บทที่ 78

แจสเปอร์ไม่ได้กล่าวเสียงดัง แต่ออร่าของเขาทำให้ฝูงชนตกตะลึง

แจสเปอร์แม้จะยังเยาว์วัย และความจริงที่ว่าเขายังคงเป็นเด็กที่อายุน้อยกว่าพวกเขา แต่ก็สามารถปิดปากเหล่าผู้สูงวัยในสวนด้วยคำพูดของเขาได้

แจสเปอร์กำลังจะออกไป แต่บาร์ดกลับทำอะไรที่ไม่ควรทำ

“โง่เง่า นายคิดว่าตอนนี้นายเป็นใหญ่โตมากจากไหนงั้นเหรอ ห้ะ? นายกำลังโชว์ให้ใครดู? นายต้องการให้ฉันหวดนายก่อนดีไหม?” บาร์ดเย้ยหยันขณะจ้องมองแจสเปอร์อย่างอิจฉา

หลังจากอดทนมามาเกินพอ ชาร์ลีผู้อารมณ์ร้อนมีโอกาสที่จะปล่อยเปลวเพลิงแห่งความโกรธในตัวเขาออกมา

หลังจากที่รู้สึกพอใจกับผลงานที่โดดเด่นของลูกชายในตอนนี้ เขาตะคอกกลับจากคำขู่ของบาร์ด “อย่าต้องให้ฉันพูดอีกครั้งนะ ไอ้โง่เง่า!”

ไม่ว่าบาร์ดจะอันธพาลแค่ไหน เขาก็ยังคงสั่นสะท้านต่อหน้าชาร์ลีซึ่งเป็นที่รู้จักในเรื่องอารมณ์รุนแรง เขาซ่อนตัวอยู่ข้างหลังพ่อแม่ของเขา เขาตะโกนว่า “อย่าภาคภูมิใจในตัวเองนักเลย คุณหาเลี้ยงชีพด้วยเงินที่ลูกชายได้มาจากการขายตัวของเขาไม่ใช่เหรอ?”

“ฉันจะฆ่าแก ไอ้เด็กเวร!”

ชาร์ลีคว้าจอบที่ประตูสวนแล้ววิ่งตามเขาไป

ไม่คิดว่าชาร์ลีจะปกป้องลูกชายของเขาได้ขนาดนี้ บาร์ดก็กรีดร้องและเดินโซเซไปข้างหลัง

ทันใดนั้น ผู้ใหญ่บ้านและคนอื่น ๆ ก็ล้อมพวกเขาไว้ เพื่อไล่ชาร์ลีออกไป

ป้าของแจสเปอร์ ตะโกน “คุณต้องการอะไรชาร์ลี คุณอยากมีเรื่องงั้นเหรอ?”

“ระวังปากของลูกชายเธอไว้นะ!”

ชาร์ลีเหวี่ยงจอบลงอย่างแรงและเตือน

ทันใดนั้น เวนดี้ก็ก้าวออกมา รูปลักษณ์และรูปร่างของเธอทำให้ฝูงชนตะลึงงัน และหันมาสนใจเธอ

“ฉันคิดว่ามีการเข้าใจผิดที่นี่นะคะ...”

เวนดี้เอามือทัดผมของเธอไว้หลังใบหู ความสง่างามทำให้พวกเขาต้องจ้องมองไปที่เธอ แม้แต่การกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ

“แจสพึ่งเปิดบริษัทเมื่อไม่นานนี้ค่ะ เขาซื้อบ้านใหม่ ซื้อรถใหม่ และเขาก็ยังมีเงินเหลือกินเหลือใช้อีกด้วยค่ะ”

“ฉันไม่ได้พูดเพื่อโอ้อวดแต่อย่างใด แต่ฉันต้องการให้คุณรู้ว่าเงินของเขานั้นสะอาดและหามาอย่างยากลำบาก

“อย่าตัดสินใครก็ตามด้วยทัศนคติแคบ ๆ ของคุณ หรืออย่างน้อย ก็อย่ามาตัดสินแจสแบบนั้นเลยค่ะ”