อีกทั้งนักบู๊ของทางนี้ได้จัดตั้งครบวงจรอย่างสมบูรณ์แบบมาก หากว่าสามารถเอาซงเจียงทำเป็นที่มั่นของสหพันธ์บู๊ที่ทางตะวันออก จะต้องสามารถแผ่รังสีพื้นที่ได้มากยิ่งขึ้น

คิดโยงถึงตรงนี้ เซียวชุ่นจึงพยักหน้า

“คุณค่าของซงเจียงสำหรับพวกเรานั้นไม่ธรรมดา เย่หนานเทียนรับมืออยู่ที่นี่คนเดียวไม่ไหวแน่ หวังว่าคุณสามารถอยู่ที่ร่วมกันทำให้เขตฐานสาธิตของพวกเรานี้ให้เป็นจริงขึ้นมากับเขาด้วย !”

เกาฉิวยิ้มโดยไม่ปริปากพูด เขารู้ตั้งนานแล้วว่าเซียวชุ่นจะให้ตัวเองอยู่ที่ซงเจียงตั้งนานแล้ว

อย่างไรก็ตามสถานที่แห่งนี้ห่างไกลจาก “สหพันธ์ซินบู” เกินไป จำเป็นต้องมีคนที่ค่อนข้างมีฝีมือคนหนึ่งสามารถเฝ้าระวังอีกครั้ง ส่วนตัวเองก็คือคนคนนั้น !

เซียวชุ่นยื่นมือไปตบบ่าของเกาฉิวแล้วยกเอา “มีดเกอลู่” ที่อยู่ข้างเท้าขึ้นมา สาวเท้าเดินลงไปที่ตีนเขา

เกล็ดหิมะที่อยู่เต็มท้องฟ้ายังคงปลิวว่อน อุณหภูมิที่เขาลดลงถึงจุดเยือกแข็งทันที

แม้ว่าจะเป็นเช่นนี้ก็ตาม ภาพด้านหลังของเซียวชุ่นที่สวมเสื้อชั้นเดียวนั่น กลับยังคงยืนตระหง่าน แล้วค่อย ๆ หายใน ระหว่างฟ้าดินที่ขาวโพลนสุดลูกหูลูกตานี้

เบือนสายตาของตัวเอง เกาฉิวอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าไปมองตำแหน่งยอดเขา ประกายแสงพร่างพรายในแววตา เหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่

ครู่ใหญ่ ๆ เขาถอนหายใจยาวเฮือกหนึ่ง คุยกับตัวเองเบา ๆ : “เฮ้อ สมาคมบู๊จบสิ้นแล้ว !”

คำนี้ไม่ใช่เกาฉิวกำลังพูดเรื่อยเปื่อย แม้ว่าระหว่างสมาคมบู๊กับสหพันธ์บู๊ในขณะนี้ ยังมีความแตกต่างอยู่มหาศาล แต่ภายในนี้ สหพันธ์บู๊กลับกุมโอกาสเป็นฝ่ายรุกทั้งหมดก่อน

ไม่ว่าแหล่งทรัพยากรในแต่ละด้านหรือไม่ก็นโยบายบัญญัติ ล้วนดีจนถึงระดับพิเศษ สำหรับสมาคมบู๊แต่ละทางเลย

พัฒนาต่อไปตามสถานการณ์นี้ ทำให้คนแห่กันชิงนั้น ก็เป็นเพียงแค่ปัญหาเรื่องเวลาก็เท่านั้น !

ในตอนนี้ตัวเองสนับสนุนให้เย่หนานเทียนทำสถานที่สาธิตนี้ให้ดีละก็ ทั้งทางตะวันออกจะได้มาอย่างง่ายได้

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เกาฉิวถอนหายใจไม่หยุด แต่สายตานั้นหนักแน่นจริง ๆ

สมาคมบู๊มีวันนี้นั่นคือการขุดหลุมฝังศพให้ตัวเอง ส่วนอนาคตของสหพันธ์บู๊ เป็นอนาคตที่หาที่สุดไม่ได้ !

ในขณะเดียวกันนี้ เซียวชุ่นที่มีหิมะสีขาวผ่องพาดตัวตามสาวเท้าเดินไปที่ป่าไผ่เขียวขจี

เย่หนานเทียนและระดับสูงของสมาคมบู๊ซงเจียง ในขณะนี้กำลังรอคอยอยู่ที่นี่โดยไม่ขาดใครสักคนเลย

เห็นเซียวชุ่นมาถึง ทุกคนทำการคารวะทันที : “จ้าวสหเซียว !”

เซียวชุ่นผงกหัวให้เล็กน้อย เซียวชุ่นรู้จุดยืนต่อจากนี้ของคนพวกนี้แล้ว

ในเมื่อเป็นครอบครัวเดียวกัน พิธีรีตองพวกนี้ก็ไม่จำเป็นแล้ว

ครั้นแล้ว เขาจึงโบกมือ เป็นการทักทายกับทุกคนอย่างสุภาพ

“จ้าวสหเซียว ผมรอจนสวามิภักดิ์โดยสมบูรณ์แล้ว นับจากวันนี้ก็เป็นส่วนเล็ก ๆ ใน “สหพันธ์ซินบู” ดูทิศทางลมเพื่อสหพันธ์บู๊รวมทั้งจ้าวสหเซียว !” เย่หนานเทียนเอ่ยด้วยความนอบน้อม

พูดไม่ทันขาดคำ คนที่เหลือก็พากันคล้อยตาม

“เพื่อสหพันธ์บู๊ ดูทิศทางลมตามจ้าวสหเซียว !”

เห็นดังนั้น เซียวชุ่นก็ยิ้มเล็กน้อย : “ดีมาก นับจากวันนี้ไปพวกนายก็คืออิทธิพลเพียงหนึ่งเดียวของสหพันธ์บู๊ที่ประจำอยู่ทางทิศตะวันออก ตำแหน่งทั้งหมดของพวกนายนั้นตามเดิมเลย รับแผนการจากคุณเกาเหมือนกันหมด !”

“หา ?”

ทุกคนได้ยินก็อึ้งกัน พากันมองเซียวชุ่นด้วยสายตางุนงง

“เกาฉิวรวมถึงผู้อาวุโสเจ็ดท่านคนอื่น ๆ ของสหพันธ์บู๊เมื่อครู่ได้สวามิภักดิ์อยู่ภายใต้ “สหพันธ์ซินบู” ฉันตั้งนานแล้ว ตั้งใจจะโค่นล้มตำแหน่งปกครองของสมาคมบู๊ให้หมดสิ้น !” เซียวชุ่นเอ่ยอธิบาย

พูดจบ เย่หนานเทียนและคนอื่น ๆ ก็ตกใจกลัวขั้นสุด

เกาฉิวเป็นหนึ่งในคนห้อมล้อมที่ซื่อสัตย์ที่สุดของสมาคมบู๊เชียว เป็นคนคนนั้นที่ไม่มีทางจะหักหลังมากที่สุดในสายตาของทุกคน แต่ตอนนี้ถึงกับเข้าร่วมสหพันธ์บู๊แล้ว นี่จะทำให้คนไม่ประหลาดใจมาก ๆ ได้อย่างไร ?