ตอนที่ 41.1

เกิดใหม่ชาตินี้ ฉันจะเป็นเจ้าตระกูล ตอนที่ 41.1 ตอนที่ 41.1

บทที่ 41

“โอ๊ย! ”

ความเจ็บปวดส่งเสียงจี้ดดังแล่นขึ้นมาบนจมูกทำเอาเธอหลุดตะโกนเสียงดังออกมาโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะล้มฟุบลงไปนั่งอยู่บนพื้นด้วยความตกใจ

“อะ อะไรกัน…”

สิ่งที่กระแทกหน้าเธออย่างจังร่วงลงพื้น กลิ้งเสียงดังกลุกกลัก

มันเป็นลูกบอลขนาดเท่าใบหน้าของเธอ ซึ่งมันเป็นลูกบอลหนังที่พวกเด็กๆ ใช้เตะเล่นกัน

“วะฮ่าฮ่าฮ่า!”

เธอนั่งเหม่อมองลูกบอลที่กลิ้งกลุกกลักไปมา เพราะยังไม่รู้ว่านี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นแต่แล้วก็ได้ยินเสียงหัวเราะคุ้นหูดังแทรกเข้ามาในหู

“ไอ้พวกสุนัขเวรตะไล…”

เบเลซักเดินเข้ามาใกล้เธอ หมอนั่นกำลังจับท้องหัวเราะจนท้องแข็ง

แน่นอนว่าข้างหลังย่อมมีอาสทัลลีอูเกาะติดเหมือนขี้ปลาทองตามมาด้วย

“ดูสภาพสิ! ฮ่าฮ่าฮ่า!”

เบเลซักชี้นิ้วมาที่เธอ

ใบหน้าของฟีเรนเทียนิ่วด้วยความโกรธ แต่แล้วเธอกลับรู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างไหลจ๊อกออกมาจากจมูก

“ละ…เลือดกำเดา!”

คงจะเป็นเพราะโดนลูกบอลกระแทกแรงพอสมควร สุดท้ายเลือดกำเดาถึงได้ไหลออกมา

เบเลซักเดินมาหยุดอยู่ถึงตรงหน้าเธอ หมอนั่นมองสภาพของเธอ ก่อนจะเริ่มหัวเราะอย่างบ้าคลั่งด้วยท่าทางเหมือนเมื่อครู่ที่เอาแต่ล้อเลียนเธอ

“ละ…เลือด…”

อาสทัลลีอูผู้แสนขี้ขลาดตกใจจนไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี เขาได้แต่อ้าปากพะงาบๆ มองเบเลซักที่กำลังหัวเราะ

“นี่ทำเรื่องบ้าอะไรฮะ!”

เธอตะโกนเสียงดัง

“เจ้าบ้าไปแล้วหรือไง! ไอ้สุนัขเวรเอ๊ย!”

ความโกรธพุ่งขึ้นสมอง

“อะไรนะ สุนัขเวร?”

ใบหน้าของเบเลซักบิดเบี้ยวอย่างน่าเกลียดด้วยความโกรธ แต่เธอไม่แม้แต่จะสะทกสะเทือน

เด็กตัวเล็กแค่นี้ ต่อให้ทำหน้าบูดบึ้งไม่พอใจ

ฟีเรนเทียไม่มีวันยอมโดนทำร้ายอยู่เฉยๆ ฝ่ายเดียวแบบนี้หรอก

ลูกบอลกลิ้งไปไกลโน่นแล้ว สิ่งที่เธอคว้าไว้ได้ในมือตอนนี้จึงมีแต่ดินโคลนเท่านั้นถ้าอย่างนั้น ถึงจะมีแค่ไอ้นี่ก็ต้องใช้มันแล้วละนะ

เธอกวาดดินขึ้นมาเต็มมือ สะบัดมันใส่ตาของเบเลซัก

“อ๊ากกกก! ตาข้า!”

สงสัยจะปาเข้าเป้าอย่างจัง เบเลซักจับใบหน้าร้องคร่ำครวญไม่หยุด

เธอปัดกระโปรง ลุกขึ้นยืน ร้องตะโกนให้พวกมันเห็น

“หึ! สภาพดูดีนะ!”

โดนลูกบอลกระแทกแรงน่าดู เลือดกำเดายังไม่หยุดไหลเลย

ต่อให้เช็ดแล้วเช็ดอีก ทว่าเลือดสีแดงสดกลับย้อมทั่วมือของเธอ ทำเอาฟีเรนเทียรู้สึกกลัวขึ้นมาเล็กน้อย แต่ในเมื่ออยู่ต่อหน้าไอ้สุนัขเวรนี่ เธอไม่มีทางแสดงออกมาให้เห็นเด็ดขาด

เธอคิดที่จะหัวเราะเยาะเบเลซักที่กำลังกรีดร้องนัยน์ตาร้อนผ่าว

แต่ว่า

“อ๊ะ?”

ภาพตรงหน้ามันแปลกไป

ชั่วขณะ มุมมองสายตาของเธอกลับสั่นไหว ทั้งเบเลซัก ทั้งอาสทัลลีอูที่ยืนเงอะงะอยู่ข้างๆ เองก็มองเห็นซ้อนกันเป็นหลายคน

หัวกระแทกเหรอ?

หรือเพราะเลือดไหล?

ภาพตรงหน้ามันหมุนติ้ว

“ฮึ่ย!”