บทที่ 182 ระยำ!

เฉียวหยู่โม่รินไวน์ให้เธอ พร้อมทอดสายตามองเหลิงหยุนฉี

ในตอนนี้เองเหลิงหยุนฉีถึงได้พบว่า บรรยากาศมันทะแม่งๆ

“มีอะไรเหรอ?” เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา เอาแต่รู้สึกว่า วันนี้สายตาของเฉียวหยู่โม่ดูลึกซึ้งแปลกๆ มันไม่ได้ชัดเจนขนาดนั้น เหมือนเขากำลังสังเกตเธออยู่?

เฉียวหยู่โม่เคาะนิ้วลงบนโต๊ะ

เรือสำราญยังคงแล่นไปตามแม่น้ำหวงผู่ด้วยความเร็วคงที่ ด้านหลังของเหลิงหยุนฉีคือตัวเมืองที่ประดับไปด้วยแสงไฟสิวิไร แต่กระนั้น ก็ไม่อาจเทียบความเจิดจ้าในดวงตาของเธอได้

เธอไม่เพียงแค่มีพรสวรรค์ด้านธุรกิจ แต่ยังฉลาดหลักแหลมอีกด้วย

แม้จะไม่ค่อยแน่ใจ ว่าทำไมเธอถึงรู้จักนิสัยของเซียวหรานดีขนาดนั้น แต่ตอนนี้แน่ใจอยู่อย่างหนึ่ง

ดูออกง่ายมากว่าเธอไม่ชอบหน้าเซียวหราน แถมระดับความไม่ชอบหน้า ก็ไม่ใช่แค่อยากหาเรื่องเฉยๆ แต่ถึงขั้นอยากให้เขารถคว่ำให้รู้แล้วรู้รอด

ซึ่งสิ่งที่น่าสนใจก็คือ เซียวหรานถูกเธอปั่นหัวมาจนถึงตอนนี้ ก็ยังไม่รู้เลยว่าคู่แข่งที่แท้จริงของตัวเองคือใคร ยังคงคิดว่าเป็นนักสืบคนนั้นที่ท่านเหลิงจับได้ พูดได้เลยว่า เซียวหรานเป็นแค่ลูกไก่ในกำมือของเธอดีๆนี่เอง

ถึงเธอจะยังซ่อนความลับไว้กับตัวอีกมากมาย แต่ว่า สองเรื่องนี้ ดึงดูดความพึงพอใจของเขาอย่างเห็นได้ชัด

เฉียวหยู่โม่เอนหลังพิงพนักเก้าอี้เบาๆ “วันนี้ช่วงบ่าย เฉียวซื่อออกประกาศฉบับหนึ่ง”

“ประกาศอะไร?” วันนี้เธอมัวแต่ยุ่งอยู่กับการร่วมงานกันหลังจากนี้ จึงไม่ได้สนใจปฏิกิริยาของเซียวซื่อเลยแม้แต่น้อย แต่ว่า ดูจากอันดับความนิยมบนอินเทอร์เน็ตแล้ว วันนี้เซียวซื่อน่าจะโดนเธอขุดหลุมดักเยอะพอสมควร

“เกี่ยวกับพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของซุนหยาน ก่อให้เกิดความเสียหายต่อบริษัท จึงถูกลงโทษด้วยการไล่ออก” เฉียวหยู่โม่พูดรายละเอียดเนื้อหาของประกาศฉบับนั้นออกมาอย่างเรียบนิ่ง

แววดูแคลนพาดผ่านดวงตาของเหลิงหยุนฉี เธอยิ้มเยาะออกมาแล้วพูดว่า “ระยำ!”

หาแพะรับปากได้แย่มาก ช่างกล้า!

เฉียวหยู่โม่หัวเราะออกมา เห็นด้วยกับข้อคิดเห็นของเธอเป็นอย่างยิ่ง

เหตุผลที่ซุนหยานมาที่เซี่ยงไฮ้ ต้องเป็นเพราะเซียวหรานเป่าหูแน่นอน ตอนนี้ที่เรื่องมันพัง ด้านหนึ่งเป็นเพราะซุนหยานยังไม่รู้จักเหลิงหยุนฉีดีพอ จึงถูกเล่นงานทุกทาง อีกด้านหนึ่งเป็นเพราะก่อนหน้านี้เซียวหรานประเมินเหลิงหยุนฉีไว้ต่ำเกินไป ถึงได้ส่งคนไม่ได้เรื่องแบบนี้มาต่อกรกับเธอ

ย้อนกลับไปที่จุดเริ่มต้น ทั้งหมดเป็นเพราะตัวเขาเองนั่นแหละประมาทศัตรูเกินไป ตอนนี้ ถึงกับยอมทิ้งคู่ขา เพื่อให้ตัวเองบริสุทธิ์เลยเหรอ?

จู่ๆเหลิงหยุนฉีก็หันมามองเฉียวหยู่โม่ “ตอนนี้ซุนหยานยังอยู่ที่โรงพยาบาลไหม?”

เฉียวหยู่โม่มองมาที่เธออย่างชื่นชม ไม่เพียงแค่มีความสามารถด้านธุรกิจ แต่ยังตาแหลมคม จี้ถูกจุดสำคัญอีกด้วย “ทางโรงพยาบาลบอกว่า อาการของเธอไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ทางที่ดีให้นอนที่โรงพยาบาลไปก่อน”