บทที่ 11

เธอลุกขึ้นจากเตียงไปจุดเทียนไม่ได้เพราะเส้นเอ็นขาด ดังนั้นจึงทำได้เพียงมองแขนข้างขวาภายใต้แสงสลัว

รอยแผลจากแส้พลังหลิวลี่ที่แขนขวาของเธอเคยถูกทาซ้ำด้วยเกลือ จนถึงตอนนี้บาดแผลก็เลยยังไม่สมานกัน แต่ว่าตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้เธอก็ชินชากับความเจ็บปวดเช่นนี้ อีกอย่างหลังจากที่ทายาสมานแผลไป ความเจ็บปวดก็เบาบางลง ยิ่งไปกว่านั้นในใจของเธอกลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดเลย

แต่ตอนนี้สวนหนึ่งของแขนข้างขวากลับรู้สึกเจ็บราวกับโดนเหล็กร้อนมาทับไว้ กดซ้ำลงไปแน่น เพราะเธอไม่ได้กลิ่นผิวไหม้ ไม่อย่างนั้นเธอคงคิดว่าแขนขวาถูกไฟครอกอย่างแน่นอน

ความรู้สึกแสบร้อนยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ!

รุนแรงขึ้นจนแทบทนไม่ไหว

เธอกัดริมฝีปากแน่นและเอ่ยเสียงเบา“เกิดอะไรขึ้นกันแน่”

ทันใดนั้น ตราประทับแปลกๆปรากฎขึ้นบนแขนข้างขวา รอบตราประทับมีแสงสีม่วงส่องประกาย ฉากหลังสีม่วงขับเน้นให้ตราประทับประหลาดนั้นก็ยิ่งดูน่าพิศวง และยังมีกลิ่นอายเก่าแก่ของความสูงศักดิ์และมีเกียรติ

เธอไม่ได้ตาฝาด!

หลังจากตราประทับปรากฎขึ้น ความเจ็บปวดก็หายไปราวกับว่าความรู้สึกเมื่อครู่นี้เกิดขึ้นในความฝัน

เซียวเชียนหานสังเกตตราประทับที่ปรากฎบนแขนของเธออย่างระมัดระวัง ดูเหมือนว่าจะเป็นรูปหม้อสามขาสีดำ ดูเผินๆแล้วก็ไม่มีอะไรผิดปกติ แต่กลับให้ความรู้สึกแปลกๆ

ตรานี้ปรากฏบนแขนของเธอโดยไม่มีเหตุผลได้ยังไง?