บทที่ 126 ต่อกรกันต่อหน้า

สิ่งที่อยู่ในมือของทุกคนคือผลการตรวจสอบของผู้จัดการเจี่ยที่ให้พนักงานทั้งหมดของแผนกกฎหมายทำงานล่วงเวลาทั้งคืน

แต่ว่า วินาทีก่อนหน้านี้ทุกคนพากันสงสัยว่าเขาทำอะไร ในวินาทีนี้พอรู้ความจริง ทุกคนกลับตกใจ สีหน้าซีดเผือด

ในเวลานี้ ภายในห้องประชุมเงียบกริบ ราวกับสุสาน เงียบจนน่ากลัว

เหลิงหยุนฉียกมือสองข้างขึ้นมาจับกันไว้ แล้วมองสีหน้าของทุกคนอย่างชอบใจ สักพัก ก็ยกยิ้มออกมา

“นั่งสิ มัวยืนทำอะไรกัน”

ทุกคนได้สติกลับมา พอได้สติกลับมา หลังจากได้รับรายงานแล้ว ทุกคนก็ได้รับความกระทบกระเทือนมาก จนทำให้ ใครก็นั่งไม่ติดกับที่

ในห้อง มีเพียงเหลิงหยุนฉีที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ แล้วมองพวกเขาด้วยสีหน้าเย็นชา

“กึก~”

มีเสียงคนกลืนน้ำลาย ก่อนจะมองไปทางคุณเจียง

อีกทั้ง ไม่ใช่แค่เขาคนเดียวที่ทำแบบนั้น ยังมีอีกหลายคนที่ทำแบบนั้น

คุณเจียงรู้สึกโมโหมาก มือของเขากำหมัดแน่น ปลายนิ้วของเขากลายเป็นซีดขาว กระดาษในมือก็ถูกจับแน่นจนยับ!

ตั้งแต่เขารับตำแหน่งรองผู้จัดการทั่วไปของบริษัท เขาไม่เคยเสียหน้าแบบนี้มาก่อน เลือดของเขาพุ่งขึ้นสูง และถลึงตามองไปที่ทุกคนอย่างดุร้าย

กลุ่มคนที่แอบมองเขาอยู่ รีบเบือนหน้าหนีด้วยความร้อนรน

จากนั้น ในใจรู้สึกดีใจอย่างอธิบายไม่ถูก

เพราะในรายงาน ได้เขียนไว้อย่างชัดเจน

จากอาคารหัวตงถึงเอมเมอรัลด์เบย์ และอื่นๆ ในอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่และขนาดเล็กในเครือของบริษัท โครงการมากกว่าครึ่ง มีร่องรอยของการโอนเงินให้กับคุณเจียงผู้นี้

ถึงแม้จะจัดการอย่างสะอาดแล้ว แต่ฝ่ายไอทีและฝ่ายการเงินยังคงหาเบาะแสเจอ

กล่าวได้ว่า รายงานการตรวจสอบที่ออกโดยฝ่ายกฎหมายของผู้จัดการเจี่ยนั้นเขียนไว้อย่างชัดเจนทั้งจำนวนเงิน ผู้โอน เวลาโอนเงิน และวิธีการโอนเงิน

ผู้จัดการเฉินเป็นแค่ปลาตัวเล็กจริง ๆ ไม่เพียงแต่ได้ยอดเงินเพียง “น้อยนิด” เพราะใน “บ่อเลี้ยงปลา” เขาเป็นเพียงหนึ่งในกลุ่มปลาหลายตัวเท่านั้น

แต่โชคดีที่เป็นจางซื่อ ที่เป็นที่รู้จักในด้านอสังหาริมทรัพย์ระดับสูงมาโดยตลอด ห้องที่สร้างขึ้นมาถือว่าอยู่ในระดับสูง เพื่อการจองบ้าน ลูกค้าที่มีฐานะและขี้เกียจเกินกว่าจะรอจึงยอมเพิ่มอีกเงินหนึ่งถึงสองแสน ไม่ถือว่าเป็นอะไร ถือว่าให้ทิปไป

ถ้าเป็นแค่บ้านเชิงพาณิชย์ธรรมดา คนธรรมดาทั่วไปคงร่วมมือกันฟ้องสื่อจนเป็นข่าวใหญ่ไปแล้ว!!

ในหลายปีมานี้ ถึงทำให้เขายิ่งละโมบโลภมากเพิ่มขึ้นได้แบบนี้