บทที่ 186 กฎแห่งป่า

ผู้ที่สามารถใช้กระสุนจริงในประเทศได้ต้องมีเส้นสายอยู่เบื้องหลัง อย่างครอบครัวของเฉาเฉินอยู่ในกองทัพมาหลายชั่วอายุคน แต่เขากลับเป็นคนออกนอกลู่นอกทาง ไม่สนใจที่จะเป็นทหาร แต่ชอบพวกอาวุธสงคราม

เขาคิดจนสมองโล่ง ถึงได้ขุดหาลู่ทางที่ทั้งส่งเสริมความชอบและยังสร้างรายได้ให้ตัวเองได้ ซึ่งพอได้เริ่มมันก็หยุดไม่ได้แล้ว

ขอแค่เป็นคนในเซี่ยงไฮ้ ก็ไม่มีใครไม่รู้จักสนามยิงปืนแห่งนี้ของเขา

แน่นอนว่า การสร้างสนามยิงปืนที่ใหญ่ว่าสนามกอล์ฟ ราคามันก็ต้องไม่เป็นมิตรอยู่แล้ว

สนามยิงปืนมีระบบสมาชิก ถ้าจะมา ก็ต้องเติมเงินเพื่อเป็นสมาชิกก่อน ยิ่งราคาสูงเท่าไหร่ ปืนที่จะได้ใช้ก็ยิ่งเกรดดีมากเท่านั้น

แต่เขาได้ยินมาว่าวันนี้มีสมาชิกSVIPระดับสูงที่เติมเงินรวดเดียวด้วยเงินก้อนใหญ่ ซึ่งตั้งแต่ต้นจนจบ มีเงื่อนแค่อย่างเดียวว่า——ปืนทุกกระบอกที่ใช้วันนี้ต้องเป็นปืนที่ผลิตจากโรงงานไม่ผ่านการดัดแปลงใดๆ

นี่ต้องมั่นใจในฝีมือตัวเองขนาดไหนกันนะ?

ใครๆก็รู้ว่า ปืนที่ใช้ในสนามทั่วไปต่างก็ต้องผ่านการเปรียบเทียบและปรับจูน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการยิงให้แม่นยำขึ้น

คนที่ยื่นเงื่อนไขนี่ออกมา ถ้าไม่ใช่เพราะโง่เหมือนควายล้วนๆ ก็ต้องเก่งแบบหาตัวจับยาก！

ต้องเป็นอย่างใดอย่างหนึ่ง ไม่มีตัวเลือกอื่นแล้ว

ในฐานะที่เป็นคอปืน เฉาเฉินจึงลงทุนมารอที่สนามตั้งแต่เช้าตรู่

เพื่อดูว่าฝีมือของลูกค้าใหม่รายนี้จะดีสักแค่ไหนกันเชียว

จนกระทั่งชายหญิงบุคลิกไม่ธรรมดาคู่หนึ่งเดินเข้ามาจากข้างนอกอย่างช้าๆข้างหลังมีผู้ชายในชุดสูทเดินตามมาด้วย

พนักงานเดินเข้าไปตรวจสอบข้อมูล จากนั้นพนักงานเคาน์เตอร์ก็พยักหน้าให้เขาอย่างรวดเร็ว บ่งบอกว่าคนนี้แหละลูกค้าที่เป็นสมาชิกSVIP

เฉาเฉินมองการแต่งตัวและการพูดคุยของชายหญิงคู่นั้นอย่างไม่อยากจะเชื่อ

เอาแบบไม่เล่นนะ นี่มันอย่างกับพวกดาราดังสะท้านฟ้าที่กำลังเดินพรมแดงไปรับรางวัลอย่างไรอย่างนั้น

สองคนนี้มายิงปืนจริงๆเหรอ?

แค่แรงลั่นไกอาจจะทำให้มือของสองคนนี้หักได้เลยนะ！

เฉาเฉินเดินมาที่เคาน์เตอร์ด้วยสีหน้าอ้ำอึ้ง ยังคงไม่อยากจะเชื่อ “ไม่ทราบว่าปืนจากโรงงานไม่ผ่านการดัดแปลงทุกกระบอกในวันนี้พวกคุณเป็นคนจองเอาไว้เหรอ?”

หลัวจิ้นที่เพิ่งตรวจสอบข้อมูลเสร็จก็หันมามองเขา ชั่ววินาทีนั้นก็รู้ว่าคนตรงหน้านี้เป็นใคร จึงยื่นมือออกไปพร้อมรอยยิ้ม “ผมจองแทนเจ้านายเองครับ คุณคงเป็นเจ้าของที่นี่ใช่ไหมครับ? ยินดีที่ได้เจอครับ！”

เมื่อเหลิงหยุนฉีได้ยินหลัวจิ้นพูดออกมาแบบนี้ ก็หันไปมองสำรวจ เฉาเฉินในทันที

หน้าตาถือว่าโดดเด่น เป็นพวกที่ถ้าหากอยู่ในยุคโบราณ ก็เหมือนคุณชายหน้าหวานที่มีการศึกษา ทว่า ร่างกายไม่ถือว่าบอบบาง

รูปร่างดูสูงกว่าคนทางใต้ปกติทั่วไป อยู่ในชุดลำลองสบายๆ รู้สึกเหมือนพวกผู้ชายที่ชอบเล่นกีฬาอะไรอย่างนี้มากกว่า ไม่เหมือนเจ้าของสนามยิงปืนที่เล่นกันเฉพาะกลุ่มเลยสักนิด

หลังจากเฉาเฉินจับมือทักทายกับหลัวจิ้นเสร็จ ก็เบนสายตามาที่เฉียวหยู่โม่กับเหลิงหยุนฉี