บทที่ 116 เสน่ห์ของคุณหนูตัวท็อปในตระกูลที่ร่ำรวย

ตอนที่ทั้งทีมเข้าไปในห้องทำงานของประธาน เหลิงหยุนฉีกำลังคุยโทรศัพท์อยู่

ห้องทำงานชั้นบนสุด แสงสว่างมาก

เหลิงหยุนฉีนั่งอยู่บนเก้าอี้ โดยหันหลังให้กับประตูห้องทำงาน เธอหลับตาลงเพลิดเพลินกับแสงแดดอย่างสบายๆ

เสียงของผู้กำกับเคอ ดังมาจากในโทรศัพท์ มันทั้งอบอุ่น และเป็นห่วงเป็นใย

ถ้าคนที่ไม่รู้ คงคิดว่าทั้งสองคนคบกันมาหลายปีแล้ว

เหลิงหยุนฉีฟังอยู่แบบนั้น โดยไม่ขัดจังหวะ จนกระทั่งอีกฝ่ายกระแอมไอ “เออ งั้นคุณไปทำงานเถอะ ตอนที่คุณกลับไปที่เมืองหลวงอย่าลืมบอกฉันด้วย คนในทีมเครื่องแต่งกายอยากจะวัดตัวคุณ จะได้สั่งตัดเสื้อผ้าการแสดงได้ง่ายๆ”

เหลิงหยุนฉีอดที่จะยิ้มไม่ได้

น้ำเสียงนั้นมีความหมายที่ลึกซึ้งมาก จนผู้กำกับเคอหน้าแดง

ทางทีมงานต้องการวัดตัวที่ไหนกัน เห็นได้ชัดว่าเขากลัวว่าเหลิงหยุนฉีจะมีความสุขกับการใช้ชีวิตในเซี่ยงไฮ้มากเกินไป ก็เลยเปลี่ยนใจกะทันหัน และลืมเรื่องที่มีดารารับเชิญในภาพยนตร์ไปเลย

“วางใจเถอะ ในเมื่อฉันตกลง ฉันจะไม่เปลี่ยนใจ” เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู เหลิงหยุนฉีพูดกับผู้กำกับเคอไม่กี่คำ ก่อนจะวางสายไป วินาทีถัดมา เก้าอี้หันกลับมา ท่ามกลางแสงแดดที่ส่องเข้ามา เผยให้เห็นใบหน้าของเธอ

มานอิงหยุดหายใจไปชั่วขณะ!

เธอถือได้ว่าเป็นคนที่เคยติดต่อกับบุคคลที่มีชื่อเสียงและดารามามากมาย แต่เมื่อเห็นใบหน้าที่งดงามของเหลิงหยุนฉี เธอหายใจไม่ออกไปชั่วขณะ

แสงแดดสอดส่องไปที่เธอ และได้เพิ่มออร่าให้กับเธอ

ความงามนั้นแทรกซึมผ่านรูปลักษณ์และเข้าไปอยู่ในจิตวิญญาณโดยตรง รวมถึงมีกลิ่นอายของความก้าวร้าวแอบแฝงอยู่ จนทำให้รู้สึกชาไปทั้งตัว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนทีเหลิงหยุนฉีกวาดมองมา แสงด้านหลังของเธอเป็นประกายอย่างมาก แต่ก็ยังสู้สายตาของเธอไม่ได้

ในขณะนั้น เธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกจับจ้องจากเธอทุกตารางนิ้ว

ทั้งที่เธอก็ยังเด็ก แต่ทำไมความรู้สึกที่เธอส่งมาถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้?

มานอิงชะงักไปครู่หนึ่ง ไม่ได้กล่าวทักทายเลย ในฐานะคนรับผิดชอบของทีม แม้แต่เธอก็ยังมีปฏิกิริยาแบบนี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนอื่นเลย

พนักงานสไตลิสต์ที่พบเห็นสาวสวยจนเคยชินไปแล้ว ตอนนี้กลับยืนอึ้งอยู่ตรงนั้น

พวกแมวมองในวงการบันเทิง ควรจะต้องล้างตาบ้าง ตอนนี้ดาราสาวในวงการที่มักจะถูกพวกเขาชมว่า “สวยสดงดงาม มีเสน่ห์ดึงดูดใจ” ถ้าเอามาเทียบกับคนตรงหน้าคนนี้ พวกเธอก็เป็นแค่อะไรไม่รู้ ต่างก็เป็นเรื่องตลกทั้งนั้น!

ดูเหมือนผู้ช่วยเหมยจะไม่แปลกใจเลยที่พวกเขาจะมีท่าทีเช่นนี้ เธอรับช่วงต่อ โดยแนะนำทุกคนให้เหลิงหยุนฉีรู้จัก

“คุณเหลิง ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ” มานอิงเพิ่งรู้สึกตัว แต่เธอไม่ได้แสดงท่าทีเขินอาย เธอยื่นมือออกไปด้วยความยินดี

รูปร่างหน้าตาอย่างเหลิงหยุนฉีนี้ ไม่ว่าเธอจะแต่งตัวสไตล์ไหน เธอก็เอาอยุ่ทุกสไตล์ ประเด็นคือ ในเมื่อเชิญพวกเขามาแล้ว แน่นอนว่าผลรับที่ได้ต้องไม่ธรรมดา ขณะที่จับมือ มานอิงก็สังเกตท่าทีของเหลิงหยุนฉีอย่างระมัดระวัง และในสมองเธอก็มีเริ่มคิดถึงสไตล์การแต่งตัว

เหลิงหยุนฉียิ้มและจับมือกับเธอ จากนั้นก็มองไปยังชายร็อกเกอร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น “มีอะไรติดอยู่บนหน้าฉันหรือเปล่า?”