บทที่ 60

จะมีบริษัทกี่แห่งในประเทศกัน ที่มีมูลค่ามากกว่าหนึ่งพันล้านดอลลาร์?

โดยไม่นับวิสาหกิจที่เป็นของชาติ มีองค์กรเอกชนน้อยกว่าร้อยแห่งในประเทศที่มีมูลค่ามากกว่าหนึ่งพันล้านดอลลาร์ ซึ่งหมายความว่า ทันทีที่บริษัทของแจสเปอร์จดทะเบียนแล้ว บริษัทก็จะเป็นส่วนหนึ่งของร้อยบริษัทชั้นนำในประเทศทันที

“คุณนี่ม้ามืดจริง ๆ แจสเปอร์” เซจเลอร์ถอนหายใจด้วยความชื่นชม

“ขอบคุณที่ช่วยผมนะครับ คุณเซจเลอร์ ไม่อย่างนั้นขั้นตอนการลงทะเบียนทั้งหมดอาจใช้เวลานานกว่านี้มาก” แจสเปอร์กล่าวขอบคุณอย่างสุภาพ

เซจเลอร์โบกมือเพื่อปฏิเสธ เมื่อรัฐบาลท้องถิ่นทุกแห่งเริ่มขอการลงทุนอย่างเปิดเผย นักธุรกิจที่ร่ำรวยอย่างแจสเปอร์จะถูกมองว่าเป็นแขกพิเศษไม่ว่าพวกเขาจะไปที่ไหน ไม่มีเหตุผลใดที่เขาจะต้องทำตัวสูงส่งและมีอำนาจ

“คุณเกรงใจเกินไปแล้วครับ ผมก็แค่ทำงานของผม ว่าแต่คุณต้องการตั้งชื่อบริษัทของคุณว่าอะไรงั้นเหรอ?”

แจสเปอร์เหลือบมองที่เวนดี้ซึ่งเธอกำลังเม้มปาก และเขาก็บอกชื่อที่เขาตั้งขึ้นมาเมื่อนานมาแล้ว “เจดับเบิ้ลยูแคปปิตอล”

เวนดี้ตกตะลึง จากนั้นหน้าเธอก็แดง

สิ่งสุดท้ายที่เธอคาดหวังคือให้แจสเปอร์ตั้งชื่อบริษัทโดยใช้ชื่อร่วมกัน

“เอาล่ะ เจดับเบิ้ลยูแคปปิตอลนะ” เซจเลอร์หัวเราะเสียงดังและโบกมือให้พนักงานใส่ข้อมูลที่เกี่ยวข้องลงในระบบ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เอกสารของสำนักอุตสาหกรรมและการพาณิชย์ได้อยู่ในมือของเขา แจสเปอร์ได้บอกลาคุณเซจเลอร์และจอห์น

“พวกคนจากรอยซ์ วิลล่า มีนัดทานอาหารค่ำที่เชอราตันในวันนี้ แจสเปอร์ พวกเขาต้องการให้ผมเชิญคุณ คุณจะเข้าร่วมกับเราไหม?” จอห์นยิ้มและถามแจสเปอร์

แจสเปอร์พยักหน้า “แน่นอน ผมจะไปคืนนี้”

เมื่อเห็นแจสเปอร์เห็นด้วย จอห์นก็หัวเราะออกมา “เอาล่ะ คืนนี้เจอกัน”

แจสเปอร์โบกมือลา

ทั้งสองมองดูแจสเปอร์และเวนดี้ขึ้นรถเบนท์ลีย์แล้วขับออกไป คุณเซจเลอร์ก็หันไปหาจอห์นและถอนหายใจด้วยความชื่นชม "แจสเปอร์เป็นเทพอะไรกันแน่ จอห์น? นั่นมันเป็นจำนวนเงินจดบริษัทที่เยอะมากเลยนะ”

“อย่าคิดมากไป เขาไม่ได้มาจากครอบครัวใหญ่ เขามีทั้งหมดนี้ได้เพราะเขาทำงานอย่างหนัก” จอห์นหัวเราะคิกคัก เขาอดไม่ได้ที่จะภูมิใจกับการแสดงสีหน้าตกใจของเซจเลอร์