บทที่ 164 ยืนยันด้วยแววตา

เช้าวันรุ่งขึ้น เหลิงหยุนฉีถูกป้าแม่บ้านปลุกให้ตื่น

“คุณหนูคะ คุณชายเฉียวกำลังรอคุณอยู่ที่ห้องรับแขก คุณจะลงไปด้านล่างตอนนี้เลยมั้ยคะ?”

เหลิงหยุนฉีนวดขมับ พลันฉุกคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในเซ็นทรัลพาร์คขึ้นมา เหมือนว่าได้พูดเรื่องนี้ไว้จริงๆ วันนี้เฉียวหยู่โม่จะไปงานประชุมเสวนาพร้อมกับเธอด้วย

แต่ว่า ทำไมต้องมาเร็วขนาดนี้ด้วยล่ะ?

เธอควานหาโทรศัพท์อย่างไม่รู้ตัว จึงคิดออกว่าเมื่อวานตนเองปิดโทรศัพท์ จึงเกิดความรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย

เกรงว่าเฉียวหยู่โม่คงโทรศัพท์หาเธอตั้งแต่เช้าแล้ว แต่ปิดโทรศัพท์อยู่ตลอด ดังนั้นจึงมารอเธอถึงที่นี่เลย

“เตรียมอาหารเช้าให้คุณชายเฉียวด้วยค่ะ เดี๋ยวฉันจะลงไปค่ะ”

เหลิงหยุนฉีลุกขึ้นล้างหน้าล้างตาและลุกจากที่นอนอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็แต่งหน้าบางๆ ตอนที่ลงมาชั้นล่าง พลันมองเห็นเฉียวหยู่โม่กำลังดื่มชาดำอย่างสง่างาม พลันทำสีหน้าขวยเขินทันที “ขอโทษค่ะ เมื่อคืนวานเซียวหรานโทรศัพท์หาฉันทั้งคืน ฉันเบื่อมาก ก็เลยปิดเครื่องไปเลยค่ะ จนทำให้คุณต้องเสียเวลาตั้งใจมาตั้งแต่เช้าขนาดนี้ค่ะ”

มือขวาของเฉียวหยู่โม่ชะงักเล็กน้อย ถ้วยน้ำชาค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ

วินาทีถัดมา ถึงได้วางอยู่บนโต๊ะ

“เซียวหรานโทรศัพท์หาคุณตลอดทั้งคืนเลยเหรอครับ?” สายตาของเขาจับจ้องอยู่บนใบหน้าของเหลิงหยุนฉี เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่ไม่สามารถแยกแยะความยินดีหรือยินร้ายใดๆ แต่กลับไม่สามารถเพิกเฉยได้เลย

เหลิงหยุนฉีโบกมือ “ไม่รู้ว่าเส้นเอ็นในหัวสมองของเขาต่อสายผิดหรือเปล่า ถึงได้ส่งคนมาจากเมืองหลวงเพื่อมาสะกดรอยตามฉันถึงเซี่ยงไฮ้ จนถูกคุณปู่ของฉันรู้เข้า ก็น่าอยากจะขอโทษฉันเพื่อเป็นการสงบศึก ขี้เกียจจะไปสนใจเขาค่ะ!”

สีหน้าของเฉียวหยู่โม่หม่นหมองลงทันที พลันใช้ปลายนิ้วเคาะลงบนขอบถ้วยราวกับขบคิดอยู่ ดังนั้น คนที่เป็นคนสะกดรอยตาม “หายตัวไปดื้อๆ” ก็เป็นเพราะถูกท่านเหลิงควบคุมตัวเอาไว้งั้นเหรอ?

มิน่าล่ะเมื่อวานนี้หลัวจิ้นตรวจสอบเส้นทางจราจรทั้งหมด ก็ไม่พบเจอสิ่งใด

เหลิงหยุนฉีเหลือบตามองเขาอย่างแปลกใจ สีหน้าแววตาของเฉียวหยู่โม่เมื่อครู่นี้ ราวกับผิดปกติเล็กน้อย?

“กินข้าวกันก่อน เรื่องของเซียวหราน คุณไม่ต้องหงุดหงิดหรอกค่ะ” เนื่องจากคุณปู่ของเธอได้ลงมือแล้ว งั้นทางเขาจึงไม่ต้องยื่นมือเข้าไปแทรกแซงสักระยะ

เฉียวหยู่โม่ดันแซนด์วิชที่วางอยู่บนโต๊ะมาทางด้านหน้าของเธอ พลันขยับนมสดให้เข้าใกล้ข้างมือของเธอ

ป้าแม่บ้านที่เตรียมเดินนำอาหารเช้ามาเสิร์ฟทางด้านหน้าที่อยู่ทางด้านข้าง เห็นว่าไม่มีความจำเป็นที่ตนเองต้องอยู่ต่อแล้ว จึงถอนฝีเท้ากลับ พลันกระพริบตา และพิจารณาเฉียวหยู่โม่อย่างละเอียดถี่ถ้วน

เหลิงหยุนฉีไม่เห็นภาพตอนนี้ พลันกำลังก้มหน้าก้มตากินข้าวเช้าไป พร้อมทั้งเปิดโทรศัพท์ไปด้วย

จากนั้นพลันค้นหาเบอร์โทรศัพท์ของเซียวหราน เพื่อลากลงบัญชีดำ ไม่สามารถให้ผู้ชายสารเลวคนนี้ มาส่งผลกระทบกับการทำงานได้

เฉียวหยู่โม่เหลือบตามองแวบหนึ่ง มุมปากค่อยๆ กระตุกขึ้นเล็กน้อย วินาทีถัดมา กลับถูกถ้วยชาขัดขวางร่องรอยนั้นเอาไว้

ตอนที่ทั้งสองคนออกจากบ้าน เวลาแปดโมงเช้าพอดี

ตอนที่รถยนต์เดินทางมาถึงมหาลัย F โจวหยุนกับผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ของบริษัท ผู้อำนวยการฝ่ายบุคคลกำลังรออยู่หน้าประตูมหาวิทยาลัย