บทที่ 3

เมืองเทียนหยวน ตระกูลฉิน

ในห้องโถง ชายชราอายุหกสิบปีเศษนั่งอยู่บนที่นั่งหลักด้วยสีหน้าที่เป็นกังวล เขาเป็นนายผู้เฒ่าของตระกูลฉินซึ่งเป็นปู่ของฉินเฟิงหวู่นามว่าฉินไป่ฉวน

"ยังไม่เจออีกเหรอ?"

เขามองไปยังผู้อาวุโสของตระกูลฉินที่ยืนอยู่เบื้องหน้าเขาและพูดพร้อมกับขมวดคิ้ว

เขาไม่คาดคิดว่าหลานสาวคนโปรดของเขาจะหายตัวไปเมื่อเขากลับมาหลังจากที่เขาไปทำธุระที่เมืองแถบชายแดน

"ท่านพ่อ ในความคิดของข้า อาจมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้นกับเสี่ยวหวู่ ท่านไม่ต้องกังวลมากนักหรอก ข้าสั่งให้พวกเขาออกไปหาคนหรือศพแล้ว"

ฉินหยางกล่าว จากน้ำเสียงของเขา ไม่มีใครบอกได้ว่าเขาเป็นห่วงฉินเฟิงหวู่มากแค่ไหน ในฐานะพ่อของนาง ฉินหยางเกลียดชังบุตรสาวที่ไร้ประโยชน์ของเขามากในช่วงหลายปีที่ผ่านมา จากก้นบึ้งของหัวใจ เขาหวังว่าฉินเฟิงหวู่จะตายไปตามนั้น แบบนี้จะช่วยเขาให้พ้นจากปัญหาของการถูกคนอื่นเยาะเย้ยเพราะลูกที่ไร้ประโยชน์ผู้นี้

"ฉินหยาง หุบปากซะ! ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเสี่ยวหวู่ ข้าจะเป็นคนแรกที่ไม่ปล่อยเจ้าไป อย่าลืมว่าก่อนที่ข้าจะออกเดินทาง เจ้าสัญญากับข้าว่าจะดูแลเสี่ยวหวู่อย่างดี ตอนนี้ บอกข้าทีสิว่านางอยู่ที่ไหน?"

ฉินไป่ฉวนจ้องเขม็งไปที่ฉิงหยาง น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความผิดหวังต่อบุตรชายของตน ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาตระหนักดีถึงความคิดของฉินหยางอยู่เสมอ ว่ากันว่าเสือจะไม่กินลูกของมัน แต่เดิมเขาคิดว่าต่อให้เขาไม่ชอบฉินเฟิงหวู่ แต่ฉินหยางจะไม่ยอมให้เกิดอะไรขึ้นกับนาง ถึงกระนั้นเขาไม่คิดเลยว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับนางจนได้

"ไม่ ข้าต้องไปตามหานางด้วยตัวข้าเอง!"

เขายืนขึ้นและวางแผนเพื่อออกไปตามหานางด้วยตัวเอง

"ท่านปู่ องค์ชายรัชทายาทเสด็จมาที่นี่"

ก่อนที่เขาจะได้ก้าวออกไป เขาก็ได้ยินเสียงมาจากข้างนอก สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย และเขารู้สึกไม่ดีอยู่ในใจ

ที่นอกประตู ชายผู้หนึ่งและหญิงผู้หนึ่งเดินเคียงข้างกันมา

ชายผู้นั้นอายุประมาณ 20 ปี แต่งกายด้วยชุดสีฟ้า เขาเป็นคนที่หล่อเหลาและมีอารมณ์ที่แปรปรวนอย่างชัดเจน เขามีดวงตาที่เฉียบแหลม ท่าทางเย่อหยิ่งและชอบดูแคลน ซึ่งยืนยันได้ว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดา เขาเป็นองค์ชายรัชทายาทแห่งราชวงศ์ปัจจุบัน และยังเป็นคู่หมั้นของฉินเฟิงหวู่นามว่าหยวนเฮิงฉวน

หญิงผู้นั้นบอบบางและน่ารัก แต่งกายด้วยชุดสีชมพู หล่อนอายุ 16 หรือ 17 ปี ดวงตาของหล่อนเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักที่มีต่อหยวนเฮิงฉวน หล่อนเป็นพี่สาวคนที่สองของฉินเฟิงหวู่นามว่าฉินเสี่ยวเยว่ผู้ซึ่งรังแกนางอยู่เสมอ