บทที่ 125

“เธอไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น ปล่อยให้เขาติดตามเธอและรับอิทธิพลจากเธอมาก็พอ ปล่อยให้เขาเจอโลกแห่งความเป็นจริงบ้าง บอกเขาว่าฉันเป็นคนจัดการเรื่องนี้ และถ้าเขาไม่ฟังเธอละก็ มาบอกฉัน”

แจสเปอร์มองไปที่แซคคารี หวังว่าเขาจะพูดบางอย่างกับเขา

ในท้ายที่สุด แซคคารีพยักหน้าอย่างชื่นชม “ใช่แล้วล่ะ มันถึงเวลาที่เด็กนั่นต้องเผชิญโลกแล้ว”

แซคคารีก็ช่วยเขาไม่ได้ แจสเปอร์ครุ่นคิดและพูดว่า “ถ้าอย่างงั้น ผู้อาวุโสลอว์และมิสเตอร์ลอว์ ผมจะให้สัญญากับพวกคุณตอนนี้ แต่ผมต้องทำให้ชัดเจนว่านายน้อยลอว์กับผมไม่ค่อยชอบขี้หน้ากันเท่าไหร่ เพราะงั้นเราอาจจะทะเลาะกันนะครับ”

แซคคารีพูดว่า “สบายใจได้เลย แอนนาจะไปกับเธอด้วย เฮนรี่กลัวแอนนาเป็นที่สุดและเชื่อฟังทุกอย่างที่เธอพูด และถ้าเขาไม่ทำละก็ มาบอกฉันหรือผู้อาวุโสลอว์ รักวัวให้ผูกรักลูกให้ตี เราปล่อยให้เฮนรี่ทำตัวแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว”

หลังจากได้รับความไว้วางใจของแซคคารีแล้ว แจสเปอร์ยกแก้วขึ้นและยิ้ม “ดื่มให้กับคุณทั้งสาม ขอบคุณสำหรับการต้อนรับครับ”

ผู้อาวุโสลอว์หัวเราะ ยกแก้วของเขาขึ้นมาและพูดว่า “โอเค พวกเราหวังว่าเธอจะสนุกไปกับมันนะ”

ผู้อาวุโสลอว์แก่ตัวขึ้นมากแล้ว และเขาเดินออกจากที่พบปะเพื่อไปพักผ่อน ในขณะที่คนอื่นยังคงรับประทานอาหารอยู่

แซคคารีดื่มอีกนิดหน่อยกับแจสเปอร์ก่อนจะกลับไปทำงาน

ด้วยความเป็นผู้ดูแลของตระกูลลอว์สาขาใหญ่ แซคคารียุ่งมากกว่าที่คนอื่นคิด ตามที่แอนนาเล่า มีเพียงแค่สองในสิบวันที่แซคคารีจะรับประทานอาหารที่บ้าน

หลังจากมื้อเย็น แอนนาส่งแจสเปอร์ที่โรงแรม

ครั้งนี้ แอนนาขับรถของเธอเอง

ปอร์เช่ 911 รุ่นล่าสุด

ในวงจรของเด็กบ้านรวยในเมืองฮาร์เบอร์ รถคันนี้ถือว่าธรรมดามากแล้ว

ขณะที่นั่งอยู่ในรถ แอนนาหันหลังไปถามแจสเปอร์ว่า “จะว่าอะไรไหม ถ้าฉันจะถามคุณหน่อย?”

“ว่ามาเลยครับ”

“คุณจะทำยังไงหากการลงทุนของคุณในวันนี้ล้มเหลว?” แอนนาถาม