บทที่ 56

เมื่อได้ยินคำพูดของแจสเปอร์ เวนดี้ก็ถามด้วยความสงสัย “เขาต้องการอะไรเหรอ?”

“สิ่งที่ผู้จัดการที่มีความทะเยอทะยานสูงสุดต้องการก็คือ การพบเวทีที่เขาสามารถแสดงความสามารถที่แท้จริงของเขาได้” แจสเปอร์ยิ้ม “และบังเอิญว่า นั่นคือสิ่งที่ผมกำลังจะเสนอให้กับเขา”

เวนดี้ไม่ได้เข้าใจทั้งหมด แต่ดูเหมือนว่ามันจะเป็นอะไรที่ยอดเยี่ยมทีเดียว

แทนที่จะพาเวนดี้ไปที่ออฟฟิศของแจ็ค แจสเปอร์กลับพาเธอไปร้านกาแฟแทน

เมื่ออ่านชีวประวัติของแจ็คอย่างละเอียดแล้ว แจสเปอร์ก็รู้ว่าร้านกาแฟแห่งนี้เป็นสถานที่ที่แจ็คชอบมากที่สุด ในขณะที่เขาทำงานในอันดรอส นี่เป็นที่ที่เขาแน่ใจว่าจะแวะมาหลังเลิกงานทุกวัน

“ขอคาปูชิโน่กับจาไมกันบลูเมาเท่นอย่างละแก้วครับ”

หลังจากสั่งอาหารแล้ว ทั้งแจสเปอร์และเวนดี้ก็เดินไปนั่งริมหน้าต่าง

เวนดี้อยากจะถามว่าทำไมแจสเปอร์ถึงไม่ไปที่ห้องทำงานของชายคนนั้น แต่แจสเปอร์ไม่พูดอะไร เธอจึงระงับความอยากที่จะถาม

ตอนนี้เวนดี้รู้แล้วว่าแจสเปอร์ทำสิ่งต่าง ๆ อย่างไร รวมทั้งข้อเท็จจริงที่ว่าเขาจะวางแผนก่อนลงมือทำบางสิ่งเสมอ ทุกครั้งที่เขาลงมือ มันจะมีอัตราความสำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์เสมอ

สิบนาทีต่อมา ประตูร้านกาแฟก็ถูกผลักเปิด และชายในชุดสูทก็เดินเข้ามา

“เหมือนเดิมนะครับ คุณทันเนอร์?” พนักงานเสิร์ฟดูเหมือนคุ้นเคยกับเขามาก เขายิ้มแย้มขณะถาม

“ครับ” แจ็คตอบแล้วเดินไปที่โต๊ะที่เขานั่งประจำ อย่างไรก็ตาม เขาตกใจมากเมื่อรู้ว่ามีคู่หนุ่มสาวนั่งอยู่ตรงนั้นแล้ว

แจ็คไม่ได้แสดงความเห็นเรื่องที่ว่าพวกเขาขโมยที่นั่งของเขาไปและยิ้มให้แจสเปอร์อย่างสุภาพก่อนจะหาโต๊ะที่ว่างแทน

ขณะที่แจ็คหันไปหาที่นั่ง แจสเปอร์ก็พูดขึ้น

“นี่คือโต๊ะที่คุณนั่งประจำตลอดเป็นปี คุณทันเนอร์ ขอโทษที่ผมจองโต๊ะวันนี้ เราจะนั่งคุยกันยังไงดีครับ”

แจ็คมองแจสเปอร์ด้วยความตกใจ แต่ไม่ใช่เพราะ เขาอยากรู้ว่าคนอื่นรู้เกี่ยวกับเขาได้อย่างไร หลังจากที่เขาปรากฏตัวในนิตยสารการเงินในประเทศตลอดเวลา