บทที่ 173

แซคคารียิ้ม “อย่าเกรงใจกันเลย ตระกูลลอว์ร่ำรวยพอ ถ้าเธอมีปัญหา ก็บอกเรามาได้เลยนะ”

แจสเปอร์ยกแก้วชาขึ้นและจิบไปครั้งหนึ่ง เขายิ้ม “ผมไม่คิดว่ามันจำเป็นนะ...ตระกูลลอว์จะเตรียมเงินทุนเรียบร้อยแล้วเหรอยังครับ?”

ท่าทีของแซคคารีเริ่มเคร่งครึมขึ้น “บอกฉันมาเถอะว่าต้องการอะไรตอนนี้ ฉันต้องใช้เงินเท่าไหร่กันแน่?”

“มันยากที่จะบอกในตอนนี้ครับ”

แจสเปอร์คิดย้อนถึงตลาดหุ้นสหรัฐที่เขาติดตามอยู่เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาและขมวดคิ้ว “ตลาดหุ้นสหรัฐกำลังเจอกับพายุประหลาด ผมเพิ่งสังเกตเห็นว่ามีใครบางคนกำลังพยายามควบคุมตลาดที่นั่นอยู่และพวกเขาครอบคองพื้นที่ขนาดใหญ่ของหุ้นด้วยเช่นกัน มันเป็นการพนันหนึ่งที่มีมูลค่าอย่างน้อยหลายล้านล้านดอลลาร์”

“หลายล้านล้าน!” แซคคารีพบว่ามันยากที่จะเชื่อทั้ง ๆ ที่เคยเห็นหุ้นการเงินของเขามาแล้ว

‘ใช้เงินล้านล้านเป็นแค่ฐาน...’

‘มีแต่จีดีพีของประเทศเท่านั้นที่มีอำนาจแบบนั้น!

‘มีแต่จีดีพีของประเทศที่มีมูลค่าพอจะถูกวัดด้วยเงินล้านล้าน’

นั่นแสดงให้เห็นจำนวนที่มหาศาลและน่าสะพรึงกลัวว่าเป็นอย่างไร

“แต่นั่นคือตลาดหุ้นของสหรัฐ ในฐานะที่เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจโลก ไม่มีองค์กรหรือกองกำลังไหน ๆ ที่สามารถหยุดเรื่องนี้ได้ ดังนั้นทั้งหมดที่เราจะทำในตอนนี้คือมุ่งเป้าไปที่ตลาดหุ้นฮาร์เบอร์”

แจสเปอร์คิดเรื่องนั้นอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะตอบกลับ “ในส่วนของเงินทุน จำนวนเงินที่แน่นอนที่เราจำเป็นจะต้องใช้นั้นขึ้นอยู่กับว่าความผันผวนใหญ่ของลูกคลื่นของหุ้นจะเปลี่ยนแปลงภาวะฟองสบู่ในสหรัฐไปในทิศทางใด เมื่อพิจารณาจากจุดนี้ ตระกูลลอว์อาจจะต้องใช้เงินทุนจำนวนมากขนาดนี้”

แจสเปอร์ชูสามนิ้ว

“3 หมื่นล้าน?” แซคคารีขมวดคิ้ว

“ใช่ครับ 3 หมื่นล้าน คุณแค่ต้องถอนเงิน 1 หมื่นล้านออกในตอนแรก แต่ที่ผมจะบอกก็คือมันปลอดภัยมากกว่าถ้าเงิน 3 หมื่นล้านในบัญชีที่พร้อมจะลงทุนทุกเมื่อ ในกรณีนี้อ่ะนะ” แจสเปอร์ตอบกลับ

ท่าทีของแซคคารีดูเคร่งขรึมขณะที่คิดหนัก สักครู่หนึ่ง เขาตอบกลับว่า “ก็ได้ ฉันสัญญา พ่อนักปราชญ์การเงิน มันจะไม่เป็นปัญหา”

แจสเปอร์ที่เห็นว่าแซคคารีเห็นด้วยอย่างง่ายดาย เข้าใจมากกว่าเดิมว่ารากฐานตระกูลเศรษฐีของเมืองฮาร์เบอร์หยั่งลึกมากแค่ไหน

มันเป็นเงิน 3 หมื่นล้าน แต่ท่าทีตอบโต้ของแซคคารีบอกเขาว่าเงิน 3 หมื่นล้านไม่ใช่ข้อจำกัดของเขา