บทที่ 202 แฟนตาซีพลิกผัน

เหลิงหยุนฉีอยู่ที่สนามยิงปืนทั้งวัน ปกติผลของการออกกำลังกายไม่พอก็คือ…วันรุ่งขึ้นไหล่ขวาของเธอจะปวดเมื่อยจนยกไม่ขึ้น

ผลกระทบจากแรงสะท้อนกลับของอาวุธปืน แม้จะช้าแต่ว่ามีแน่นอน

โชคดีที่ผู้ดูแลจัดการดูแลทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ การใช้ชีวิตจึงไม่มีอะไรที่ไม่สะดวก เธอทำเป็นว่าตัวเองหยุดวันหนึ่ง วันอาทิตย์ก็นอนพักผ่อนอยู่ในห้องที่เดอะบันด์ตลอดวันอย่างเอื่อยเฉื่อย

เธอเดินทางไปทำงานด้วยความสดชื่นแจ่มใสในวันจันทร์

ตอนแปดโมงครี่ง เธอยังคงนั่งฟังผู้รับผิดชอบดูแลแต่ละฝ่ายรายงานความคืบหน้าในการทำงานง่ายๆอยู่ที่ห้องทำงานของตัวเอง

ความคืบหน้าของแพลตฟอร์มBOXนั้นเป็นไปอย่างราบรื่นมาก อันดับค้นหายอดนิยมและกระแสฮอตฮิตทำให้มีผู้ใช้เพิ่มขึ้นไม่น้อย แม้ว่าจะยังไม่ได้ออนไลน์อย่างเป็นทางการ แต่ผลตอบรับของเปอร์เซ็นต์การค้นหาAPP แสดงให้เห็นชัดเจนถึงความสำเร็จจากการร่วมมือกับโจวซื่อในอาทิตย์ที่แล้ว

“ประธานเหลิง พนักงานที่เกี่ยวข้องกับสาขาสื่อมวลชนที่สมัครมากลุ่มแรกผ่านสัมภาษณ์รอบสองแล้วครับ พรุ่งนี้พวกเราเตรียมจะสัมภาษณ์ในรอบสุดท้าย ท่านประธานต้องการจะมาดูไหมครับ” ผู้จัดการฝ่ายบุคคลปิดแฟ้มงาน และขอคำแนะนำจาก เหลิงหยุนฉีอย่างจริงจัง

ตามแผนการก่อนหน้านี้ สัมมนาที่มหาวิทยาลัยกับบริษัทHeadhunterที่สรรหาพนักงานให้ได้ดำเนินการตามแผนพร้อมกันทั้งสองฝ่าย ระยะนี้พวกเขาทำงานล่วงเวลาเพื่อจัดเตรียมรายชื่อบุคคลจากสาขาเกี่ยวกับสื่อมวลชนที่จะมาสัมภาษณ์รอบสองกลุ่มแรก

ถ้าหากว่าเป็นแต่ก่อน เขาคงไม่ถามเจ้านายว่า จะหาเวลาว่างไปเข้าร่วมการสัมภาษณ์นี้มั้ย แต่เขาจำได้ว่าหลังจากงานสัมมนาที่มหาลัย Fครั้งที่แล้ว ตอนที่กินข้าวกลางวัน ประธานเหลิงได้เอ่ยเรื่องที่จะรับผู้ช่วยอีกคนหนึ่งเป็นพิเศษ ลูกชายอธิการบดีมหาลัย Fยังคิดจะมาสมัครตำแหน่งนี้

แต่ถูกเพื่อนของประธานเหลิงทำให้ล้มเลิกความคิดนี้ไป

เหลิงหยุนฉีได้ยินแล้ว ก็พยักหน้าด้วยอารมณ์ที่ไม่เลวในทันที “ได้ ถึงตอนนั้นฉันจะไป”

ผู้จัดการฝ่ายบุคคลรู้ว่าตัวเองเดาความคิดเธอไม่ผิดจึงโล่งใจ

ผู้จัดการฝ่ายอื่นๆก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ ไม่เสียทีที่ทำงานอยู่ฝ่ายบุคคล การคาดคะเนอารมณ์เจ้านายนั้นมีความเป็นมืออาชีพจริงๆ ประจวบเหมาะกับที่ผู้ช่วยเหมยมาเคาะประตูในตอนนี้พอดี

เมื่อเห็นทุกคนล้วนอยู่ด้วยกัน เธอก็ชะงักคำพูดที่มาถึงริมฝีปากเอาไว้

“มีเรื่องอะไร?” เหลิงหยุนฉีเห็นสีหน้าแปลกๆของเธอแล้ว ก็อดเงยหน้าขึ้นมามองอย่างละเอียดไม่ได้

“ประธานเหลิง แขกที่นัดเอาไว้มาถึงแล้วค่ะ” ผู้ช่วยเหมยพยายามไม่ให้ตัวเองมีสีหน้าท่าทางตื่นตระหนกมากเกินไป เธอยื่นนิ้วออกมาสองนิ้ว ท่ามกลางสายตาประหลาดใจของเหล่าผู้จัดการ “ตอนนี้แขกทั้งสองท่านล้วนนั่งรอคุณอยู่ในห้องรับรองแขกค่ะ”

สองท่าน?

ทุกคนเข้าใจขึ้นมาในทันที เวลาในการนัดหมายชนกันเสียแล้ว

ต่อมาก็มองไปทางผู้ช่วยเหมยอย่างคาดไม่ถึง ในเมื่อเป็นการนัดหมายเข้าพบท่านประธานล่วงหน้า ย่อมต้องนัดเวลาต่างกัน นี่เป็นเหตุผลขั้นพื้นฐาน ไม่มีทางที่ผู้ช่วยเหมยจะไม่รู้ ทำไมถึงได้เกิดเรื่องผิดพลาดเช่นนี้ได้กัน?

เหลิงหยุนฉีเลิกคิ้ว แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ถามประโยคหนึ่งว่า “ใครมาถึงก่อน”

“จิ่นฮ่าว คุณจิ่นจากบริษัทตงฟางค่ะ” ผู้ช่วยเหมยตอบตามความจริง

เหลิงหยุนฉีชะงัก หัวเราะเบาๆอย่างอดไม่อยู่ ก่อนหน้านี้เธอบอกกับ จิ่นฮ่าวว่าสามารถมอบรายงานผลกำไรและวิเคราะห์รายงานผลประกอบการของบริษัทเขาให้เธอฉบับหนึ่ง แต่คิดไม่ถึงว่า อีกฝ่ายจะกระตือรือร้นขนาดนี้ ผ่านไปวันเดียวก็มาเยือนถึงที่แต่เช้าแล้ว

ส่วนแขกอีกคนที่นัดเอาไว้ตอนเก้าโมงนั้น ไม่ต้องถาม ย่อมเป็น เซียวหรานที่มา “อธิบาย”

“ให้เขาเข้ามา” เมื่อเหลิงหยุนฉีส่งสัญญาณให้ผู้บริหารระดับกลางออกไปแล้วก็หันไปเอ่ยกับผู้ช่วยเหมยต่อ