บทที่ 770 ไล่ไปอย่างง่ายดาย

ก่อนหน้านี้เซียวชุ่นใช้เพียงสี่กระบวนท่า ก็ทลายกู่ชีวีของผู้อาวุโสทั้งสี่คนในม้งขาวไปอย่างสิ้นซาก ศักยภาพนั้นใช้คำว่าน่าสยดสยองอย่างยิ่งมาอุปมายังไม่เกินเลย

และม้งหรูหรงในตอนนี้ยังไม่ถือเป็นปรมาจารย์วิชากู่คนหนึ่ง แต่กลับทำตัวถือดีขนาดนี้ การแกว่งเท้าหาเสี้ยนจึงเป็นเรื่องที่ถูกลิขิตไว้แล้ว

ในขณะเดียวกัน ใช้พลังแรงที่มีการเพิ่มเสริมด้วยเพลิงโอสถทำลายหมอกพิษที่เกาะอยู่บนชี่จื้อไปแล้ว จากนั้นเขาก็โจมตีไปทางม้งหรูหรงในทันที

ร่างกายเขากลายเป็นแสงสีฟ้าอ่อนแสงหนึ่ง พุ่งตรงไปยังเป้าหมายด้วยความเร็วที่เร็วจนหาที่เปรียบไม่ได้

“แย่แล้ว!”

เมื่อม้งชิงเฟิงและท่านรองม้งเห็นแบบนี้ สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปในทันที

ถัดจากนั้นพวกเขาก็พุ่งตรงไปข้างกายม้งหรูหรงอย่างไม่ลังเลใจ เตรียมพร้อมที่จะคุ้มกันนายน้อยของเผ่าม้งเขียว

หมอกดำสองสายที่เข้มข้นรวมตัวกันจนประกอบเป็นโล่ที่แข็งแรง บังอยู่ตรงหน้าม้งหรูหรงภายใต้การควบคุมของปรมาจารย์วิชากู่สองคน พยายามต้านทานแรงโจมตีของเซียวชุ่น

เซียวชุ่นในตอนนี้สง่าน่าเกรงขามกลายเป็นหอกยาวที่แหลมคมเล่มหนึ่ง มีแสงสีฟ้าอ่อนเปล่งประกายรอบตัวแล้วแทงเข้าไปในโล่ป้องกัน

“ตู้ม!”

แสงสีฟ้าและหมอกสีดำพุ่งชนกันอย่างรุนแรง จนเกิดเป็นเสียงดังสะเทือนเลื่อนลั่น

ไม่นานนักสีหน้าของม้งหรูหรงก็ขาวซีดลงไปอย่างฉับพลัน นิ้วที่กำลังทำท่าร่ายวิชาอยู่ก็สั่นเทาเล็กน้อย ราวกับกำลังทุ่มแรงกายแรงใจเพื่อต้านทานบางสิ่งบางอย่างอยู่

การบำเพ็ญตนของท่านรองม้งแข็งแกร่งกว่าเขาหน่อย บนใบหน้านอกเหนือจากความรู้สึกช็อกแล้ว เขาก็ไม่เป็นอะไรมากนัก

ทั้งสองฝ่ายต่างยืนกรานและไม่ยอมอ่อนข้อต่อกันอยู่แบบนี้

ทันใดนั้น ก็เริ่มมีเสียงสื่อสารแลกเปลี่ยนดังขึ้นมาในม้งเขียวแดงสอง

“ไอ้หมอนั่นคือใครกันแน่ ทำไมภายใต้การร่วมมือกันของท่านรองม้งและผู้อาวุโสชิงเฟิงมันถึงยังมีกำลังต่อสู้ได้อีก?”

“หึ ไม่ต้องไปสนใจว่ามันเป็นใคร ฉันไม่เชื่อหรอกว่าไอ้หมอนั่นจะสามารถต้านทานการร่วมมือกันของปรมาจารย์วิชากู่สองคนได้ เพราะไม่ว่ายังไงถึงแม้จะเป็นตัวหัวหน้าเผ่าเอง การที่จะรับมือกับกำลังพลแบบนี้นั้น ก็ต้องคอยรับมืออย่างระมัดระวัง!”

“มันก็จริงเหมือนกัน ไอ้หมอนั่นยังหนุ่มขนาดนั้น ถึงแม้มันจะเริ่มบำเพ็ญตนมาตั้งแต่ตอนที่อยู่ในท้องแม่ แต่ว่าก็เพิ่งบําเพ็ญไป 20 กว่าปีเท่านั้น หรือว่าศักยภาพของมันแข็งแกร่งกว่าหัวหน้าเผ่าเสียอีก?”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ สีหน้าของคนจำนวนไม่น้อยก็เริ่มดูผ่อนคลายขึ้นมา ไม่มีคนกังวลต่อศึกการต่อสู้แบบนี้แล้ว

แต่ทว่าในขณะที่ทุกคนกำลังคิดว่าฝ่ายตัวเองต้องเป็นฝ่ายชนะอย่างแน่นอนอยู่นั้น เห็นเพียงแสงสีฟ้าก็อยู่รอบกายเซียวชุ่นสว่างจ้ามากยิ่งขึ้น เหมือนกับหนามอันเฉียบแหลมที่ถูกแผดเผาจนแดงเถือก แทงเข้าไปในหมอกดำที่เป็นฉากกำบังนั่นโดยตรง

“ปัง!”

เสียงดังสนั่นดังก้องไปทั่วทุกสารทิศ หมอกดำที่นับไม่ถ้วนตลบฟุ้งไปทั่วทุกสารทิศ จากนั้นมันก็ถูกลมภูเขาพัดจนสลายหายไป

“อั่ก!”

จากนั้นทุกคนก็เห็นว่าท่านรองม้งและม้งชิงเฟิงอ้าปากกระอักเลือดเฮือกใหญ่ออกมากะทันหัน ร่างกายตั้งตรงและล้มลงไปด้านหลัง เห็นได้ชัดเจนเลยว่าต่างบาดเจ็บสาหัส

ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ ทำเอาผู้คนมองดูจนเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง

ทั้ง ๆ ที่เมื่อกี้พวกเขายังพูดคุยกันอย่างหนักแน่นใจจริงอยู่เลยว่าเซียวชุ่นไม่มีทางเอาชนะการร่วมมือกันของผู้อาวุโสทั้งสองคนแน่นอน ทว่าสถานการณ์การต่อสู้กลับเปลี่ยนแปลงไปอย่างฉับพลัน ทำให้พวกเขาตั้งตัวไม่ทัน!

เซียวชุ่นไม่ได้สนใจความรู้สึกตะลึงงันของคนเหล่านั้น เขาเดินไปข้างกายม้งหรูหรง แล้วมองฝั่งตรงข้ามด้วยใบหน้าที่เย็นชา

“กูจะให้เวลามึงสิบวินาที พาคนของมึงหายไปต่อหน้ากูซะ!”

โดนเขาดูถูกขนาดนี้ ม้งหรูหรงอดไม่ได้ที่จะตะคอกเสียงดังลั่น: “ไอ้ชิบหาย มึงอย่าคิดว่ากูกลัวมึงนะเว้ย!”

หลังจากตะคอกเสร็จ เขาก็ปล่อยหมัดออกไปอย่างดุดัน

มีหมอกดำโอบล้อมอยู่รอบแขน พลังอำนาจดูน่าเกรงขาม!

ลมมืดที่เข้มข้นไหลทะลักไปทางเซียวชุ่น พัดโบกจนทำให้เสื้อผ้าของเขาเสียงดังฟึบฟับ

“‘ฝึกคู่บู๊กู่’งั้นเหรอ”

เซียวชุ่นพูดกับตัวเองคำหนึ่ง จากนั้นเขาก็ปล่อยหมัดออกไปเช่นกัน ปะทะกับหมัดของม้งหรูหรงอย่างรุนแรง

เสี้ยววินาทีที่ปราณหมัดปะทะเข้าด้วยกัน หมอกดำที่อยู่บนแขนม้งหรูหรงถูกที่ลมพลังอันแข็งแกร่งพัดจนสลายหายไป จากนั้นพลังเน่ยจิ้งที่ทะลุปรุโปร่งที่เคลื่อนผ่านร่างกายไป ก็เหมือนกระแสน้ำซัดกระหน่ำเข้าไปในแขนเขาและแผ่กระจายไปทั่วทั้งร่าง!

“แคว็ก!”