บทที่ 124

“ฉันควรจะเตรียมทุนเร็วกว่านี้และทำกำไรพิเศษอีกหนึ่งพันล้าน!” แซคคารีแสดงท่าทีเสียดาย

แจสเปอร์กล่าวอย่างใจเย็นว่า “นี่แค่เรียกน้ำย่อย ยังจะมีคลื่นต่อไปเร็ว ๆ นี้ และนั่นจะเป็นโอกาสที่จะกอบโกยกำไรของคุณ อย่างไรก็ตาม มีไม่กี่คนที่หัวเราะได้เมื่อมันเกิดขึ้น”

แซคคารีมองแจสเปอร์ด้วยความรู้สึกผสมปนเปและพูดว่า “ฉันสงสัยจริง ๆ ว่าเธอรู้ล่วงหน้าได้ยังไง”

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่แจสเปอร์ได้ยินคำพูดเหล่านี้

เวนดี้ ชูเลอร์และดอว์สัน ชูเลอร์ก็พูดแบบเดียวกัน

แจสเปอร์ยืนขึ้นพร้อมหัวเราะคิก ๆ และพูดว่า “18,000 จุดเป็นเกณฑ์ที่สำคัญอย่างหนึ่ง เพราะคุณทะลุเกณฑ์นั้นมาได้ มันจะยังเพิ่มสูงขึ้นอย่างน้อยอีกสักสองสามวัน เมื่อราคาแตะ 18,400 จุด หลังจากนั้นคุณค่อยเลือกที่จะปิดการซื้อขาย”

“โอเค ฉันจะบอกให้ทุกคนรู้”

แซคคารีพยักหน้า ในตอนนี้ส่วนของการเงิน เขาได้หมดความสงสัยกับทุกคำพูดของงแจสเปอร์

“มิสเตอร์เลียม อยากให้ผมรอคุณถอดกางเกงในไหม?” แจสเปอร์ถาม มองไปที่กอร์ดอนที่ท่าทางงุนงงทางหน้าจอ

กอร์ดอนดึงสติกลับมาได้ ตัวเขาซีดเป็นสีฟ้าสลับขาว เขาอ้าปากและกำลังจะพูดแต่แจสเปอร์ได้เดินออกจากห้องค้นคว้าไปเรียบร้อยแล้ว

ตอนนี้กอร์ดอนรู้สึกเสียใจมากขึ้นไปอีก

เขาคงบอกได้ว่าเด็กหนุ่มคนนี้ไม่ได้สนใจสักเท่าไหร่อยู่แล้วตั้งแต่แรก!

แซคคารีชำเลืองมองและพูดอย่างเย็นชา “ยื่นหนังสือลาออกกับแฮริสสันด้วยตัวเองซะ อย่างน้อยนายยังสามารถหางานกับบริษัทอื่นได้ แต่ถ้าให้ฉันเป็นคนทำละก็ นายอาจจะต้องเตรียมตัวออกจากเมืองฮาร์เบอร์ไปโดยดี”

เมื่อพูดเสร็จ แซคคารีหันหลังและเดินจากไปโดยไม่มองกอร์ดอนที่ดูไร้วิญญาณเลย

บนโต๊ะอาหารเย็นของตระกูลลอว์เต็มไปด้วยเมนูที่ประณีตและหลากหลาย การผสมผสานรวมกันของทุกสีสัน กลิ่นหอม รสชาติและรูปลักษณ์

แซคคารีพูดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อตอนบ่ายนั้น

แม้ว่าผู้อาวุโสลอว์และแอนนาทราบเกี่ยวกับการลงทุนอยู่แล้ว พวกเขากลับไม่คาดคิดว่าผลลัพธ์จะออกมาเร็วขนาดนี้ นี่ก็นับได้ว่าเป็นอีกหนึ่งชัยชนะของพวกเขา

“ในตอนที่ตลาดเพิ่งปิดนี้ เราได้กำไรมาแล้วถึง 300 ล้านดอลลาร์ ไม่ใช่แค่เราชดเชยส่วนที่ขาดทุนก่อนหน้านี้กว่า 200 ล้านดอลลาร์ แต่เรายังทำกำไรเพิ่มอีก 100 ล้านดอลลาร์”