บทที่ 712 วิดีโอจากกล้องวงจรปิดอันสยองขวัญ

เช้าตรู่ของวันถัดมา

เซียวชุ่นขับรถไปส่งเหยาเสินที่บริษัท

เหยาเฉินที่เดิมทีได้เปิดประตูรถลงไปแล้ว ตอนนี้ได้เดินมาที่ข้างหน้าต่างอีกครั้ง แล้วกล่าวกับเซียวชุ่นอย่างเย่อหยิ่ง: “ตอนเย็นอย่าลืมมารับฉันตอนเลิกงานล่ะ!”

“ไม่มีปัญหา!” เซียวชุ่นพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

หลังจากได้ผ่านเมื่อคืนมา นับวันภรรยาก็ได้ติดตัวเองมากยิ่งขึ้น

เหยาเสินเห็นเขายิ้มอย่างได้ใจ อดไม่ได้ที่จะเหลือบตามองบนอย่างหลากอารมณ์ จากนั้นก็เดินเชิดหน้าเข้าอาคารสำนักงานไป

ยิ้มย่างจนปัญญา เซียวชุ่นเตรียมที่จะขับรถออกไป ทว่ากระจกรถกลับได้ถูกคนเคาะอย่างช้า ๆ

เขาเงยหน้าขึ้นมอง เงาร่างงดงามของหญิงสาวคนหนึ่งได้ปรากฏเข้าสู่สายตาของเขาในทันที

กดเปิดกระจกรถลง เซียวชุ่นยิ้มอ่อน ๆ ให้กับเธอ

“ไม่เจอกันนานเลยนะ เสี่ยวเหม่ย!”

เสี่ยวเหม่ยที่อยู่ด้านหน้าตอนนี้เงียบสงบเหมือนดั่งสาวข้างบ้าน ไม่มีความไร้เยื่อใยและโศกเศร้าอยู่บนใบหน้าอีก มีเพียงความสุขจากการที่ได้รับชีวิตใหม่

“พี่หลิน เรื่องเมื่อครั้งที่แล้วฉันยังไม่ได้ขอบคุณพี่เลย!”

เซียวชุ่นส่ายศีรษะ ยิ้มกล่าว: “ตอนนั้นฉันคิดว่าเมื่อเธอรู้ความจริงแล้วจะตำหนิฉันเสียอีก!”

ได้ยินดังนั้น เสี่ยวเหม่ยก็มองเขาด้วยแววตาแน่วแน่ และกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงใจ

“หากเป็นฉันในเมื่อก่อน บางทีอาจจะโทษพี่จริง ๆ แต่ตอนนี้ได้เปลี่ยนไปแล้ว มีพี่หยูคอยอยู่ข้างกายทำให้ฉันปล่อยวางเรื่องในอดีตไปหมดแล้ว ฉันในตอนนี้เป็นฉันคนใหม่ ฉันจะใช้ความรักความอบอุ่นอันยิ่งใหญ่เพื่อต้อนรับชีวิตใหม่!”

“เธอสามารถคิดแบบนี้ได้ ฉันรู้สึกปลื้มใจจริง ๆ”

เซียววุ่นพยักหน้า ในแววตาเต็มไปด้วยความชื่นชม

แม้ว่าเขาและเสี่ยวเหม่ยจะไม่ได้สนิทสนมอะไรกันมาก แต่สำหรับหญิงสาวที่สละทุกอย่างได้เพื่อความรักคนนี้ พูดได้ว่านับถือมากจริง ๆ

ตอนนี้เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายได้รับชีวิตใหม่ เป็นธรรมดาที่เขาจะรู้สึกดีใจไม่น้อย

“พี่วางใจเถอะค่ะ ฉันจะไม่ทำให้พี่ผิดหวังที่ได้ช่วยชีวิตของฉันอย่างแน่นอน ฉันและพี่หยูจะใช้ความสามารถอย่างเต็มที่เพื่อช่วยสตาร์ไลท์รวมทั้งพี่เหยาคว้าตลาดในเหลยหยางมาครอบครองให้ได้!”

บนใบหน้าของเสี่ยวเหม่ยเปี่ยมล้นไปด้วยความมั่นใจ ดูคึกคักทรงพลัง

เซียวชุ่นตบไหลเสี่ยวเหม่ยเบา ๆ

“สู้ ๆ นับจากนี้ไปในเมืองเหลยหยางยังมีที่ให้เธอแสดงความสามารถอยู่อีกมากมายนัก!”

“ฉันทำได้แน่!”

เสี่ยวเหม่ยพยักหน้าให้กับเซียวชุ่นอย่างจริงจัง จากนั้นก็โบกมือ และเดินไปที่ข้างบันไดของตึกสำนักงานอย่างรวดเร็ว

ฉินหยูยังคงเป็นเหมือนเดิม มีสีหน้าท่าทางเคร่งขรึม

อดีตบอดี้การ์ดอันดับหนึ่งของซาไห่ ตอนนี้ได้กลายเป็นผู้จัดการฝ่ายรักษาความปลอดภัยของสตาร์ไลท์บีโอไปเสียแล้ว ไม่พูดถึงว่ามีความสามารถเกินกว่าตำแหน่ง อย่างน้อยก็นับว่าตรงสาย

ยิ่งไปกว่านั้น นี้เป็นสิ่งที่ฉินหยูเลือกเอง

เพราะเขาอยากจะอยู่ให้ใกล้กับคนที่เขารักมากยิ่งขึ้น แบบนี้ถึงจะสามารถคอยดูแลอีกฝ่ายได้

มองดูเซียวชุ่นที่ยืนอยู่ข้างรถ ฉินหยูพยักหน้า ในแววตาแฝงไปด้วยความซาบซึ้งใจอย่างที่สุด

เห็นดังนั้น เซียวซุ่นก็ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย แล้วโบกมือให้กับพวกเขาทั้งสองคน จากนั้นก็สตาร์ตรถขับออกไป

ในตอนที่เขากำลังจะขับรถไปหาซ่งหลิงเอ๋อร์ที่รีพัลส์เบย์ วิลล่านั่นเอง จวงจินก็ได้โทรเข้ามาหาเขา

เมื่อรับโทรศัพท์ น้ำเสียงของจวงจินค่อนข้างจะรีบร้อน

“ลูกพี่ พี่รีบมาที่สำนักงานสมาคมด่วนเลยครับ!”

“เกิดเรื่องอะไรขึ้น?” เซียวชุ่นขมวดคิ้ว

“คุยผ่านโทรศัพท์มันไม่ชัดเจน ยังไงซะพี่มาแล้วก็จะเข้าใจเอง!” จวงจินตอบ

ได้ยินดังนั้น เซียวชุ่นก็รู้ว่าเรื่องราวไม่ค่อยปกติ จึงได้รับปากทันที

ได้ ฉันจะรีบไปตอนนี้เลย!”

กล่าวจบ เขาก็วางสายไป แล้วกลับรถขับไปในทิศทางตรงกันข้ามกับรีพัลส์เบย์

แม้ว่าจวงจินจะอารมณ์ร้อน แต่ก็เป็นคนที่คิดรอบคอบ เรื่องที่ทำให้เขารีบร้อนโทรมาหาตนเช่นนี้ คิดว่าคงไม่ใช่เรื่องเล็กอย่างแน่นอน!

แต่ที่ทำให้เซียวซุ่นไม่เข้าใจก็คือ ตอนนี้เมืองเหลยหยางอยู่ในความสงบสุข ยังมีเรื่องอะไรที่อีกฝ่ายไม่สามารถจัดการได้อีกนะ?

ความสงสัยดังกล่าวยังค้างคาใจ เขาได้ขับรถมาถึงด้านหน้าวิลล่าที่กินพื้นที่ขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง