บทที่ 11

ฉินเฟิงหวู่ยังคงคิดถึงคำพูดของมู่หรงเฟิงเมื่อเขาจากไป และไม่สนใจปฏิกิริยาของคนอื่น ๆ ที่อยู่ในห้อง

บางสิ่งถูกกำหนดไว้แล้ว จากคำที่เขาพูด เขาถูกกำหนดให้เดินทางข้ามเวลามาที่นี่หรือไม่?

สีหน้าของผู้คนที่อยู่ในห้องดูแตกต่างกันออกไป

สีหน้าของฉินหยาง ฟางอี้และคนอื่น ๆ ดูเต็มไปด้วยความรื่นเริง พวกเขามีความสุขมากที่ฉินเฟิงหวู่ได้รับโอกาสให้แต่งงานกับหยวนหยูเฉิน

ในทางกลับกัน ฉินไป่ฉวนและฉินรั่วเสว่กลับกังวลเล็กน้อย แม้ว่าพวกเขาจะรู้ดีว่าหยวนหยูเฉินได้รับความรักที่มากมายจากจักรพรรดิองค์ปัจจุบัน และแม้ว่าเขาจะไม่สามารถฝึกตนได้ แต่เขาก็ไม่เคยขาดแคลนผู้คนที่คอยอารักขาเขา ถึงกระนั้นยังมีข่าวลือว่านิสัยของหยวนหยูเฉินคาดเดาไม่ได้และรูปโฉมของเขาถูกทำลาย เขายังคงเป็นคนไม่สมประกอบ คนเช่นนี้อาจไม่ใช่คนที่ดีนัก

ถ้าฉินเฟิงหวู่สมรสกับเขาด้วยฐานะของมเหสี นางอาจต้องลำบากในอนาคต

ฉินอ้าวเฟยทำตัวราวกับว่าไม่มีอะไรที่เกี่ยวข้องกับเขา แม้ว่าเขาจะไม่เคยรังแกฉินเฟิงหวู่ แต่เขาก็ไม่เคยสนใจน้องสาวของเขา ในใจของเขาอาจคิดว่าฉินเฟิงหวู่เป็นเพียงคนแปลกหน้า จึงไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องสนใจว่านางจะแต่งงานกับใคร

"มันตลกจริงๆ คนไร้ประโยชน์กับคนไร้ประโยชน์จับคู่กัน ช่างเป็นคู่ที่สมบูรณ์แบบจริงๆ"

ฉินเสียวเชี่ยนอดไม่ได้ที่จะเปิดปากของหล่อนก่อน หล่อนมองฉินเฟิงหวู่ด้วยแววตาที่พึงพอใจ

เมื่อหล่อนรู้ข่าว หล่อนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา สถานะของหล่อนไม่ได้ดีเท่ากับฉินเฟิงหวู่ และความสามารถกับความแข็งแกร่งของหล่อนก็ไม่ดีเท่ากับฉินเสี่ยวเยว่ ดังนั้นหล่อนซึ่งเป็นคุณหนูคนที่สามจึงรู้สึกไร้ตัวตน

ตอนนี้ฉินเฟิงหวู่กลายเป็นคู่หมั้นขององค์ชายผู้ไร้ประโยชน์ แม้ว่านางจะได้เป็นมเหสีขององค์ชาย แต่คงไม่ง่ายสำหรับนางที่จะมีชีวิตอยู่ในภายภาคหน้า ส่วนฉินเสี่ยวเยว่นั้น หล่อนเกรงว่านางจะไม่กล้าออกไปข้างนอกไปสักระยะหนึ่ง ในวันต่อจากนี้ หล่อนคงจะมีความสุขมาก

"พี่สาม อย่าพูดเรื่องไร้สาระต่อหน้าคนนอกสิ ถึงยังไงองค์ชายสี่ก็เป็นที่โปรดปราน จงระวังตัวท่านเองไม่ให้ถูกฆ่าตายเถอะ"

ฉินรั่วเสว่ขมวดคิ้วเล็กน้อยและชำเลืองมองฉินเฟิงหวู่อย่างกังวล เมื่อหล่อนเห็นว่าฉินเฟิงหวู่ไม่ตอบโต้ หล่อนจึงถอนใจด้วยความโล่งอกและย้ำเตือนนางโดยรู้สึกจนปัญญาเล็กน้อย

"ในเมื่อเป็นพี่สาวคนที่สาม นางไม่ได้มีอำนาจมากนักหรอก และนางก็พูดโดยไร้ความยับยั้งชั่งใจ ช่างเป็นปัญหาจริงๆ"

"น้องสี่ จริงอย่างที่เจ้าว่า อย่าพูดถึงเรื่องนี้เลย น้องห้าจะแต่งงานกับองค์ชายสี่ นางเป็นคนไร้ประโยชน์ ข้าไม่ได้พูดอะไรผิด"

ฉินเสียวเชี่ยนไม่ชอบฉินรั่วเสว่ด้วยเช่นกัน แต่นางเป็นเพียงบุตรสาวของอนุภรรยาและไม่ได้มุ่งร้ายต่อฉินเฟิงหวู่กับฉันเสี่ยวเยว่เหมือนกับหล่อน

"ฮึ่ม เจ้าไม่ได้พูดอะไรผิด แต่ถ้าองค์ชายสี่รู้เรื่องนี้ จะไม่มีใครสามารถปกป้องเจ้าได้!"

ฉินไป่ฉวนพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา เขาไม่ได้อบรมคนในบ้านมาหลายปีแล้วจนหลานสาวเหล่านี้ไม่รู้ว่าจะปฏิบัติตามกฎอย่างไร

ฉินเสียวเชี่ยนมัวแต่นิ่งเงียบ นางยังคงเกรงกลัวท่านปู่อยู่เล็กน้อย

ฉินเฟิงหวู่แยกแยะความคิดที่สับสนเล็กน้อยที่อยู่ในใจของตนเองและค่อยๆกลับมาตั้งสติ เมื่อมองดูสีหน้าของทุกคน สีหน้าของนางยังคงไม่เปลี่ยนแปลงมากนัก ความคาดหวัง ความไม่เต็มใจ ความกล้ำกลืน ความกลัว และอารมณ์อื่น ๆ ที่ฟางอี้และคนอื่น ๆ คาดคิดไว้ไม่ได้ปรากฏออกมาให้เห็น

"ลูกห้า อย่าเล่นตัวนักเลย องค์ชายสี่เป็นที่โปรดปรานของฝ่าบาท การสมรสนี้ย่อมเป็นเรื่องดีอยู่แล้ว"

ฟางอี้แทบรอไม่ไหวที่จะหัวเราะออกมาดัง ๆ แต่หล่อนไม่กล้าที่จะอวดดียามที่ฉินไป่ฉวนอยู่ตรงนี้ ในทางกลับกัน หล่อนวางตัวเป็นนายหญิงที่ราวกับกำลังปลอบโยนฉินเฟิงหวู่

"ป้าฟาง ท่านกังวลมากไปแล้ว ข้าจะเสียใจได้อย่างไร? สำหรับข้าแล้ว องค์ชายสี่ดีกว่าองค์ชายหนึ่งตั้งร้อยละสิบ"

ฉินเฟิงหวู่เห็นความรื่นเริงในแววตาของฟางอี้และเอ่ยเบา ๆ