บทที่ 48

”ดะ ดอว์สัน คุณกลับมาแล้ว”

ความไม่สบายใจผุดขึ้นในหัวใจของลูน่าและแซ็คเมื่อเห็นดอว์สัน

ท้ายที่สุดแล้ว ที่ทั้งคู่สุขสบายดีมาถึงทุกวันนี้ ก็เป็นเพราะดอว์สันทั้งนั้น

“ทำไมฉันถึงจะไม่กลับมาล่ะ เธอมาที่นี่เพื่อมาหาฉันไม่ใช่เหรอ” ดอว์สันพูดอย่างโกรธเคือง

เขาเข้าใจดีว่าคนนอกต้องการสร้างปัญหาให้เขาเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวในตอนนี้ เพราะมีปัญหาเล็ก ๆ เกิดขึ้นกับกลุ่ม

ยังคิดว่าเป็นครอบครัวของเขาเอง แซ็คและลูน่า จะเป็นคนแรกที่มาเคาะประตูบ้านเพื่อเงิน

ไม่มีทางที่ดอว์สันจะไม่โกรธ การกระทำของพวกเขาทำให้หัวใจของเขาเย็นชา

การแสดงออกของลูน่าเปลี่ยนไประหว่างความมืดมนและสดใสขณะที่เธอกัดกรามของเธอ “เราแค่ต้องการค้ำจุนครอบครัวของเรา ดอว์สัน คุณช่วยจ่ายเครดิตก่อนได้ไหม...”

ดอว์สันโยนเช็คมาตรงหน้าของลูน่า ขัดจังหวะเธอ “นี่ 1,130,000! แล้วออกไปซะ!”

ลูน่าหยิบเช็คขึ้นมากับเงินในมือ เธอพบว่าไม่จำเป็นต้องระงับสิ่งที่เธอต้องการจะพูด เธอขมวดคิ้วด้วยความโมโห “นี่คุณคิดผิดแล้ว ดอว์สัน ไม่ว่าจะคิดยังไง เราก็ยังเป็นพี่ชายและพี่สะใภ้ของคุณ สีหน้าสมเพชนั่นมันอะไรกัน?

“เราขายสินค้าให้เธอและเธอจ่ายคืนให้เราก็แค่นั้น"

“พวกเธอเคยคิดถึงเรื่องคุณภาพของสินค้าของเธอบ้างไหม?” ดอว์สันแผดเสียง

“เมื่อพูดถึงสินค้าประเภทเดียวกัน สินค้าของเธอเป็นสิ่งที่ถูกร้องเรียนมากที่สุด! ฉันคงจะทิ้งมันไปนานแล้วถ้าไม่ใช่เพราะว่าเธอเป็นครอบครัวของฉัน”

สีหน้าของลูน่าเปลี่ยนไป เธอจ้องที่ดอว์สันและลูกสาวของเขาอย่างขุ่นเคือง “พอแล้ว กับการที่พวกคุณดูถูกเรา เพียงเพราะคุณมีเงิน”

"ชูเลอร์ กรุ๊ป กำลังจะล้มละลายอยู่แล้ว อยากจะดูว่าคุณจะทำอย่างไร เมื่อดวงของคุณหมดลง!”

“ข้อเท็จจริงที่ว่า เธอมาเคาะประตูบ้านฉันเพื่อเงิน เมื่อมีบางอย่างผิดปกติกับกองทุนของกลุ่ม หมายความว่าคุณรู้ข่าวนี้มานานแล้ว ก่อนที่ฉันจะรู้ เธอแทบรอไม่ไหวที่จะเห็น ชูเลอร์กรุ๊ป ล้มละลายใช่ไหม? เธอได้ประโยชน์มากแค่ไหนกัน ตระกูลแฮงค์ สัญญาอะไรกับเธอเหรอ?”

ดอว์สันจ้องไปที่ลูน่าในขณะที่เขาถามอย่างคลุมเคลือ