บทที่ 29

ดิกสันจ้องไปที่เจนิซผู้ซึ่งเป็นต้นเหตุของความหายนะทั้งหมดและพูดอย่างเย็นชาว่า “คุณควรหุบปากของคุณดีกว่า ถ้าเขามีแผนจะจัดการกับฉันทีหลัง ฉันจะอยู่ที่นี่ ฉันจะได้สามารถเตรียมตัวให้พร้อม ถ้าฉันรู้ว่าเขามีอำนาจมากขนาดนี้!”

ดิกสันผู้ซึ่งเพิ่งโพล่งออกมาไปก่อนหน้านี้ ก็ได้ยินเข้ากับเสียงของแจสเปอร์ที่กล่าวอยู่บนโซฟาในห้องลูกค้าข้าง ๆ

“บ้านดูไม่แย่และราคาดี ผมวางแผนไว้ว่าจะซื้อทั้งหมด”

คำง่าย ๆ ไม่กี่คำเหล่านั้น ดังก้องเหมือนสายฟ้าฟาดในแผนกขายที่เงียบสงบ

ทุกคนรวมถึงจอห์นด้วยสีหน้าประหลาดใจขณะมองไปที่แจสเปอร์

คนที่มักจะแสดงท่าทีมักจะเป็นคนที่ชอบอวด แต่คราวนี้แจสเปอร์ไม่ได้แสดง บ้านเหล่านี้มีศักยภาพในการเพิ่มมูลค่าตลาดได้ถึงสิบเท่าในอนาคต ใครซื้อก็จะได้รับจากมัน เขาจะไม่พลาดโอกาสนี้ แม้แต่วิลล่าเพียง 1 หลัง ย่อมหมายถึงการสูญเสียกำไรหลายสิบล้าน

อย่างไรก็ตาม มันเป็นเพราะเหตุผลนี้ที่ทำให้แจสเปอร์เป็นเหมือนคนโง่ที่ดึงดูดความสนใจของทุกคนเสมอ ๆ

เมื่อเห็นสีหน้าไม่พอใจของผู้จัดการโจนส์และจอห์น แจสเปอร์รู้ว่าความคิดเห็นของเขาอาจทำให้ทุกคนตกใจ

เขาพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ผมวางแผนที่จะซื้อมันทั้งหมดอย่างจริงใจ ผู้จัดการโจนส์คุณจะไม่คิดว่าผมกำลังเล่นตลกใช่มั้ย?”

'ไอ้เ-ี้ย นี่มันขยะ!’

'วิลล่าหลังหนึ่งราคา 800,000 และแม้ว่ามันจะเกือบจะใกล้เคียงกับราคาทุน แต่ตอนนี้นายบอกว่าต้องการซื้อทั้งหมด? นี่ไม่ใช่เรื่องตลกรึไง?’

‘นี่คือวิลล่า!’

'หนึ่งในนั้นราคา 800,000!’

‘นี่ไม่ใช่ผักที่ขายราคา 80 เซ็นต์ริมถนน!’

‘ผักที่นายไม่กินยังสามารถใช้เลี้ยงหมูได้ แต่ทำไมคุณถึงซื้อวิลล่ามากมายบนโลกนี้ล่ะ?’

‘อยากเป็นเจ้าของที่รึไง?’

ผู้จัดการโจนส์กำลังสาปแช่งอย่างเมามันภายในใจ

แน่นอนเขาไม่รู้ว่าแจสเปอร์วางแผนที่จะเป็นเจ้าของบ้านจริง ๆ