ตอนที่ 45
ตอนที่ 45 ขอให้นายท่านลงโทษด้วย!
October 22, 2026
ซีกวาสั่งสั้นๆ “พวกเราลุย!”
ยอดฝีมือจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้สิบคนรุมเขาพร้อมกัน!
ตูม ตูม ตูม!
เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ!
เสียงต่อยตีรุนแรงดังขึ้นทั่วบริเวณ
ซีกวาตกตะลึง คิดไม่ถึงว่าเย่เฉินจะสามารถรับมือคนสิบคนเพียงลำพังได้!
ซีกวาหยิบมือถือขึ้นมา แล้วโทรหาหลิวเจิ้งคุน
“ท่านหลิว ท่านช่วยส่งคนมาเพิ่มอีกสักสิบคนหน่อยสิครับ คนที่ผมพามาด้วยคาดว่าสักสิบนาท่าจะโดนเย่เฉินซ้อมจนน่วมแล้วล่ะครับ”
“อะไรนะ?”
หลิวเจิ้งคุนในในตอนนั้นเพิ่งจะเล่นหมากล้อมกับพ่อบ้านฟางเสร็จ พอได้ยินก็ตกใจ
“ในประเทศเรามีคนเก่งที่สามารถสู้กับคนสิบคนด้วยตัวลำพังคนเดียวได้เหรอ! อัจฉริยะภาพแบบนี้ฉันต้องเก็บเป็นเด็กในสังกัดให้ได้!”
“ส่งโลเคชั่นมา ฉันจะไปเดี๋ยวนี้!”
หลิวเจิ้งคุนรีบตามไปอย่างรวดเร็ว
ตอนที่มาถึงลานจอดรถ นักเลงทั้งหมดที่เขาส่งมาก่อนหน้านี้นอนแผ่บนพื้นหมดแล้ว
ส่วนเย่เฉินนั้นเสื้อผ้ายับไปเล็กน้อย แต่คนไม่ได้เป็นอะไร
เหตุการณ์ตรงหน้าทำให้หลิวเจิ้งคุนตกใจ แล้วเดินไปหาเย่เฉินด้วยความตื่นตระหนก
ยิ่งเข้าใกล้เย่เฉินเท่าไหร่ ความตื่นตระหนกบนใบหน้าหลิวเจิ้งคุนก็มากขึ้นตามไปด้วย
“เย่เฉิน…คือ…”
ทันใดนั้นเองทุกคนก็ได้เห็นหลิวเจิ้งคุนทรุดตัวคุกเข่าทันทีที่เห็นเย่เฉิน แล้วตะโกนเสียงดัง
“คุณชาย!”
ใบหน้าของเย่เฉินนั้นเหมือนกับคุณชายสามในรูปที่พ่อบ้านฟางให้หลิวเจิ้งคุนดูไม่มีผิดเพี้ยน!
แล้วในตอนนั้นเอง พวกหวังซ่าวเจี๋ย ซีกวา ต่างก็ตกตะลึง
“ท่านหลิว ท่านพูดอะไรน่ะ? เขาเป็นเขยที่แต่งเข้าของบ้านเรา ทำไมท่านเรียกเขาเป็นคุณชายล่ะ?” หวังซ่าวเจี๋ยถาม
ซีกวาถามอย่างตกใจ “ดูคนผิดหรือเปล่า?”
หลิวเจิ้งคุนไม่สนใจทั้งสองคน มองเย่เฉินอย่างนอบน้อม
“คุณชาย ผมเป็นลูกน้องของท่านฟาง เรื่องวันนี้ผมหลิวเจิ้งคุนตายร้อยครั้งก็ไม่พอ ขอคุณชายลงโทษด้วย!”
เย่เฉินถึงได้เข้าใจแจ่มแจ้ง ที่แท้ก็เป็นลูกน้องของพ่อบ้านฟาง
พูดไปแล้วก็เรียกซีกวามา “ขยะเอ้ย ยังไม่รีบคุกเข่าขอโทษนายน้อยอีก!”
ซีกวาไม่กล้าชักช้าอีก คุกเข่าลงแล้วตะโกน
“พี่เย่เฉิน คุณชายเย่เฉิน ผมซีกวาล่วงเกินท่าน ขอให้ท่านใจกว้างให้อภัยผมด้วย!”
หวังซ่าวเจี๋ยที่อยู่ด้านข้างก็ชะงักไป คิดไม่ถึงว่าลูกพี่ใหญ่ในอวิ๋นโจวอย่างซีกวาจะโขกศีรษะให้เย่เฉิน พร้อมกับอ้อนวอนเขา!
“ช่างเถอะ ไม่ต้องโขกแล้ว เดี๋ยวคนอื่นเห็นเข้าจะคิดว่าฉันเป็นลูกพี่ของพวกนักเลงหัวไม้”
ที่นี่คือลานจอดรถใต้ดินของบริษัท เย่เฉินจึงกลัวว่าจะดูไม่ดี
เย่เฉินกล่าว “ซีกวาโขกศีรษะขอโทษคงไม่ต้องแล้ว นายแค่ไปอธิบายกับคนตระกูลหวังให้ชัดเจนว่าฉันไม่ได้ขายนาฬิกาให้นายก็พอ”
ซีกวารีบตอบ “ครับ ผมจะไปบอกคนตระกูลหวังเดี๋ยวนี้ว่าหวังซ่าวเจี๋ยเป็นคนบอกให้ผมทำแบบนี้”