ตอนที่ 537
บทที่ 790 ชาวกู่ป่า
October 28, 2026
ในซอยนั้น เวลานี้เซียวชุ่นกับเหมิงไชทั้งสองคนกำลังคุมเชิงกันอยู่
เนื่องจากว่าสถานการณ์ของซ่งหลิงเออร์ทางนั้นยังไม่ชัดเจน เซียวชุ่นจึงไม่ได้บุ่มบ่าม
อีกทั้งเหมิงไชคนนี้ก็มีความระมัดระวังเป็นอย่างมาก รักษาระยะห่างความปลอดภัยกับเขาเอาไว้ตั้งแต่แรก อยากจะจัดการสังหารนั้น เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ทางเลือกที่ถูกต้องนัก
และทันใดนั้นเอง บรรยากาศที่ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมอ่อนข้อให้กันนั้นก็ถูกขัดขึ้นด้วยเสียงโทรศัพท์
เหมิงไชยิ้ม จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมา
“เหอะๆ ตอนนี้เป้าหมายยืนอยู่ตรงหน้าผมแล้ว คุณวางใจได้!”
“ได้ครับ ทางนี้ผู้รู้แล้วว่าควรจะจัดการอย่างไร!”
ว่าแล้ว ก็สิ้นสุดบทสนทนาลง มองเซียวชุ่นด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความขบคิด
“ตอนนี้ซ่งหลิงเออร์อยู่ในมือพวกเราแล้ว ถ้าหากคุณไม่อยากจะให้เกิดอะไรขึ้นกับเธอ ผมขอเตือนว่าทางที่ดีที่สุดก็คือไปกับผม!”
ดวงตาทั้งสองข้างของเซียวชุ่นเคร่งขรึม แววตาที่แหลมคมนั้นเต็มไปด้วยความอาฆาตอย่างไร้ขอบเขต
“เหอะๆ ผมรู้ว่าคุณแข็งแกร่ง แต่ถ้าหากคุณเลือกที่จะลงมือ ถ้าอย่างนั้นลูกศิษย์คนสวยคนนั้นของคุณก็จะ.....”
พูดมาถึงตรงนี้แล้ว รอยยิ้มของเหมิงไชก็เผยให้เห็นถึงความชั่วร้ายออกมา
“ที่ไหน!” เซียวชุ่นเอ่ยขึ้นอย่างเยือกเย็น
“คุณไม่ต้องรีบร้อน โทรศัพท์มือถือนี่ถือเอาไว้ให้ดีๆแล้วกัน!”
ยังไม่ทันสิ้นเสียง เหมิงไชก็หยิบเอาโทรศัพท์มือถือเครื่องหนึ่งออกมาจากกระเป๋าทิ้งเอาไว้ให้เซียวชุ่น หลังจากนั้นก็ออกไปอย่างสนใจแต่ตัวเอง
เซียวชุ่นกำโทรศัพท์มือถือเอาไว้แน่น ในใจอดที่จะรู้สึกเป็นกังวลอยู่บ้างไม่ได้
หร่วนจินสุ่ยไม่ใช่คนดีอะไร นี่เป็นเรื่องที่เห็นได้อย่างชัดเจน อีกทั้งก่อนหน้านี้ที่ “ตลาดหนานฮวง”บุคคลนี้ปรารถนาในความงามของซ่งหลิงเออร์ไปแล้ว ครั้งนี้ถูกคนเลวจับตัวไปแบบนี้ สถานการณ์ก็ไม่ดีนัก
อีกทั้งที่ทำให้เซียวชุ่นเป็นกังวลยังมีอีกเรื่องหนึ่ง
การฝึกฝนอย่างซ่งหลิงเออร์ วิชากู่ทั่วๆไปนั้นไม่สามารถทำร้ายเธอได้อยู่แล้ว และ“กู่ไร้สี”นั่นไม่คิดว่าจะสามารถทำให้เธอติดกับได้ คิดแล้วคงจะเป็นแมลงมีพิษที่ร้ายกาจมากสิถึงจะถูก
ไม่กี่วันก่อนหน้านี้ที่ม้งขาวเขาเองก็ได้ทำความเข้าใจความรู้วิชากู่อย่างลึกซึ้งมาบ้างแล้วเช่นกัน แต่กลับไม่เคยได้ยินอีกฝ่ายหนึ่งพูดถึงสิ่งนี้ น่าจะเป็นวิชากู่ที่มีเอกลักษณ์ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทางนี้!
ตอนนี้หร่วนจินสุ่ยทางนั้นคงจะยังไม่ได้จัดการซ่งหลิงเออร์ให้เรียบร้อย ในระยะเวลาอันสั้นพวกเขาไม่ติดต่อให้ตัวเองไป ไม่อย่างนั้นก็หาเซี่ยหลีมาทำความเข้าใจกับสถานการณ์ก่อน แล้วก็จะได้มีการเตรียมการอย่างรอบคอบด้วยเช่นกัน
คิดมาถึงตรงนี้แล้ว เซียวชุ่นก็หยิบโทรศัพท์มือถือตัวเองออกมา แล้วโทรออกหาเซี่ยหลี
โทรศัพท์ดังไม่กี่เสียง ทางสั้นก็มีเสียงเอ่ยถามของเซี่ยหลีดังขึ้น : “คุณเซียว มีธุระอะไรหรือคะ?”
“หลิงเออร์ถูกหร่วนจินสุ่ยจับไปแล้ว!” เซียวชุ่นตอบกลับสั้นๆ
“อะไรนะ!”
เซี่ยหลีเสียงสูง ดูเหมือนกับไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่นัก
เซียวชุ่นกับซ่งหลิงเออร์ล้วนแต่เป็นแขกคนสำคัญของพวกเขาตระกูลเซี่ย ตอนนี้ถูกคนลักพาตัวไปในบ้าน เธอในฐานะที่เป็นเจ้าของบ้านก็หลีกเลี่ยงความผิดนี้ได้ยาก ถ้าหากถูกเซียวชุ่นกล่าวโทษ ถ้าอย่างนั้น“วิชากู่ต้องห้าม”ของคนตระกูลเซี่ยก็จะไม่มีคนแก้ได้แล้วจริงๆ!
คิดเชื่อมโยงมาถึงตรงนี้แล้ว เธอก็รีบจัดมาตรการรับมือทันที เอ่ยพูดขึ้นกับเซียวชุ่น : “ฉันจะให้คนไปเอาตัวผู้นำตระกูลตระกูลหร่วนมาเอง!”
ได้ยินแล้ว เซียวชุ่นจึงรีบยั้งเอาไว้ : “ไม่ได้ครับ!”
ตอนนี้ซ่งหลิงเออร์ถูกหร่วนจินสุ่ยควบคุมเอาไว้แล้ว ถ้าหากเซี่ยหลีทางนี้ไปหาเรื่องตระกูลหร่วน ก็จะมีโอกาสบีบบังคับทางฝ่ายนั้นในการส่งตัวคนอย่างแน่นอน
ถ้าหากทางฝ่ายนั้นไม่ยอม ต้องการจะสู้กันให้ตายไปทั้งสองฝ่าย ถ้าอย่างนั้นชีวิตของซ่งหลิงเออร์ก็ตกอยู่ในอันตรายไม่ใช่หรือ?
เรื่องราวที่เสี่ยงอันตรายแบบนี้ เซียวชุ่นไม่ทำอยู่แล้ว
เซี่ยหลีที่อยู่ทางปลายสายดูเหมือนจะรับรู้ถึงว่าวิธีนี้ของตัวเองไม่เหมาะ และยังไม่มีวิธีอื่นขึ้นมาในขณะนั้น
หลังจากที่บรรยากาศเงียบไปอยู่พักหนึ่งนั้น เซียวชุ่นเป็นฝ่ายเอ่ยพูดขึ้นมาก่อน : “ผมมีบางเรื่องที่อยากจะทำความเข้าใจกับคุณ ถ้ามีเวลาว่างก็มาที่ไชน่าทาวน์ตอนนี้เลยนะครับ ผมรอคุณอยู่ที่นี่!”