บทที่ 77

“ออกไปกับอยู่แม่ก่อน เดี๋ยวฉันก็จะออกไปแล้ว”

เขาเป็นห่วงแจสเปอร์เหมือนตอนที่เขายังเป็นเด็ก ในสายตาเขาแจสเปอร์ยังคงเป็นเด็กน้อยที่ไม่สามารถแก้ไขสถานการณ์ของผู้ใหญ่แบบนี้ได้

แจสเปอร์ส่ายหัว ไม่มีทางที่เขาจะออกไป

“คุณเอาเงินมาหรือเปล่า?” แจสเปอร์ถามเวนดี้

ตอนที่แจสเปอร์ขอให้เวนดี้มารับเขาที่สนามบิน แจสเปอร์ก็บอกให้เธอเอาเงินบางส่วนออกมาด้วย

เวนดี้พยักหน้าและดึงธนบัตรใหม่ 100 ดอลลาร์ออกมาสิบปึก

ในขณะที่ทุกคนในบ้านยังคงตะลึงในความงามที่ไร้ตัวตนของเวนดี้ พวกเขาเห็นเธอเอาเงินออกมา

ดวงตาของทุกคนเป็นประกาย เมื่อพวกเขามองไปที่แจสเปอร์อย่างไม่เชื่อสายตา

ครอบครัวของแจสเปอร์ขึ้นชื่อว่ายากจนมาก และในขณะที่ชาร์ลีทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อซื้อบ้านในเมือง การทำเช่นนั้นกลับทำให้สถานการณ์ของครอบครัวแย่ลง

ตอนนี้มีธนบัตร 100 ดอลลาร์หลายปึก แจสเปอร์เอาเงินมาจากไหน?

“นี่ 20,000 ผมจ่ายคืนคุณ 10,000 และผมใช้หนี้คุณคืนเป็นสองเท่า!”

จากนั้นแจสเปอร์ก็หยิบขึ้นมาสองปึก แล้วส่งให้หญิงวัยกลางคนด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา “ครอบครัวของผมไม่ติดหนี้อะไรคุณแล้ว หยุดใช้ 10,000 นั้นเป็นเครื่องมือต่อรองของคุณเสียที”

จากนั้นแจสเปอร์ก็ยื่นห่อสี่ปึกให้หัวหน้าหมู่บ้าน “เราติดหนี้ครอบครัวคุณ 20,000 ครั้งที่พ่อไปหาหมอ ผมจะจ่ายคืนให้คุณเดี๋ยวนี้เหมือนกัน นี่ 40,000 ดอกเบี้ยเป็นสองเท่าเหมือนกัน!”

หัวหน้าหมู่บ้านรับเงินด้วยความตกใจและถามว่า “นายไปหาเงินมาจากไหน แจสเปอร์?”

“คุณไม่เห็นเหรอว่าเขาได้เงินมาจากมือสาวสวยคนนั้น? ใครจะไปรู้ บางทีเขาอาจจะขายตัวเองให้ผู้หญิงที่ร่ำรวยในเมือง และได้ผู้หญิงสวยเป็นของตัวเอง”

ลูกชายของป้าแจสเปอร์ บาร์ด เป็นคนพาลของหมู่บ้านมาโดยตลอด ผู้คนในหมู่บ้านต่างกลัวเขา ชายผู้นั้นพูดอย่างอิจฉาเมื่อจ้องมองไปที่เวนดี้

คำพูดของเขากระตุ้นปฏิกิริยาของทุกคนที่นั่น

“ใช่ ฉันได้ยินมาว่าแจสเปอร์ทำตัวแย่ในช่วงนี้ ไม่มีทางที่เขาจะมีเงินมากมายขนาดนี้ บาร์ดพูดถูก เขาต้องขายตัวเองให้ใครซักคนแน่ ๆ”