บทที่ 189 ยาพิษของมารดา

อนุเผยเกรงว่ามารดาจะเป็นห่วงท่านตานางจึงตอบเลี่ยงไปว่าท่านตาต้องไปตรวจที่นาในต่างอำเภอเพราะปีนี้เห็นว่าน่าจะได้ข้าวมากกว่าปีก่อนๆ

“เสี่ยวหลิ่งเป็นคนไปแจ้งข่าวเรื่องท่านแม่ให้ข้ารู้ ข้าจึงรีบออกมาหาท่านแม่ที่นี่เจ้าค่ะ” สายตาของเผยหนิงเอ๋อร์พลันมองเห็นปลายของห่อกระดาษที่ถูกแกะออกซุกอยู่ใต้ตู้วางของใกล้ๆ นางคิดจะก้มลงเก็บก็เกรงมารดาจะสงสัย บังเอิญถังฮูหยินเกิดปวดปัสสาวะพอดีจึงได้ขอตัวไปเข้าห้องส้วม

เผยหนิงเอ๋อร์รีบก้มลงหยิบห่อกระดาษนั้นออกมาดู เห็นตราประทับของโรงหมอท่านหมอฉงก็รู้ได้ทันทีว่ามารดาของตนคงแอบทิ้งยาที่ท่านตาเอามาไว้ให้ต้มดื่ม นางจึงหันไปเรียกไถส่วงให้เอาไปส่งให้สาวใช้ของมารดาที่เฝ้าอยู่ข้างนอก

“เจ้ากำชับนางให้ต้มเย็นนี้แล้วหาทางให้ท่านแม่ข้าดื่มให้ได้”

เมื่อถังฮูหยินเดินกลับมานางก็มีอาการเหม่อลอยจนสังเกตได้ สักพักนางก็นั่งลงและมองดูเผยหนิงเอ๋อร์ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

“เจ้าเดินไปดูต้นกุหลาบตรงนั้นทีสิ! ข้าปลูกไว้ตั้งแต่มาถึงที่นี่มันใกล้จะบานแล้ว”

เผยหนิงเอ๋อร์ชะเง้อคอมองไปนอกหน้าต่างด้วยความสงสัย ถังฮูหยินจึงคะยั้นคะยอให้นางเดินออกไปดู เผยหนิงเอ๋อร์จำต้องทำตามระหว่างนั้นนางลอบมองกลับไปยังมารดาอยู่บ่อยๆ จึงเห็นถังฮูหยินทำตัวลับๆ ล่อๆ ควักขวดกระเบื้องเล็กๆ ออกมาจากสาบเสื้อค่อยๆ เคาะก้นขวดให้ผงสีขาวโรยลงในถ้วยน้ำชา

“ท่านแม่! ทำอะไรน่ะเจ้าคะ?” นางกรากเข้าไปจับมือมารดา

ถังฮูหยินสะดุ้งหันมามองบุตรสาว “เจ้าเองหรือ? ข้ากำลังจะวางยาเผยมู่ซีน่ะสิ! เจ้ารู้หรือไม่? มันมาหาข้าได้สามครั้งแล้ว ข้าแอบเทยาพิษนี่ลงใน น้ำชาให้มันดื่มทุกครั้ง หากว่ามันดื่มได้ครบหกครั้งมันก็จะตายโดยเลือดออกทวารทั้งเก้า นี่มันก็เพิ่งมาหาข้านะ...ข้าบอกให้มันไปเดินดูดอกกุหลาบเดี๋ยวก็คงกลับมา เจ้าช่วยข้าหลอกมันดื่มชาถ้วยนี้ด้วยก็แล้วกัน”

เผยหนิงเอ๋อร์ได้ยินถึงกับผงะ ที่แท้อาการป่วยของท่านตาน่าจะเกิดจากยาพิษของท่านแม่ขวดนี้ นางรีบยึดยาขวดนั้นมาไว้ในมือแล้วเริ่มซักไซ้มารดาเกี่ยวกับยาที่ได้มา!

“นายหญิงเจ้าคะ ยานี้จะได้ผลอย่างที่นายหญิงใหญ่บอกจริงหรือ เจ้าคะ?” ไถส่วงมองขวดกระเบื้องเคลือบขนาดเล็กในมือของอนุเผยแล้วยังคลางแคลงใจ นายหญิงใหญ่สติไม่ดีเช่นนั้นจะไปหายาพิษมาจากที่ใดกัน?

“หากไม่ได้ผลแล้วเหตุใดท่านตาข้าถึงได้ล้มป่วยโดยไม่ทราบสาเหตุ ท่านแม่ก็บอกเองว่ายาพิษชนิดนี้เมื่อผสมลงไปไร้สีไร้กลิ่นตรวจสอบได้ยาก” ดวงตาของหญิงสาวที่ถือขวดยาเอาไว้ทอประกายวาบด้วยความมาดหมาย “ข้างในยังเหลือยาเยอะพอสมควร เห็นทีคงต้องลองดูสักหน่อย”

ครั้นกลับไปถึงจวนสกุลจื้อ เผยหนิงเอ๋อร์จึงให้ไถส่วงที่ไปคอยรอรับอาหารอยู่หน้าโรงครัวคอยหาวิธีหลอกล่อสาวใช้จวนใหญ่เพื่อโรยผงพิษใส่ในจานผัดผักซึ่งเป็นอาหารจานโปรดของจี่ฮูหยิน

“หากว่ามีข่าวคนในเรือนใหญ่ล้มป่วยล่ะก็ แสดงว่ายานี้ได้ผลอย่างที่ท่านแม่ของข้าได้บอกไว้”

เผยหนิงเอ๋อร์นัดพบกับน้องชายเพื่อบอกให้รู้ว่าที่ท่านตาล้มป่วยอาจจะเป็นเพราะถูกยาพิษที่ท่านแม่ของนางนำมาด้วย เผยลู่หลิ่งตกใจยิ่งนักเพราะเขาก็เพิ่งไปนั่งดื่มชากับท่านแม่มาสองครั้ง

“มิน่าเล่า! ข้าเองก็รู้สึกหายใจติดขัดไม่ค่อยสบาย เมื่อวานก็เริ่มปวดท้องทั้งยังมีอาการอุจจาระออกมาเป็นเลือดด้วย”

“เจ้ารีบนำตัวอย่างยาพิษนี่ไปด้วย แล้วรีบไปหาท่านหมอเกาเถิด ใน เมืองหลวงมีเพียงท่านหมอเกาเท่านั้นที่จะรักษายาพิษได้ หากว่าเจ้าได้เจอหมอหญิงเกาก็ยิ่งดี” เผยหนิงเอ๋อร์นึกถึงตอนที่หมอหญิงโฉมงามผู้นั้นเคยมารักษา คนในจวนสกุลเผย

“ข้าได้ข่าวว่านางไม่ค่อยรับรักษาผู้ใดและไม่ค่อยอยู่ที่โรงหมอด้วยมิใช่หรือ?”

“เอาน่า! อย่างน้อยท่านหมอเกาผู้พี่ก็เก่งกาจพอตัว เจ้ารีบไปเถอะอย่าปล่อยให้พิษลุกลาม”