บทที่ 59

“ผมรู้ว่าคุณเชื่อผม และผมสัญญาว่าจะทำให้มันเป็นจริง ผมต้องการให้คุณอยู่กับผม เมื่อมันเกิดขึ้น”

แจสเปอร์หัวเราะเบา ๆ โดยทิ้งมือข้างหนึ่งไว้บนพวงมาลัย ขณะที่เขาเอื้อมมือไปจับมือเวนดี้

เขาจับมือเธอเบา ๆ และใส่เกียร์

เธอช่างสวยงามในที่นั่งผู้โดยสารบนรถสุดหรูของเขา ในขณะที่เขาขับรถออกไป

นี่เป็นฉากที่ผู้ชายเกือบทุกคนจินตนาการถึง

ในขณะนี้ แจสเปอร์กำลังจะประสบความสำเร็จ

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเวนดี้ เธอเป็นคำนิยามของความงดงาม

มือที่เรียวเล็กและบอบบางของเธอสั่นสะท้านในฝ่ามือที่อบอุ่นของแจสเปอร์ด้วยความเขินอาย และความเรียบเนียนของผิว ทำให้เขาไม่อยากปล่อยมือ

เวนดี้ไม่คิดว่าแจสเปอร์จะเคลื่อนไหวอย่างกะทันหันเช่นนี้ ขอบคุณพระเจ้าที่ไฟมันสลัวในรถ แก้มที่แดงก่ำของเธอจะมองเห็นได้ก็ต่อเมื่อไฟถนนกระพริบเป็นครั้งคราวเท่านั้น

หัวใจของเวนดี้เต้นแรงขณะที่เธอรู้สึกว่าร่างกายของเธอหยุดนิ่ง

ความรักนวลสงวนตัวในใจของเธอบอกกับเธอว่า เธอไม่สามารถปล่อยให้แจสเปอร์แตะต้องเธอได้ตามที่เขาต้องการ และเธอก็ควรดึงมือของเธอกลับ

ทว่าเสียงในหัวใจกลับปฏิเสธว่า... เราแค่จับมือกัน มันไม่มีอะไรมาก...

หลังจากช่วงเวลาแห่งความลังเลและความรู้สึกผสมปนเป เวนดี้ก็ทำตามเสียงหัวใจที่บอกกับเธออย่างหลัง

ราวกับแจสเปอร์สัมผัสได้ถึงความไม่สบายใจและความเขินอายจากผู้หญิงที่อยู่ข้าง ๆ เขา

เธอเป็นเหมือนกวางตัวเมียที่ตกใจ

แจสเปอร์ยิ้มมุมปาก และเขายังคงเงียบ

ผู้ชายจำเป็นต้องรู้วิธีจีบ แต่เขาควรรู้เวลาและสถานที่ที่จะทำเช่นกัน

ในช่วงเวลาเช่นนี้ การนิ่งเงียบดีกว่าสิ่งที่เขาจะพูด