บทที่ 14

“ฮ่า ๆ เด็กน้อย!”

ฮิวจ์เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วเขาก็หัวเราะออกมาดัง ๆ “นี่หนุ่มน้อย ดูเหมือนว่านายจะจองหองมากเลยนะ!”

“เทพหุ้นหรือไม่ มันก็แค่ชื่อ ผมไม่สนใจมันหรอก แต่ถ้าใครต้องการทำตัวให้สูงส่งและมีอำนาจเพราะผู้หญิง ผมก็ไม่ต้องยุ่งด้วยแล้ว” แจสเปอร์โต้กลับอีกครั้ง เหตุผลง่าย ๆ เพราะเพเนโลเป้ใช้ฮิวจ์เพื่อพยายามอยู่เหนือเขา

คนอื่นอาจกลัวฮิวจ์ แต่ไม่ใช่กับแจสเปอร์

ฮิวจ์ ลูวอิส คนปัจจุบันได้มาถึงจุดเปลี่ยนที่ความมั่งคั่งของเขากำลังจะเสื่อมถอยลง การลงทุนหลายครั้งของเขาจะเจอกับปัญหาในช่วงปีครึ่งหลัง และการลงทุนทั้งหมดจะพัง ซึ่งในที่สุดก็จะนำไปสู่การหยุดชะงักในห่วงโซ่ทุนของแลนเทิร์นแคปปิตอล

นอกจากนี้ ในความเห็นของแจสเปอร์ ความหายนะของฮิวจ์กำลังจะเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็ว แล้วด้วยบุคลิกแบบนี้ ใครกันที่จะล้มถ้าไม่ใช่เขา?

“หนุ่มน้อย มันไม่มีประโยชน์ที่จะพูดมาก ในเมื่อทุกคนอยู่ที่นี่และตลาดจะเปิดในอีกครึ่งชั่วโมง ทำไมเราไม่ลองเดิมพันกันดูล่ะ? เราจะเลือกหุ้นคนละตัวและดูว่าหุ้นตัวไหนได้กำไรมากกว่ากัน เรามาดูกันว่าฉันจะแก่หรือว่านายมันหยิ่งเกินไป!”

ฮิวจ์มองแจสเปอร์ด้วยการเยาะเย้ย เห็นได้ชัดว่าเลยเขาโกรธ

"คุณลูวอิส นี่มัน…”

จอห์นก้าวไปข้างหน้าในฐานะคนกลาง สำหรับคนอื่น ๆ แจสเปอร์ยังเด็กและไม่มีประสบการณ์ เขาจะเป็นคู่ต่อสู้ของจิ้งจอกเฒ่าอย่างฮิวจ์ ลูวอิส ได้อย่างไร?

จอห์นชื่นชมแจสเปอร์มาก และเขาก็เป็นลูกค้ารายใหญ่ของเขาด้วย ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลที่เป็นทางการหรือว่าส่วนตัว เขาไม่อยากเห็นแจสเปอร์สูญเสียครั้งใหญ่อย่างนี้

“จอห์น หุบปากซะ ถ้าไม่อยากมีปัญหาอะไร!” ฮิวจ์พูดเสียงดัง ทำให้จอห์นถอยกลับด้วยท่าทางที่น่าเกลียด

“กล้าไหมล่ะ?” ฮิวจ์มองแจสเปอร์ด้วยดวงตาที่อยากจะแผดเผา

"แน่นอน"

คำพูดของแจสเปอร์ทำให้คนอื่น ๆ ประหลาดใจ เขาไม่เพียงแต่ตกลงเดิมพันเท่านั้น แต่เขายังเพิ่มเงินเดิมพันด้วย “แต่ผมจะเดิมพันเพิ่มอีก ไม่เป็นไรใช่ไหม?”

“นี่ เด็กน้อย อย่าคิดว่ากำลังยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกเพราะแค่ว่าทำเงินมาได้บ้างนะ นายมีเงินมากกว่าฉันอีกเหรอ?”

ฮิวจ์หัวเราะ

แจสเปอร์เมิน เขาหันกลับมาและพูดกับจอห์นว่า “จอห์น ได้โปรดส่งคนไปหยิบจี้ทับทิมที่ฉันเก็บไว้ในธนาคารของคุณมา ฉันจะเดิมพันด้วยจี้ทับทิมนั้นและหวังว่าคุณลูวอิสจะหาอะไรที่เหมาะสมกับมันมาได้”

"ตกลง! ต่อให้มากขนาดไหนฉันก็จะเดิมพัน!” ฮิวจ์เย้ยหยัน

จี้ทับทิมราคาเท่าไหร่กัน?

แน่นอน ตามที่คาดไว้ คนจนแบบนี้แม้แต่ของเดิมพันก็ไม่มีรสนิยม

จอห์นโทรออกทันทีและให้คนนำจี้ทับทิมมาที่รอยซ์ วิลล่า เพเนโลเป้ซึ่งยืนอยู่ข้างฮิวจ์ก็นึกขึ้นได้ว่า

“เขาซื้อจี้ทับทิมในราคา 500,000” เพเนโลเป้บอกฮิวจ์

ฮิวจ์ตกใจครู่หนึ่งก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา “500,000? ล้อเล่นหรือเปล่า? ถ้าไม่มีเงินเท่านี้ ฉันจะให้นายเอง ไม่ละอายหน่อยเหรอที่จะเอามันออกไปเดิมพัน?”

ทันทีที่พูดสีหน้าของทุกคนดูเหมือนจะกลั้นยิ้มไว้

ทุกคนต่างมองไปยังแจสเปอร์ด้วยการเยาะเย้ย

ในยุคนี้ ถึงแม้ 500,000 จะไม่ใช่เงินจำนวนเล็กน้อย แต่คนที่กำลังพูดด้วยนั่นใคร? 500,000 ในสถานการณ์นี้ไม่น่าพูดถึงเลย

ธนาคารพาณิชย์อยู่ไม่ไกลจากรอยซ์ วิลล่ามากนัก และเนื่องจากประธานแจ็คสันได้บอกเป็นการส่วนตัว ไม่นานพนักงานก็มาพร้อมกับจี้ทับทิม