บทที่ 49

“ความรักของพ่อมันเป็นแบบนั้น มีความหนักแน่นและยิ่งใหญ่!”

แจสเปอร์ปลอบเวนดี้โดยพูดว่า “ทุกอย่างจะดีขึ้นหลังจากนี้”

“พรุ่งนี้เป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้าย...ใช่ไหม?” เวนดี้จ้องแจสเปอร์ด้วยสายตาที่ร้อนผ่าว

แจสเปอร์พยักหน้า “พรุ่งนี้จะกำหนดว่าเราจะชนะหรือแพ้ ไม่ว่าชีวิตหรือความตายรอเราอยู่”

“อย่างไรก็ตาม เราจะชนะ ใช่ไหม?” เวนดี้ถามอย่างจริงจัง

แจสเปอร์ยิ้ม “ใช่”

เวนดี้โล่งใจอย่างมากกับคำตอบนั้นและยิ้มออกมา “มาเถอะ ฉันจะพาคุณไปที่ห้องของคุณ”

เช้าวันรุ่งขึ้นหลังอาหารเช้า ดอว์สันเคลียร์ตารางงานสำหรับวันนั้นและนั่งข้างเวนดี้ข้างหลังแจสเปอร์

“การโอนทรัพย์สินของพวกเขาหยุดชะงัก เนื่องจากเราหาข้อมูลได้ตั้งแต่เนิ่น ๆ ดังนั้นสิ่งที่สำคัญที่สุดคือการต่อสู้แย่งชิงหุ้นมา หากเราแพ้ที่นี่ มันก็จะจบลงสำหรับชูเลอร์กรุ๊ป แต่ถ้าเราจัดการเพื่อเอาชนะได้ จากนี้ไปก็จะราบรื่น”

ดอว์สันตบไหล่แจสเปอร์และทำให้เขามั่นใจ “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่ากดดันตัวเองมากเกินไป”

เมื่อเห็นว่ายังมีเวลาอีกสิบนาทีก่อนที่ตลาดจะเปิด แจสเปอร์ก็พยักหน้า สายตาของเขานิ่งสงบ

ในเวลาเดียวกันในคฤหาสน์ เซย์เดนกำลังคุยกับพ่อค้าหุ้น 3 คนต่อหน้าเขา ชายคนนั้นดูประหม่าเล็กน้อยขณะที่เขาพูด “เอาล่ะ กระฉับกระเฉงหน่อย ตลาดกำลังจะเปิดเร็ว ๆ นี้ ฉันได้โอนเงินเข้าบัญชีเรียบร้อยแล้ว สิ่งที่คุณต้องทำคือจัดการหุ้นตามคำสั่งของฉัน”

เขาเพิ่งได้รับเงินหนึ่งพันล้านดอลลาร์ ซึ่งโอนมาจากบัญชีครอบครัวของเขาเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว ด้วยจำนวนหนึ่งพันล้านนี้ เซย์เดนมีความมั่นใจอย่างเต็มที่ว่าเขาจะสามารถบดขยี้และเอาชนะปาร์ตี้ในตลาดได้

เมื่อผ่านไปสิบนาที ตลาดก็มีชีวิตชีวาขึ้น

วันแข่งขันเริ่มต้นขึ้น

แจสเปอร์หรี่ตาเล็กน้อยขณะมองดูราคาหุ้นของเฮฟเวนลี่ดราก้อนเรียลเอสเตทเริ่มสูงขึ้นทันทีที่ตลาดเปิด แต่เขาไม่ได้เคลื่อนไหวเพื่อทำอะไร

เช่นเดียวกับเสือชีตาห์ที่ซ่อนอยู่ในป่าลึก เขารอคอยโอกาสที่ดีที่สุดสำหรับการลงมือ

ในขณะเดียวกันเซย์เดน สั่งผู้ค้าหุ้นของเขาอย่างเมามัน