บทที่ 201 คุณมันแน่มาก!

“เจ้าพ่อภาพยนตร์เหลียง คุณต้องการให้ฉันสนับสนุนทางด้านกฎหมายไหมคะ” เนื้อหาที่เหลิงหยุนฉีที่สนทนากับเขาในหน้าจอเป็นการส่วนตัวปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรก

ในกลุ่มแฟนคลับที่ตามดารา เด็กสาวที่สนับสนุนไอดอลถึงจะเรียกว่า “สนับสนุน” แต่เมื่อสองคำนี้ถูกพิมพ์ออกมาจากปลายนิ้วของเหลิงหยุนฉี อ่านยังไงก็เหมือนกับแฝงกลิ่นอายหยอกล้อที่คล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มอยู่ด้วย

โดยเฉพาะสติ๊กเกอร์ “ยิ้มบางๆ” ที่เธอใส่มาด้านหลังข้อความ…

เหลียงลั่วหลินมองหน้าจอโทรศัพท์ด้วยสายตานิ่งๆ

“คุณหนูเหลิงคนนี้หมายความว่าอะไร”

เพราะว่าไม่ได้บังหน้าจอเอาไว้ เว่ยหยูที่นั่งอยู่ข้างๆจึงมองเห็นข้อความวีแชทนั้นได้อย่างราบรื่น และมีสีหน้าพิลึกขึ้นมาทันที

เหลียงลั่วหลินวางโทรศัพท์มือถือ มือหนึ่งเท้าคาง ตามองไปทางผู้จัดการส่วนตัวของตัวเอง “ความหมายก็คือ ไม่ว่าอะไรเธอล้วนมองอยู่ในสายตา ถ้าหากว่าทางฉันรับไม่ไหวแล้ว ก็สามารถไปขอความช่วยเหลือจากเธอได้”

ลือกันว่า จางซื่อกรุ๊ปไม่เพียงแต่จะมีฝ่ายกฎหมาย แต่ยังมีคณะที่ปรึกษาทนายความที่มีชื่อเสียงด้วย

เว่ยหยูสีหน้าตะลึง ปากอ้าค้าง

คุณหนูเหลิงคนนี้อยู่ที่สตูดิโอถ่ายหนังแค่ครึ่งวัน กระทั่งเรื่องที่เหลียงลั่วหลินไม่คิดจะเซ็นสัญญากับบริษัทต่อก็ยังจะมองออก?

นั้นมันสายตาแบบไหนกัน! ตาวิเศษที่มองเห็นได้ไกลและชัดเจนหรอ

“ไม่ถึงขนาดนั้นมั้ง?” เขาคิดแล้วก็รู้สึกว่าน่าจะเป็นเพราะทางด้านบริษัทผลักความรับผิดชอบ เหลิงหยุนฉีไม่สบอารมณ์ เตรียมจะยั่วยุให้เขาแตกหักกับบริษัท

เหลียงลั่วหลินส่ายหน้า ไม่คิดจะอธิบาย “คอยดูก็แล้วกัน”

คุณหนูที่ชื่อเสียงฟังดูแล้วเป็นลูกผู้ดีมีเงินมหาศาลคนนี้ เบื้องลึกจะต้องไม่ธรรมดาแน่นอน เขาไม่เคยเห็นคนธรรมดาคนไหนที่สามารถคว้าจิตวิญญาณของบทบาทตัวละครในภาพยนตร์ได้อย่างแม่นยำเช่นนี้

และคุณหนูคนนี้…มีความสามารถในการมองเห็นได้อย่างทะลุปรุโปร่ง ความสามารถในการควบคุม และความสามารถในการแสดงออกรวมอยู่ในคนคนเดียว แข็งแกร่งรอบด้านจนข่มนักแสดงมืออาชีพคนอื่นๆที่มาออดิชั่นทั้งหมด

เว่ยหยูคิดว่า “ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกมั้ง?”

เหลียงลั่วหลินยิ้มหยัน นักปั้นมือทองคนนี้ของเขาดูแคลนคุณหนูคนนั้นจริงๆ

หลังจากที่เหลิงหยุนฉีส่งข้อความวีแชทไป อีกฝ่ายก็ไม่มีปฏิกิริยาอะไร เธอไม่รู้ว่าตอนนั้นเหลียงลั่วหลินปิดเครื่องพอดี เลยคิดเสียว่าเขากำลังแสดงละครอยู่ในสตูดิโอ ดังนั้นจึงโยนโทรศัพท์ไปอีกด้านอย่างไม่ใส่ใจ เมื่อดื่มชาแดงในแก้วหมดแล้ว ก็ตรงไปอาบน้ำในห้องอาบน้ำ รอจนเป่าผม ทาครีมบำรุงผิวเสร็จ ก็เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงหลังจากนั้นแล้ว

ก่อนจะขึ้นเตียงก็เหลือบมองโทรศัพท์แวบหนึ่ง มีข้อความวีแชทสองข้อความที่ไม่ได้อ่าน

ข้อความหนึ่งเป็นของเหลียงลั่วหลิน อีกข้อความเป็นของผู้ช่วยเหมย

เหลิงหยุนฉีเปิดอ่านข้อความของเหลียงลั่วหลินก่อน

——“ขอบคุณครับ ในยามที่ต้องการ ผมจะขอให้ประธานเหลิงช่วยเเน่นอนครับ”