บทที่ 42

“อะไรนะ? เราเสียไป 200 ล้าน?”

เซย์เดนโกรธจัด ‘เราเสีย 200 ล้านไปโดยไม่ทันตั้งตัวได้ยังไง?’

ครอบครัวแฮงค์รวย และเซย์เดนก็แทบไม่เคยเจอความยากจน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าจะรอให้เงินหล่นลงมาจากฟ้า!

เหตุการณ์กะทันหันเช่นนี้ทำให้เขารู้สึกเหมือนโดนกระแทกราวกับโดนค้อนทุบตี

เขาไม่เข้าใจว่าทำไมแผนการที่ราบรื่นกลายเป็นแบบนี้ไปได้

คนที่อยู่ปลายสายยังคงพูดไม่หยุด ทำให้เซย์เดนตะโกนใส่เขา “พอได้แล้ว! หุบปาก! พูดมากอยู่ได้เราจะไม่เป็นอะไรหรอกน่า!”

“ฉันจะไปตรวจสอบก่อน มีอะไรเดี๋ยวจะบอก”

เซย์เดนวางโทรศัพท์และเปิดคอมพิวเตอร์อย่างรวดเร็ว

แม้ว่าจะเตรียมใจไว้แล้ว แต่พอได้เห็นเค-ไลน์พุ่งสูงขึ้นตามมาด้วยดิ่งลงยังคงทำให้เขาตกตะลึง

สีหน้าของเขานิ่ง นิ่งราวกับมีพายุกำลังก่อขึ้นระหว่างคิ้ว

“แม่งเอ๊ย! เห็นได้ชัดเลยว่ามีคนมาจัดการฉัน!” เซย์เดนจ้องไปที่มูลค่าการขาดทุนแปดหลัก เขากัดฟันด้วยความโกรธ

‘บริษัทชูเลอร์เหรอ?’

‘ไม่มีทาง’

เซย์เดนล้มเลิกความคิด เขาตัดกระแสเงินสดของบริษัทชูเลอร์ไปแล้ว ไม่มีทางที่พวกนั้นจะมีเงินทำแบบนี้

ไม่ต้องพูดถึงเลยที่พวกนั้นไม่รู้ว่าเขาลงทุนไปแล้ว 600 ล้านในหุ้นมังกรสวรรค์

มีไม่กี่คนจากครอบครัวเขาเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้

‘แล้วจะเป็นใครกัน?’

‘พี่ชายสักคนที่อยากสืบทอดบริษัทเหมือนกัน?’

เซย์เดนคิดมากจนส่ายหัว เขาไม่รู้ว่าใครมาทำอย่างนี้ และไม่ว่าจะบังเอิญหรือเป็นแผนของใครสักคน เขาต้องสู้กลับ

'หรือนี่จะเป็นจุดจบของ 600 ล้าน'