บทที่ 2

แคว้นเทียนหยวนเป็นดินแดนที่ผู้แข็งแกร่งเป็นที่เคารพนับถือ ตราบใดที่ผู้นั้นแข็งแกร่งเพียงพอ แม้แต่ความกดดันเพียงเล็กน้อยก็มากพอที่จะคร่าชีวิตคนธรรมดาได้

ฉินเฟิงหวู่รู้สึกประหม่าเล็กน้อยอยู่ในใจ แต่นางไม่ได้แสดงความประหม่าออกมาบนใบหน้า ร่างกายของนางอ่อนแอเกินไป จึงเป็นเรื่องยากสำหรับนางที่จะหลบหนี

"โอ้ ไม่จำเป็นต้องทำเรื่องให้ยุ่งยากกับหญิงสาวตัวเล็ก ๆ เลย"

ทันใดนั้น เสียงหัวเราะคิกคักก็ดังเข้ามาในหูของทุกคน เสียงของเขาฟังดูชั่วร้ายและมีคำดูถูกเหยียดหยามอยู่ในน้ำเสียงของเขา

จากนั้น คนที่กดดันฉินเฟิงหวู่ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย ชายคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นเคียงข้างนาง

ชายคนนั้นสวมชุดสีม่วงและสวมหน้ากากสีทอง มีเพียงดวงตาสีแดงราวกับปีศาจคู่หนึ่งเท่านั้นที่มองเห็นได้ เขาสูงกว่าฉินเฟิงหวู่พอสมควร ท่าทางที่สง่างามและสงบของเขาพิสูจน์ให้เห็นว่าชายผู้นี้มีความพิเศษ

"ฮึ่ม จักรพรรดิวิญญาณ อย่าวิ่งหนีอีกเลย"

เมื่อเห็นชายชุดม่วงปรากฏตัว หัวหน้าของกลุ่มชายชุดดำที่สวมหน้ากากก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างเย็นชา ด้วยการโบกมือของเขา คนเหล่านั้นก็ล้อมชายในชุดสีม่วงและฉินเฟิงหวู่เอาไว้

"วิ่งหนีเหรอ? ข้าแค่อยากจะหาที่ฝังศพดี ๆ ให้กับเจ้า!"

ชายชุดม่วงซึ่งถูกเรียกขานว่าจักรพรรดิวิญญาณยิ้มอย่างชั่วร้าย และน้ำเสียงของเขาก็มีความเหนือกว่าและมั่นใจ

ฉินเฟิงหวู่อดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมองชายคนนั้น เมื่อนางสังเกตเห็นคอของเขา นางก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

"เจ้าช่างหยิ่งผยองนัก! ถ้าเจ้าอยู่ในจุดสูงสุด เราคงยอมรับว่าเราไม่คู่ควรกับเจ้า แต่ตอนนี้เจ้าถูกวางยาพิษแล้ว ข้าอยากรู้ว่าเจ้าจะทนได้นานแค่ไหน!"

หัวหน้าของกลุ่มชายชุดดำพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อควบคุมความกลัวที่มีต่อจักรพรรดิวิญญาณและพูดเสียงดัง ซึ่งช่วยยืนยันการคาดเดาของฉินเฟิงหวู่

แม้ว่าชายที่อยู่ข้างกายของนางจะทรงพลัง แต่เขากลับถูกวางยาพิษซึ่งมากกว่าหนึ่งชนิด

ความแข็งแกร่งของชายชุดดำนั้นไม่ได้อ่อนแอ อย่างน้อยในตอนนี้ นางก็ไม่อาจเอาชนะพวกเขาได้เลย แล้วจักรพรรดิวิญญาณผู้นี้จะอยู่ได้นานแค่ไหน?

"ฮ่า ฆ่าพวกเจ้าก็พอแล้ว"

จักรพรรดิวิญญาณยิ้มอย่างเฉยเมย เขาโจมตีชายชุดดำเหล่านั้นด้วยความรวดเร็วในพริบตา

เขารวดเร็วมาก ก่อนที่ชายชุดดำจะทันได้ตอบโต้ พวกเขาหลายคนก็ถูกฝ่ามือของเขาสังหารเสียแล้ว

ชายชุดดำคนอื่น ๆ กลับมามีสติและดึงดาบออกมาโจมตีจักรพรรดิวิญญาณ

ฉินเฟิงหวู่พยายามไม่แสดงตนให้โดดเด่นและขยับไปด้านข้างอย่างระมัดระวัง

ด้วยพลกำลังในตอนนี้ของนาง นางจึงไม่สามารถช่วยจักรพรรดิวิญญาณได้เลย ยิ่งไปกว่านั้น ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะจักรพรรดิวิญญาณ นางไม่ใช่นักบุญและจะไม่แสดงความกตัญญูต่อจักรพรรดิวิญญาณเพราะการปรากฏตัวของเขาในตอนนี้หรอก

ชายชุดดำไม่สามารถโจมตีได้เป็นเวลานาน และมีอีกสองสามคนที่ถูกจักรพรรดิวิญญาณสังหาร ซึ่งทำให้ใบหน้าของผู้นำกลุ่มดูบูดบึ้งมากขึ้นเรื่อย ๆ

ทันทีที่เขาหันกลับมา เขาก็เห็นฉินเฟิงหวู่ซึ่งถอยออกไปนอกวงและกำลังจะวิ่งหนี เขาจึงเคลื่อนไหวอย่างฉับพลันและโจมตีนางด้วยฝ่ามือของเขาโดยไม่ลังเล

ฉินเฟิงหวู่พลันรู้สึกได้ถึงรัศมีของการสังหารที่รุนแรงจากเบื้องหลังของนาง นางหลบไปทางซ้ายตามสัญชาตญาณในทันที

โชคไม่ดีที่ร่างกายของนางอ่อนแอเกินไป แม้ว่านางจะตอบโต้อย่างรวดเร็ว แต่นางก็ยังโดนโจมตีอย่างรุนแรงจากฝ่ามือ

"แค่ก!"

นางกระอักเลือดออกมาเต็มปาก เสียการทรงตัว และล้มลงกับพื้น

"แม่นางน้อย เจ้าเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น เจ้ายังอยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไปหรือไม่?"

เมื่อหัวหน้าของกลุ่มชายชุดดำเห็นว่าฉินเฟิงหวู่หลบฝ่ามือของเขาได้จริง ๆ เขาก็แปลกใจเล็กน้อย แต่เขาตั้งสติอย่างรวดเร็วและเดินเข้าไปหานางทีละก้าวโดยไม่ปิดบังความมุ่งหมายที่จะฆ่าของเขาเลย

เมื่อได้ยินคำพูดของชายชุดดำ ฉินเฟิงหวู่ก็อดไม่ได้ที่จะกำหมัดของนาง หากนางมีทักษะจากชาติที่แล้ว นางก็คงไม่อับอายเหมือนในตอนนี้ ถึงกระนั้นมันก็ไม่ง่ายเลยที่จะฆ่านาง

เมื่อรับรู้ได้ว่าชายชุดดำปรากฏตัวอยู่ตรงหน้านาง ฉินเฟิงหวู่ก็กระโดดขึ้นในทันที โดยถือกริชอยู่ในมือของนาง และแทงไปที่ลำคอของชายชุดดำอย่างรวดเร็วและโหดเหี้ยม