บทที่ 38

เซย์เดนโกรธจนหน้าแดง ในขณะที่แจสเปอร์ยังคงไม่สะทกสะท้านขณะที่เขากินเกี๊ยวโดยไม่สนใจอะไรเลย

“แจสเปอร์เป็นเพื่อนของฉัน”

จู่ ๆ เวนดี้ก็พูดขึ้น เธอมองเซย์เดนอย่างเฉยเมย ก่อนที่แจสเปอร์จะพูดอะไรออกมา

“ฉันอยากให้คุณสุภาพกับเขามากกว่านี้”

เซย์เดนรู้สึกได้ถึงไฟแห่งความโกรธแค้นในตัวเขาที่ประทุขึ้นมาในขณะที่เขามองดูเวนดี้ปกป้องแจสเปอร์

เซย์เดนเยาะเย้ยอย่างไม่สุภาพว่า “ทุกสิ่งที่ฉันทำ คือช่วยบริษัทชูเลอร์เข้าสู่ตลาด แทนที่จะขอบคุณ กลับมาสงสัยกันแทน?”

“แผนกการลงทุนทางการเงินอยู่ภายใต้การบริหารของคุณมาโดยตลอด และฉันไม่สงสัยในความสามารถของคุณเลย แต่ยังมีสิ่งที่ต้องทำเพื่อความเป็นระเบียบในคณะกรรมการบริษัท ดังนั้นให้ส่งรายงานการลงทุนของแผนกในวันพรุ่งนี้ให้คณะกรรมการวิเคราะห์ซะ”

ดอว์สันพูดขึ้นมาอย่างกะทันหัน

“ได้สิ... แต่ท่านครับ มีใครในบอร์ดตั้งคำถามถึงงานของแผนกการลงทุนทางการเงินไหม?”

“มันก็แค่พิธีการ ฉันจะไปที่นั่น อะไรมันจะเกิดขึ้นได้?” ดอว์สันยิ้มอย่างมั่นใจ

“แน่นอน” เซย์เดนยิ้มอย่างสุภาพ “แค่สั่งผมมาคำเดียว ผมแน่ใจว่าจะไม่มีใครกล้าถามอะไรเพิ่มเติมอีก ผมขอไปเข้าห้องน้ำสักครู่”

จากนั้นเซย์เดนก็ลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ

รอยยิ้มบนใบหน้าของดอว์สันหายไปทันทีที่เซเดนจากไป

“ฉันโดนหลอกจริง ๆ!”

น้ำเสียงของดอว์สันเจือไปด้วยความโกรธ

สีหน้าของเวนดี้เปลี่ยนไป และเธอก็แนะนำทันทีว่า “แล้วเราจะรออะไรอีก? เปิดโปงเขาเลยตอนที่เขากลับมา”

“ไม่!”

แจสเปอร์เป็นคนพูด

สองพ่อลูกหันมามองเขา

แววตาของเวนดี้เต็มไปด้วยความสับสน