บทที่ 188 คู่นัดอู่ฉางชิง

ท่านอ๋องเก้าส่ายศีรษะ “คนผู้นั้นเห็นทีคงจะถูกนำตัวไปซ่อนเสียแล้วกระมัง?”

“เหตุใดพวกท่านจึงไม่สงสัยว่าเขาอาจจะถูกฆ่าตายไปแล้วก็ได้?”

“ฮองเฮาทรงพบว่าอาลักษณ์อาวุโสผู้นี้แท้แล้วเป็นญาติของก้งหลัน ฮูหยินของจื้อเหอตี้น้องชายใต้เท้าจื้อน่ะสิ! ก้งฮูหยินผู้นี้ได้ยินว่าเป็นคนทะเยอทะยานมีเล่ห์เหลี่ยมพอตัว หากว่าเอาความผิดจื้อซุ่นซีฐานหลอกลวงเบื้องสูงก็มากพอจะประหารพวกเขาได้แล้ว”

องค์ชายสิบห้าทรงเล่าถึงสิ่งที่สายลับของพระองค์พบเห็นจากเรือนลับของใต้เท้าจื้อให้พระเชษฐาทรงทราบ

“แม้จะกำจัดจื้อซุ่นซีได้ ทว่าจื้อจื่อชงบุตรชายของเขาก็กุมทั้งเงินตรา เครือข่ายอำนาจ และนักฆ่า ข้าอยากกำจัดพวกเขาสองพ่อลูกภายในครั้งเดียว มิฉะนั้นอาจจะถูกแว้งกัดเอาได้”

ขณะที่องค์ชายสิบห้าทรงหารือกับท่านอ๋องเก้าเพราะหวังจะกวาดล้างตระกูลจื้ออยู่นั้น จินวั่งซู่ก็นั่งถกกับชิงหลานถึงการวางแผนรักษาความปลอดภัยในงานแต่งงานขององครักษ์จงกับมู่เยี่ยนฟาง

“ระยะนี้ในเมืองหลวงเกิดข่าวลือเรื่องสิบหกกระบี่ซึ่งกล่าวกันว่าคือกลุ่มนักฆ่าที่เก่งกาจยิ่งนัก ขุนนางระดับเจ็ดที่ถูกฆ่าเมื่อเดือนก่อนเป็นฝีมือของคนกลุ่มนี้”

“นี่ไงคุณชายจิน! สายข่าวของเราก็ยืนยันเรื่องนี้มาด้วยเหมือนกันเจ้าค่ะ”

จินวั่งซู่รีบลุกขึ้นมาดูกระดาษแผ่นเล็กๆ ที่เขียนข้อความไม่กี่บรรทัดในมือของชิงหลาน

“องค์ชายเพิ่งเตือนให้ข้ากับฟางเอ๋อร์ระวังตัวให้มากขึ้นเพราะเพิ่งสืบพบว่าที่อู่ฉางชิงหายตัวไปเป็นเพราะถูกคนกลุ่มนี้จับไปขังเอาไว้”

“หา! มันเป็นคนละพวกกันหรือ?”

“ไม่สิ! อู่ฉางชิงเป็นคนของนายท่านและนายท่านที่ว่า...สายของพวกเราก็เคยรายงานมาแล้วว่าน่าจะเป็นใต้เท้าจื้อ หัวหน้าของสิบหกกระบี่ก็คือจื้อจื่อชง ข้าเดาว่าพวกเขาอาจจะมีความขัดแย้งกันเอง”

จินวั่งซู่เริ่มเคาะสันพัดงูดำกับโต๊ะเบาๆ “จงเหยียนบังเอิญไปเห็นการนัดหมายของคนผู้หนึ่งกับอู่ฉางชิงเขาจึงถูกล่อออกมาฆ่าปิดปากเช่นนั้นสินะ”

ชิงหลานดีดนิ้วเปาะ! “ยอดมาก! คุณชายจิน ท่านสันนิษฐานได้เหมาะเจาะอย่างยิ่ง เพียงแต่องค์ชายยังไม่ยอมเปิดปากว่าจงเหยียนได้เห็นคนผู้ใดลอบพบกับอู่ฉางชิง”

“หรือว่าจะเป็นใต้เท้าจื้อ?”

“ไม่ใช่แน่นอนเจ้าค่ะ”

“เหตุใดเจ้าจึงมั่นใจว่าไม่ใช่จื้อซุ่นซี?” จินวั่งซู่จ้องหน้าชิงหลานเขม็งอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เลิกคิ้วข้างหนึ่งขึ้น “เจ้าให้คนแฝงกายไปเฝ้าดูความเคลื่อนไหวในจวนสกุลจื้อหรือ?”

สาวน้อยพยักหน้ายอมรับ “ท่านล่ะ! ไม่สนใจเรื่องภายในจวนจื้อหรือไร?” “ข้าน่ะหรือจะไม่สนใจ! ไหนว่ามาซิเจ้าได้เรื่องใดพอจะให้ข้าเขียนข่าวหากินได้บ้าง?”

“ที่แน่ๆ เรื่องในคืนนั้นมิใช่ใต้เท้าจื้อแน่นอนเพราะคนของข้าบอกว่าเขาคลอเคลียอยู่กับอนุเผยตลอดคืน ยามนี้อนุเผยรู้แล้วว่าซิวฮูหยินเป็นหนึ่งในชู้รักของใต้เท้าจื้อและนางก็กำลังโมโหอย่างยิ่ง”

“ไม่ได้ๆ เรื่องของซิวฮูหยินเป็นชู้รักกับใต้เท้าจื้อข้ายังเขียนลงข่าวซุบซิบไม่ได้ ประเดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องใหญ่เพราะจี่ฮูหยินอาจจะมาบีบคอข้าตามหาความจริงอีกคน”