ตอนที่ 32 แออัดกันที่ลานจอดรถ!

หวังเจียเหยาอยากจะถามเย่เฉินต่อหน้าว่าทำไมถึงยอมคุกเข่าให้หญิงอื่นแต่กลับไม่ยอมคุกเข่าให้หล่อน!

แล้วยิ่งไปกว่านั้นอยากจะถามฉินหงเหยียนว่าทำไมถึงต้องแย่งผู้ชายของตนเอง!

คุณนายหวังถลึงตามองหวังเจียเหยาอย่างไม่พอใจ แล้วกล่าวกับอีกฝ่าย

“โทรหาฉินหงเหยียน ฉันจะคุยเอง”

“ครับ!”

หวังจื้อเฉียงล้วงมือถือออกมาอย่างรวดเร็ว เขากดโทรออกหาฉินหงเหยียนก่อนจะก็ส่งมือถือให้มารดา

ถึงคุณนายหวังจะหัวเสียแต่น้ำเสียงยังคงนุ่มนวลอ่อนโยน อย่างไรเสียหญิงชราก็โลดแล่นอยู่ในวงการธุรกิจมาตลอดชีวิต เรื่องขี้ปะติ๋วแค่นี้ไม่มีค่าพอให้เจ้าตัวต้องโวยวาย

คุณนายหวังกล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่ยังเปี่ยมด้วยอำนาจ “คุณฉิน ฉันได้ยินมาว่าเขยที่แต่งเข้าคนนั้นของบ้านเราไปที่หัวเซิ่งเพื่อสมัครเป็นบอดี้การ์ดของคุณ ถ้ารู้ก่อนนี้ว่าคุณถูกใจเย่เฉินล่ะก็เมื่อครึ่งปีก่อนคงส่งตัวเขาให้คุณไปแล้ว เพียงแต่เมื่อวานคุณบอกเองว่าจะช่วยพวกเราตัดทางทำมาหากินของเขา แต่วันนี้คุณกลับให้ความช่วยเหลือเขา เหมือนว่าคุณยังติดค้างคำอธิบายเรื่องนี้กับฉันอยู่นะคะ?”

ฉินหงเหยียนกล่าวตอบอีกฝ่าย “เรื่องไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดหรอกค่ะ แต่ไม่ว่าจะพูดยังไง ฉันก็ติดค้างคำขอโทษคุณอยู่จริงๆ ฉันคงทำตามที่รับปากคุณไปเมื่อวานไม่ได้แล้ว ต้องขอโทษด้วย”

พอได้ยินฉินหงเหยียนขอโทษอย่างจริงใจ คุณนายหวังก็อารมณ์ดีขึ้นมาไม่น้อย

“แหม พูดขอทงขอโทษอะไรกัน เรามันคนกันเองทั้งนั้น ในเมื่อคุณชอบเด็กนั่นอย่างนั้นก็เก็บเขาไว้เถอะ แค่เขยที่แต่งเข้าบ้านเราถือเสียว่าตระกูลหวังยกเขาให้คุณแล้วกัน!”

“จะยกเขาให้หล่อนไม่ได้นะคะ!” หวังเจียเหยาที่อยู่ด้านข้างโพล่งออกมาด้วยความหึงหวง

คุณนายหวังหัวเสีย ถลึงตามองหวังเจียเหยาอย่างไม่พอใจแล้วรีบใช้มือปิดไมโครโฟนเอาไว้ด้วยเกรงว่าคำพูดของหวังเจียเหยาจะลอดเข้าไปในสาย

ส่วนซูหลานเมื่อเห็นคุณนายหวังโกรธ ก็รีบร้อนใช้มือปิดปากลูกสาวเพื่อไม่ให้เจ้าหล่อนพูดอะไรได้อีก

คุณนายหวังพูดต่อด้วยรอยยิ้มละมุน “เรื่องของเย่เฉิน ฉันจะไม่คิดเล็กคิดน้อยแล้วกัน แต่โปรเจกต์ร่วมลงทุนเจ็ดสิบล้านที่คุณฉินคุณรับปากฉัน คงจะไม่ผิดคำพูดอีกใช่ไหม?”

ฉินหงเหยียนกล่าวว่า “ฉันคุยกับคุณเย่เรื่องโปรเจกต์นี้แล้วค่ะ ท่านประธานเห็นแผนธุรกิจของพวกคุณแล้ว เขาชอบมากบอกว่าน่าสนใจแต่เขาอยากจะศึกษาเพิ่มเติมอีกสักหน่อย”

“อะไรนะ? คุณเย่เห็นแผนธุรกิจของเราแล้ว? แล้วก็ชอบมากด้วยเหรอ?”

คุณนายหวังทวนคำพูดของฉินหงเหยียนด้วยความตื่นเต้น

พอบรรดาคนตระกูลหวังที่อยู่รอบตัวหญิงชราได้ยินเข้าก็ดีใจจนเนื้อเต้น!

คุณนายหวังกล่าวต่อ “ถ้าเขาอยากจะได้ข้อมูลเพิ่มเติม เรื่องนี้ง่ายนิดเดียว ฉันจะให้จื้อเฉียงไปสวัสดีคุณเย่ที่บริษัทแล้วคุยเรื่องนี้กับเขาด้วยตนเอง!”

ฉินหงเหยียนกล่าวตอบ “ได้ค่ะ อย่างนั้นฉันจะจัดวันเวลาให้”

คุณนายหวังกล่าวอย่างดีใจ “ขอบคุณมากนะคุณฉิน ถ้าเรื่องเรียบร้อยแล้วจะต้องส่งของขวัญไปขอบคุณคุณอีกครั้งแน่นอน!”