บทที่ 163 ไร้ความเกินคาดสักนิด

ตอนที่เซียวหรานโทรศัพท์มาหานั้น เหลิงหยุนฉีเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ และกำลังมาร์คหน้า เมื่อเห็นมีการแจ้งเตือนโทรศัพท์เรียกเข้า พลันถอนหายใจ และตัดสายทิ้งทันที

การก้าวพลาดจนประมาทเลินเล่อ ดันมาโดนคุณปู่ของเธอตบหน้าให้อย่างจัง ตอนนี้เลยอยากจะมาขอความเมตตาจากที่นี่ในเวลานี้งั้นเหรอ?

ฝันไปเถอะ!

เหลิงหยุนฉีขี้เกียจจะเสียเวลาเพียงเศษเสี้ยวไปกับเขาอย่างเปล่าประโยชน์

เธอหวนคิดผู้ช่วยเหมยได้รายงานถึงตารางงานของเธอในวันพรุ่งนี้ โดยมีประชุมเสวนาที่มหาลัยที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดของเมืองเซี่ยงไฮ้

ดังนั้นจึงตัดสินใจทันที พลันโทรศัพท์หาโจวอี้หมิงเพื่อทำความเข้าใจในแผนการของตนเอง และแสดงเจตจำนงอันเรียบง่าย -- ยืมมือคน!

โดยการยืมผู้เชี่ยวชาญการประชาสัมพันธ์ฝีมือเก่งฉกาจที่คบค้าสมาคมอยู่กับสื่อมวลชนและผู้อำนวยการฝ่ายทรัพยากรบุคคลของโจวซื่อ รับผิดชอบในการช่วยเลือกเฟ้นบุคคลที่มีพรสวรรค์ในความจำเป็นต้องสร้างแพลตฟอร์มขึ้นมาให้เป็นรูปเป็นร่าง

โจวอี้หมิงกระพริบตาไปมา พลันหันหน้าเหลือบมองในห้องรับแขกอย่างอดใจไม่ไหว ลูกสาวของตัวเองกำลังนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาและแกะมันฝรั่งทอดไปสามถุง ดูโทรทัศน์ไป พร้อมทั้งหัวเราะร่วน

ส่วนเหลิงหยุนฉีซึ่งอยู่ปลายสายอีกทาง ตอนเที่ยงเพิ่งจะสรุปความร่วมมือกับเขาสำเร็จ ตกกลางคืนก็ได้นำแผนโครงสร้างของแพลตฟอร์มระบุอยู่ในตารางงานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

เมื่อเอามาเปรียบเทียบช่างเป็นโศกนาฏกรรม จนเกือบทำให้ดวงตาโจวอี้หมิงอิจฉาขึ้นมา เกิดความรู้สึกอิจฉาตาร้อนต่อท่านจางอย่างขื่นขมดั่งมะนาวเปรี้ยวจี๊ดลูกหนึ่ง

“ตกลง คนที่หนูต้องการพรุ่งนี้จะไปถึงงานตรงเวลา แต่ว่า หยุนฉี อาเองก็อยากจะรบกวนหนูสักเรื่องหนึ่ง” ครึ่งประโยคแรกตกปากรับคำอย่างสดชื่นมาก แต่ท่อนหลังกลับน้ำเสียงอ่อนลง จนสามารถพูดได้ แสดงท่าทางอ่อนข้อมาก

เหลิงหยุนฉีตะลึงเล็กน้อย ในใจคอยคิดว่าตนเองเป็นคนยืมมือคน ทำไมจึงรู้สึกว่าอีกฝ่ายกลับกลายเป็นมาวิงวอนแบบนั้นล่ะ?

“คุณอาโจว พูดมาเถอะค่ะ”

“ลูกสาวคนนี้ของอา ขี้เกียจมาก ถ้าไม่มีคนคอยสะกิดอยู่ข้างหลัง ก็ไม่มีวันเดินหน้าไปสักก้าวแน่ ในทางกลับกันเธอกลับมาได้หลายวันไม่มีอะไรทำ หนูช่วยอาคอยกระตุ้นจับตามองเธอให้มากๆ อาจดจำความดีได้แม่นยำ!”

คนโบราณกล่าวไว้ว่า คบคนพาลพาไปหาผิด คบบัณฑิตพาไปหาผล!

ไม่ว่าจะยังไง จำต้องให้ลูกสาวติดสอยห้อยตามคอยเรียนรู้จากเหลิงหยุนฉีให้มากๆ

ในใจโจวอี้หมิงมีประโยคหนึ่งที่พูดจนเลี่ยนแล้ว – ในเวลาเดียวกันยังเป็นทายาทที่ต้องเข้ามารับช่วงต่อของตระกูล ทำไมถึงได้มีช่องว่างมากมายขนาดนี้นะ?

เหลิงหยุนฉียังคิดว่าเป็นเรื่องอะไรเลย จึงยิ้มตอบรับอย่างเกรงใจ

เดิมทีความร่วมมือในครั้งนี้ก็คือการได้ผลประโยชน์ซึ่งกันและกันทั้งสองฝ่าย ซึ่งไม่ได้มีความลับอะไรในเชิงธุรกิจ โจวหยุนมีส่วนร่วมด้วยก็ดี

แต่ว่า...

ด้วยเธอเข้าใจในตัวโจวหยุน เธอมีสไตล์ในการนอนตื่นตามเวลาทุกวัน การที่ให้พรุ่งนี้รีบตื่นก่อนเวลาเกรงว่าจะเป็นการหักดิบ

โจวอี้หมิงได้ยินว่าเธอยอมตกลงแล้ว พลันฉีกยิ้มทันที หลังจากตัดสายไปแล้ว จึงประลองกับลูกสาวทันที