บทที่ 119 กล้ามากจริงๆ!

ตอนที่รถไปถึงที่อาคารหัวตง แค่ดูคนที่เข้าออกศูนย์ขาย ก็รู้แล้วว่ามีคนต่อแถวรอมากมายแค่ไหน

เหลิงหยุนฉีลงจากรถ เมื่อเห็นว่าผู้ช่วยเหมยกำลังจะตามมา เธอก็โบกมือเบาๆ “เธอไม่ต้องตามมาหรอก ฉันจะโทรหาเธอเมื่อฉันต้องการเธอ”

ผู้ช่วยเหมยหยุดชะงักไป เธอส่ายหัว ก่อนจะตระหนักว่าทำไมเหลิงหยุนฉีถึงทำแบบนี้

เมื่อวานตอนที่ประชุมผู้ถือหุ้น มีแค่ผู้ถือหุ้นเท่านั้นที่เคยเห็นเหลิงหยุนฉี ตอนที่ทานอาหารในโรงอาหาร ส่วนใหญ่จะเป็นพนักงานในสำนักงานใหญ่เท่านั้น

ฝ่ายประชาสัมพันธ์ไม่ได้โพสต์ภาพของเธอลงบนเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของบริษัท ซึ่งหมายความว่าพนักงานที่ทำงานในอสังหาริมทรัพย์ต่างๆ ไม่รู้จักบอสคนใหม่ของบริษัทตัวเองเลย

แต่เธอแตกต่างออกไป

เธอติดตามจางหมินและทำงานให้บริษัทมาหลายปีแล้ว ไม่ว่าจะเป็นพนักงานระดับสูงหรือพนักงานธรรมดา ทุกคนในบริษัทรู้จักเธอ

ประธานคนใหม่วางแผนที่จะ “เยี่ยมชมการให้บริกการเป็นการส่วนตัว” หรอ??

ในใจผู้ช่วยเหมยลังเลอยู่นาน เธอจึงพยักหน้าด้วยความเคารพ “ค่ะ ประธานเหลิง ฉันจะรอคุณอยู่ในรถ”

เหลิงหยุนฉีตอบอย่างไม่เป็นทางการ และเข้าไปในศูนย์การขายโดยตรง

ในฐานะที่เป็นโครงการระดับไฮเอนด์ แน่นอนว่าศูนย์การขายของอาคารหัวตงนั้นต้องหรูหรามาก

เป็นการตกแต่งย้อนยุคสไตล์จีนล้วน โต๊ะและเก้าอี้ไม้แพร์ ห้องโถงที่สว่างและกว้างขวาง ดูเหมือนจะทำให้ผู้คนก้าวเข้าสู่ในยุคราชวงศ์หมิงชิงทันที

ในเวลานี้ มีลูกค้าจำนวนมากเข้ามาดูบ้านในช่วงเวลาพักกลางวัน และที่ปรึกษาด้านอสังหาริมทรัพย์ก็เกือบจะให้บริการไม่ทัน พวกเขาเลือกเฉพาะลูกค้าคุณภาพสูงที่พวกเขาคิดว่าน่าจะตกลงมากที่สุด และอธิบายพวกเขาอย่างตั้งใจ

ผู้คนส่วนใหญ่ที่แต่งตัวธรรมดาๆ ดูเหมือนจะทำได้แค่ดูคู่มือโครงการและแบบแปลนพื้นที่ด้วยตนเอง

ทีมงาน “มานอิง” พยายามอย่างเต็มที่ เพื่อที่จะทำให้ออร่าของเหลิงหยุนฉีนั้นชัดเจนขึ้น ทั้งที่เธอก็ถ่อมตัว การเลือกสีก็ดูธรรมดามาก แต่ออร่าของเหลิงหยุนฉีนั้นมากล้นเกินไป ผมสีดำเรียบ ลุคที่ดูเรียบง่าย ต่อให้เธอจะใส่ชุดฮวาฝู เธอก็ไม่สามารถแย่งออร่าบนตัวเธอไปได้

ดังนั้น ตอนที่เธอก้าวเข้าไปในศูนย์การขาย มีสายตาของผู้คนมากมายมองมาที่เธอทันที

มีบางคนเป็นลูกค้าที่ตั้งใจจะดูบ้าน และก็มีบางคนที่เป็นที่ปรึกษาการขายที่สนใจแต่กลุ่มคนที่มีรายได้สูง

มีความประหลาดใจในดวงตาของพวกเขา

ไม่รู้เธอเป็นคุณหญิงจากตระกูลร่ำรวยตระกูลไหน สวยมากจริงๆ สวยกว่าดาราในทีวีอีก!

ที่ปรึกษาการขายสองคนที่เพิ่งกินข้าวเสร็จและเดินออกจากห้องรับรอง สายตานั้นมองไปที่กระเป๋าของเหลิงหยุนฉีด้วยความอิจฉา

พวกเธอเพิ่งเปิดดูนิตยสารแฟชั่นเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว

กระเป๋าใบนี้ราคาอย่างน้อยก็ต้องหกหลัก