บทที่ 13

เธอตกใจเมื่อเห็นแจสเปอร์ แต่เธอก็รีบเดินไปทันที

เขาต้องเข้ามาได้เพราะบารมีของคนอื่น ไม่อย่างนั้นเขาจะปรากฏตัวในงานปาร์ตี้ระดับสูงด้วยความสามารถของเขาเองได้อย่างไร?

ใบหน้าของเพเนโลเป้เยาะเย้ย เธอเดินไปหาแจสเปอร์ด้วยตัวเอง เสียงหัวเราะเยาะของเธอขัดจังหวะแจสเปอร์ที่กำลังคุยกับจอห์นและคนอื่นๆ

“โอ้ะ แจสเปอร์ ไม่คิดว่าคุณจะมาที่นี่นะ!”

ประโยคนี้ดึงดูดความสนใจของทุกคนรอบตัวเขาทันที

จอห์นขมวดคิ้วและมองไปที่แจสเปอร์

อย่างไรก็ตาม แจสเปอร์ยังคงเฉยเมย

“ทำตัวเย็นชาจังเลยนะ!” เพเนโลเป้เยาะเย้ยและพูดว่า “คุณไม่มีอะไรนอกจากเป็นยาจกที่ผ่านมา แล้วมาที่นี่เพื่อแสร้งทำเป็นคนรวยเหรอ?”

"ฟังนะ เขาเป็นเพียงผู้ชายที่เกาะผู้หญิงกิน เขาเข้ามาที่นี่ได้เพราะเจอกับผู้หญิงที่ร่ำรวย พวกคุณทุกคนเป็นคนใหญ่คนโตทั้งนั้น อย่าหลงกลเขา!”

เพเนโลเป้เยาะเย้ย คิดว่าเวนดี้เป็นคนเลี้ยงเขา!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เธอเริ่มหงุดหงิดและมองดูแจสเปอร์อย่างดูถูกเพราะอยากเห็นความตื่นตระหนกและความกลัวบนใบหน้าของเขา

“แจสเปอร์ ทำไมคุณไม่ลองส่องกระจกดูบ้างว่าหน้าตาเป็นยังไง? คุณมีคุณสมบัติที่จะเข้าร่วมปาร์ตี้นี้เหรอ?”

แจสเปอร์มองดูใบหน้าที่น่าเกลียดของเพเนโลเป้และพูดอย่างเหลืออดว่า “ถ้าผมไม่เหมาะ แล้วคุณล่ะ?”

เพเนโลเป้กดริมฝีปากของเธออย่างดูถูกและกล่าวว่า “แน่นอน ฉันเหมาะ ฉันได้รับเชิญจากคุณลูวอิสเอง แล้วคุณล่ะ? คุณคิดว่าตัวเองเหนือกว่าเพียงเพราะแค่มากับผู้หญิงรวย ๆ เหรอ? จะบอกอะไรให้นะ คุณสูญเสียศักดิ์ศรีขั้นพื้นฐานของผู้ชายไปแล้ว!”

“แจสเปอร์ ไม่รู้รึไงว่าคนต่ำต้อยมันก็จะต่ำต้อยตลอดไป? แม้ว่าจะเช่าสูทมาแต่ก็ยังดูด้อย!”

น้ำเสียงของเพเนโลเป้รุนแรงและดูถูกเหยียดหยาม

แจสเปอร์ซึ่งอยู่ใจกลางพายุไม่ได้โกรธอย่างที่เพเนโลเป้คิดไว้ เขายังคงเย็นชามาก

สำหรับแจสเปอร์ เพเนโลเป้เป็นเพียงแมลงวันตัวน่ารำคาญที่อยากจะทิ้งไปไกล ๆ เธอค่อนข้างน่ารำคาญ และความตั้งใจของเธอที่จะทำร้ายเขาก็เป็นได้แค่ความคิด

เสียงอันไพเราะจากชายวัยกลางคนก็ดังขึ้น

“เพเนโลเป้ มีอะไรเหรอ?” ฮิวจ์เดินเข้ามา

เมื่อเห็นฮิวจ์ คนที่เคยพูดคุยและหัวเราะกับแจสเปอร์ก่อนทุกคนก็ขึ้นไปทักทายเขา แม้แต่จอห์นยังมองแจสเปอร์อย่างขอโทษก่อนจะไปทักทายเขา

ท้ายที่สุดแล้วฮิวจ์ก็เต็มไปด้วยความวุ่นวายรอบตัวเขา พวกเขาไม่สามารถทำให้ฮิวจ์ขุ่นเคืองได้

“ไม่มีอะไร ฉันเจอคนรู้จักน่ะค่ะ”

เพเนโลเป้มองแจสเปอร์ด้วยสายตาเยาะเย้ย เผยให้เห็นออร่าที่ไร้ความกลัวซึ่งไหลออกมาจากทุกตารางนิ้วของร่างกายเธอ

“ผู้ชายคนนี้เป็นคนจนจริง ๆ เขาเจอผู้หญิงที่รวยคนหนึ่งเพื่อพาเขามาที่นี่ ฉันกังวลว่าพวกคุณคนอื่นจะถูกหลอก ฉันเลยเปิดโปงเขา”

แจสเปอร์มองไปที่เพเนโลเป้และพูดอย่างใจเย็นว่า “ฉันถูกคนอื่นพาเข้ามาจริง แต่คุณมาที่นี่ด้วยตัวเองเหรอ?”

เพเนโลเป้เยาะเย้ยและพูดว่า “คุณเปรียบเทียบตัวเองกับฉันได้ยังไง? คุณลูวอิสพาฉันมาที่นี่”

แจสเปอร์ไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับฮิวจ์ ลูวอิส เขาเป็นเทพเจ้าหุ้นในตำนานที่สุดในเมือง เขาใช้เงิน 2,000 ดอลลาร์ในตอนนั้นเพื่อเข้าสู่ตลาด และสร้างรายได้ 20 ล้านดอลลาร์ในเวลาเพียงไม่กี่ปี ต่อมาเขาได้ก่อตั้งแลนเทิร์นแคปปิตอลซึ่งถือได้ว่าเป็นบริษัททางการเงินแห่งแรกของเมืองอย่างแท้จริง

อย่างไรก็ตาม ตามความทรงจำของเขา ฮิวจ์ล้มเหลวในการลงทุนหลายครั้งในปีนี้ ซึ่งทำให้นักลงทุนเสียความมั่นใจและถอนตัวจากบริษัทของเขา เนื่องจากเงินทุนที่จำกัด ฮิวจ์จึงเคลื่อนไหวอย่างสิ้นหวังและลงทุนอย่างหนักในอุตสาหกรรมโซกุน จากนั้น… อุตสาหกรรมโซกุนก็ถูกเพิกถอน

ฮิวจ์สูญเสียทุกอย่างและถูกตัดสินจำคุก 14 ปีในความผิดฐานระดมทุนอย่างผิดกฎหมาย

ในที่สุดเขาก็ฆ่าตัวตายในคุกและเสียชีวิต