บทที่ 157

ขณะที่ถูกฝูงชนจ้องมอง โรลส์รอยซ์จอดและหยุดที่พรมแดง ใครบางคนเดินมาด้านหน้าเพื่อเปิดประตูทันที

แสงไฟเริ่มส่องในทันที มันสว่างราวกับว่าใครสักคนกำลังส่องไฟฉายขนาดใหญ่อยู่

เฮนรี่เป็นคนแรกที่ลงมาจากรถ

ลูกชายที่แสนร่ำรวยเป็นที่รู้จักโดยทั้งในหมู่สื่อและฝูงชน

หลังจากนั้น มีใบหน้าที่คนส่วนใหญ่ไม่รู้จัก

“คนนั้นใครน่ะ?”

ใครคนหนึ่งถามอย่างสงสัยขณะที่มองแจสเปอร์กำลังลงจากรถ

แม้ว่าพวกเขาไม่รู้เลยว่าเขาเป็นใคร ทุกคนต่างเข้าใจว่าไม่ว่าใครก็ตามที่สามารถเข้าสู่งานโดนนั่งรถคันเดียวกับเฮนรี่ ลอว์ต้องเป็นคนสำคัญ

อย่างน้อยเขาต้องเป็นแขกผู้มีเกียรติของตระกูลลอว์ที่มีความน่านับถือมากขนาดนี้

เลือดของทั้งเซนและมิทช์กำลังปูนโปนขึ้นขณะที่ยืนมองจากไกล ๆ พวกเขากำลังหวังว่าจะสามารถพุ่งมาข้างหน้าและชกแจสเปอร์จนตาย

ภายใต้แสงที่กำลังส่อง แจสเปอร์หันไปยืนข้างประตูรถอย่างเป็นสุภาพบุรุษ เขาเอื้อมมือออกไปและช่วยแอนนาลงจากรถอย่างสง่างาม

มืออันแสนเรียวและอ่อนนุ่มของแอนนาตั้งอยู่ในฝ่ามือของแจสเปอร์ นาทีที่เธอลงจากรถ กิเลสของชาวเมืองฮาร์เบอร์ทั้งเรื่องความงามและเรื่องซุบซิบนินทาได้เพิ่มสูงขึ้นสู่ระดับใหม่

แอนนาที่สวมชุดราตรีสีแดงสะกดสายตาชายหนุ่มทุกคู่ในงานในตอนที่เธอลงจากรถ

สีแดงสว่างเป็นสีสด ไม่ใช่ผู้หญิงทุกคนจะสามารถใส่สีนี้ออกมาได้ มากไปกว่านั้นชุดราตรีจำเป็นต้องมีรูปร่างที่สมบูรณ์แบบด้วย

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่แค่แอนนาที่ใส่ชุดนี้ออกมาได้อย่างสวยสดงดงาม แต่เธอยังสามารถทำให้ดูเหมือนว่ามันสวยมากกว่าเดิมได้อีก

เมื่อมีคนหนึ่งที่สวยอย่างแท้จริง มันไม่ใช่เสื้อผ้าที่ทำให้พวกเขาดูดีขึ้น แต่ตรงกันข้ามแลย

เธอมีรูปรางสูง เรียว และผมยาวที่ถูกผูกเป็นมวยอย่างง่าย ๆ ตรงท้ายทอย เส้นผมหลายเส้นเด้งออกมารอบ ๆ คอสีขาวซีดของเธอ

เธอดูราวกับราชินีหงส์และดูพร้อมจะเริงระบำกับชายหนุ่มทุกคุนราวกับปีศาจ

ในขณะนั้นเอง ไม่มีใครกล้าท้าทายสมญานามของเธอว่าเป็นหญิงที่สวยที่สุดในเมืองฮาร์เบอร์