บทที่ 196

“นายได้เป็นผู้นำเหรอ?”

เฮนรี่ตะลึงงันกับคำพูดนั้น แม้ว่าจะรู้ว่าแจสเปอร์มีความสามารถในการทำเช่นนั้น แต่สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับเศรษฐกิจของเมืองฮาร์เบอร์ และพ่อของเขาแนะนำให้เขาทำสิ่งนี้!

ยิ่งมีความรับผิดชอบมาก ก็ยิ่งได้รับเกียรติมากเท่านั้น!

ถ้าแจสเปอร์กอบกู้ตลาดหุ้นได้สำเร็จ เขาคงสร้างความตื่นเต้นให้กับเมืองฮาร์เบอร์แน่นอน!

สถานะและตำแหน่งของแจสเปอร์จะสูงกว่าเขา!

อย่างไรก็ตาม หากแจสเปอร์ล้มเหลว ไม่เพียงแต่เขาจะต้องแบกรับความอับอายขายหน้าเท่านั้น ยังจะส่งผลกระทบถึงตระกูลลอว์อีกด้วย

ที่มุมห้อง แอนนาดูราวกับว่ากำลังครุ่นอะไรคิดอยู่ลึก ๆ ด้านหนึ่งเธอสนับสนุนแจสเปอร์ แต่อีกด้านหนึ่งก็กังวลว่าแจสเปอร์อาจจะล้มเหลว

แน่นอนว่า เธอปรารถนาให้ผู้ชายตรงหน้าเธอประสบความสำเร็จ

การกอบกู้ตลาดหุ้นนั้นเกี่ยวข้องกับผู้คนจำนวนมากเกินไป และหากมีข้อผิดพลาดเพียงเล็กน้อย ก็จะทำให้เกิดความสูญเสียที่ไม่อาจลบเลือนไปได้ และเกิดปัญหาใหญ่หลวงได้

“คะ-คุณมั่นใจในเรื่องนี้ไหม?” แอนนาถามเสียงเบา ๆ

“มันต้องมีคนทำเรื่องนี้ ปกติแล้ว ตระกูลลอว์มีไว้วางใจผมเป็นอย่างมาก ผมไม่อยากทำให้คุณอับอาย ถึงยังไงก็เถอะ ผมไม่เคยเอาของมูลค่าแสนล้านมาทำเป็นเรื่องเล่นแบบนี้มาก่อนเลย”

ท่าทีของแจสเปอร์ดูเคร่งขรึม ผ่านไปครู่หนึ่ง ก็มีแสงสว่างวาบผ่านดวงตาของเขา “ผมเคยบอกแล้ว ว่าผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายเมืองฮาร์เบอร์ได้!”

…

อีกด้านเป็นสำนักงานรัฐบาลของเมืองฮาร์เบอร์

“พวกคุณเป็นบ้าไปแล้วเหรอ?”

ชายในวัย 30 ที่ดูราวกับว่าเขามีบุคลิกที่ไม่ธรรมดา เขาตะโกนเสียงดัง ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีดำคล้ำ

ชื่อของเขาคือ เจค คัลเลน และเขาเป็นผู้ค้าหุ้นและนักลงทุนที่ยอดเยี่ยมจากวอลล์ สตรีท

ภายในห้อง แซคคารีและเจ้าหน้าที่ระดับสูงอีกคนหนึ่งจากรัฐบาลของเมืองฮาร์เบอร์ ซึ่งมีอายุใกล้เคียงกับเขากำลังมองเขาอย่างสงบ

“เมื่อสองปีที่แล้ว ฉันเป็นอัจฉริยะด้านตลาดหุ้นในวอลล์ สตรีท ตอนนี้ฉันได้กลับมาที่เมืองฮาร์เบอร์ ฉันไม่เคยล้มเหลวสักครั้ง ตั้งแต่จัดการกับสงครามการค้าในตลาดหุ้นมามากกว่าโหล นอกจากฉันแล้ว จะมีใครอีกในเมืองฮาร์เบอร์ ที่มีคุณสมบัติคู่ควรที่จะเป็นผู้นำกอบกู้ตลาดนี้”

เจคเอามือทุบโต๊ะอย่างโกรธเคือง ขณะที่เขาจ้องไปที่คนที่นั่งข้างหน้าเขาด้วยสีหน้ามืดมน