บทที่ 125 อันตรายมาก

เช้าของวันต่อมา เหลิงหยุนฉีรับประทานอาหารเช้าอย่างสบายอารมณ์ สวมชุดสูทกระโปรงสีเขียวคราม แล้วเดินทางตรงไปที่บริษัท

พอหญิงสาวที่แผนกต้อนรับเห็นเธอ ดวงตาของพวกเธอก็ตั้งตรง รอจนเหลิงหยุนฉีขึ้นลิฟต์ไป พวกเธอก็พูดอย่างตื่นเต้น

“ดูขานั่นสิ ทั้งเรียวทั้งยาว ดูดีกว่าใส่กางเกงสูทเหมือนเมื่อวานอีก! นี่ถ้าใส่รองเท้าส้นสูง ฉันว่าความสูงน่าจะเกือบหนึ่งร้อยเจ็ดสิบแปด เป็นนางแบบได้สบายเลย””

“ฉันยังต้องชื่นชอบดาราคนไหนอีก แค่ได้เห็นท่านประธานทุกวันก็พอแล้ว!!! แม่เจ้า นี่มันชนะคนทั้งวงการได้เลยนะ!”

เหลิงหยุนฉีไม่รู้เลย ว่าชุดทำงานของเธอ สำหรับคนอื่นแล้ว มันน่าดึงดูดมากแค่ไหน

พอลิฟต์ขึ้นมาถึงชั้นห้องทำงาน ผู้ช่วยเหมยยืนรออยู่ที่ประตูพร้อมกับรายงาน และยื่นให้เธอด้วยความนอบน้อม “รายงานการตรวจสอบของผู้จัดการเจี่ยฝ่ายกฎหมายดิฉันปริ้นท์ออกมาให้แล้วค่ะ”

ระหว่างทางที่มา เหลิงหยุนฉีได้อ่านมาบ้างในรถแล้ว เธอจึงไม่หยิบมันมา แล้วพูดว่า “พิมพ์เพิ่มอีกหลายฉบับหน่อย ตอนเข้าประชุม คุณเอาให้ทุกคน คนละหนึ่งชุด”

สี่คำสุดท้าย เธอพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งมาก

แต่ว่า ผู้ช่วยเหมยที่ได้อ่านรายงานแล้ว เริ่มหายใจลำบาก

หลังจากถูกกระตุ้นไปเมื่อวาน เธอทำการปรับความคิดทั้งคืน ในเวลานี้ถึงแม้มือจะยังสั่นเล็กน้อย แต่เสียงของเธอก็สงบตามเดิม“ค่ะ”

“อ้อ ฉันเลือกรูปที่ถ่ายเมื่อวานได้แล้ว เดี๋ยวฉันจะส่งต่อให้คุณ คุณบอกคนในแผนกประชาสัมพันธ์ให้ใส่รูปภาพพวกนี้จะแนบไปกับประกาศเกี่ยวกับการเปลี่ยนตำแหน่งของฉัน แต่ว่า ตอนนี้อย่าเพิ่งส่งไป รอจบการประชุม รวบรวมข้อมูลทั้งหมด แล้วส่งอีเมลให้พนักงานในบริษัททุกคน”

เหลิงหยุนฉีอธิบาย แล้วเดินเข้าไปในห้องทำงานของเธอ

แปดโมงสี่สิบห้า.

วันนี้ในห้องประชุม เห็นได้ชัดว่ามีคนเยอะกว่าเมื่อวาน

เมื่อวานคือผู้ถือหุ้นทั้งหมดของบริษัท แต่วันนี้เป็นผู้บริหารระดับกลางและระดับสูงทั้งหมด

อย่ามองว่าพวกเขาแต่ละคนมีตำแหน่งในที่ทำงาน ดูไปแล้วเหมือน “คนที่ประสบความสำเร็จในด้านการงาน” แต่ถ้าเทียบกับผู้ถือหุ้นเหล่านั้นแล้ว พวกเขาก็เป็นเพียงพนักงานใน “จางซื่อ” ที่ได้รับค่าจ้างสูงเท่านั้นเอง

ตอนนี้ท่านประธานยังไม่เข้ามา ทุกคนจึงพากันสงสัยเล็กน้อย และอดที่จะหันไปคุยกันไม่ได้

“ได้ยินมาว่าการประชุมเมื่อวานนี้ บรรยากาศน่าอึดอัดมาก ตอนทานอาหารเที่ยง ท่าทางของพวกเขาดูบูดบึ้งมาก”

“ท่านประธานคนเก่าเอ็นดูหลานสาวของเขามาก เกรงว่าเจ้านายคนใหม่จะนิสัยไม่ค่อยดี พวกเราไม่เหมือนผู้ถือหุ้น แค่เอาใจเธอไว้ก็พอแล้ว”

“ใช่ใช่ใช่ ขอแค่ผลประกอบการของบริษัทยังดี ใครจะเป็นประธานบริษัท แค่ให้โบนัสสิ้นปีตามเดิมก็พอแล้ว นี่คือสิ่งที่สำคัญที่สุด”

“ฉันได้ข่าวมาว่า เมื่อคืนนี้ฝ่ายกฎหมายทำงานทั้งคืน เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า บริษัทมีคดีใหญ่เกิดขึ้นกะทันหัน”

คำพูดก่อนหน้านี้เป็นเพียงคำพูดต่อหน้าคนอื่นเท่านั้น ช่วงท้าย รองผู้จัดการทั่วไปของบริษัท คุณเจียงหันไปมองผู้จัดการเจี่ยสีหน้าแปลกใจมาก

เมื่อคืนผู้จัดการเจี่ยเหมือนมดที่เหยียบบนกระทะร้อน รวมถึงทุกคนในแผนกก็ต้องทรมานไปด้วย

ไม่ใช่แค่ร่างกายที่ไม่ได้นอนหลับ พักผ่อนไม่เพียงพอเท่านั้น แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ เขารู้สึกว่าทิศทางลมของบริษัทกำลังจะเปลี่ยนไปแล้ว

และจากคำพูดที่ประธานคนใหม่ให้ผู้ช่วยเหมยบอกเขา บ่งบอกว่าถ้าเขาไม่ทำตามที่สั่งจะตัดการกับเขา

เขายังสงสัยด้วยว่า เหลิงหยุนฉีจะใช้ผลการตรวจสอบในครั้งนี้ มาตัดสินใจว่าเขาจะได้อยู่ในบริษัทต่อไหม

คำพูดของคุณเจียง เห็นได้ชัดว่าเขาได้ข่าวอะไรมา แต่ยังไม่แน่ใจ จึงอยากจะล้วงความจริงมาจากเขา

ถุย!