บทที่ 145

สำหรับแจสเปอร์แล้ว เขาไม่สามารถเป็นผู้นำทีมการค้าเพื่อจัดการกับหุ้นของเมืองฮาร์เบอร์ได้ เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แอนนาก็พูดขึ้นอย่างแผ่วเบาว่า “แจส คุณสามารถใช้ทีมของตระกูลลอว์ได้ตามต้องการนะคะ”

“งั้นผมขอรับข้อเสนอนั้นครับ” แจสเปอร์พูดด้วยรอยยิ้ม

แอนนาพยักหน้าแล้วโทรออก ในไม่ช้า ทีมเทรดดิ้งเล็ก ๆ ที่ประกอบด้วยชายสามคนก็ปรากฏตัวขึ้นในห้องวีไอพีทันที

มิทช์เกือบจะหมดความความอดทนกับความหึงแล้วเมื่อเห็นฉากนั้น ดวงตาของเขากระตุก เขาพูดอย่างเย็นชาว่า “แอนนา แม้แต่พวกบ้านนอกก็มีสิทธิ์ใช้ทีมของตระกูลลอว์งั้นเหรอ?”

“นายบอกไปแล้วว่าทีมนี้เป็นของตระกูลลอว์ แล้วนายมีสิทธิอะไรมาสั่งฉัน?” แอนนาถามกลับ

มิทช์พูดไม่ออก ความเกลียดชังและความหึงหวงของเขาที่มีต่อแจสเปอร์มันเพิ่มมากขึ้น

มิทช์พูดกับแจสเปอร์ในขณะที่ปล่อยเสียงหัวเราะอย่างเย็นชาว่า “อีกไม่นาน ฉันจะได้เห็นว่านายล้มหน้าขมำ มันจะเป็นยังไง!”

แจสเปอร์รู้จักเทรดเดอร์ไม่กี่คน พวกเขาเป็นทีมเทรดดิ้งเดียวกันกับที่เขาเคยเจอ ในที่ทำงานของแซคคารีระหว่างการประชุมทางวิดีโอ

กอร์ดอน เลียม ผู้จัดการของทีมไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่มีชายคนวัยกลางคนมาแทน

“นายน้อยลอว์ คุณหนูลอว์ ผมชื่อแซค เจนเซ่น” ผู้จัดการทีมแนะนำตัวเองอย่างสุภาพแล้วยืนอยู่ข้าง ๆ และพร้อมที่จะรอคำแนะนำเพิ่มเติม

'ความรู้สึกที่เขาให้นี้ ดีกว่ามากเมื่อเทียบกับกอร์ดอน'

แอนนาพยักหน้าและกล่าวว่า “ผู้จัดการเจนเซ่นคะ เดี๋ยวคุณและทีมจะต้องปฏิบัติตามคำสั่งของคุณแจสเปอร์ เลน เพียงทำตามคำแนะนำของเขาเมื่อทำการเทรดนะคะ”

ดวงตาของแซคเป็นประกาย เขายังคงจำได้ว่ากอร์ดอนเพื่อนร่วมงานของเขาจบลงด้วยการลาออกจากงาน และรู้สึกท้อแท้ เพราะเขาทำผิดร้ายแรงต่อเพื่อนของคุณลอว์ 'เป็นไปได้ไหมว่าคนนั้น คือชายคนนี้ที่อยู่ตรงหน้าฉัน แจสเปอร์ เลน'

“คำสั่งของคุณเลนใช่ไหมครับ?”

แซคแสดงความเคารพและกล่าวอย่างสุภาพ

ในขณะนั้น มิทช์และแจสเปอร์ต่างก็แสดงทีมของพวกเขา

เนื่องจากครั้งนี้จะเป็นการซื้อขายเพียงเล็กน้อยและวงเงินเงินสดเพียง 100 ล้าน ทั้งสองทีมจึงถูกจำกัดไว้เพียงสามคนเท่านั้น

แต่ละทีมประกอบด้วยผู้ทำการเทรดสองคน และผู้จัดการที่รับผิดชอบในการสื่อสารกับนักยุทธศาสตร์