บทที่ 205 สลับตำแหน่ง

เมื่อประตูห้องทำงานถูกผลักให้เปิดออกจากข้างนอก เหลิงหยุนฉีก็เงยหน้าขึ้นมามองเซียวหรานที่มีสีหน้าทะมึน และเมินเฉยต่อความรู้สึกกดดันทั่วร่างของเขา เธอเพียงแค่ยิ้มด้วยท่าทางเกียจคร้าน “ไม่ได้พบหน้ากันนานเลยนะคะประธานเซียว”

แววตาของเซียวหรานเข้มขึ้นสามส่วนในชั่วพริบตา เมื่อมองไปทางเหลิงหยุนฉีที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงาน โดยไม่แม้แต่จะยื่นมือออกมาทักทาย

“ประธานเหลิงดูท่าทางจะยุ่งมาก” ยุ่งจนกระทั่งหาเวลามาพบเขาไม่ได้ แต่กลับมีเวลาคุยกับคนอื่นกว่าครึ่งชั่วโมงโดยไม่รีบร้อน

เซียวหรานยิ้มเย็น มือสองข้างเท้าอยู่ที่หน้าโต๊ะทำงานเธอ จ้องมองเธอด้วยท่าทางบีบคั้นผู้คนด้วยระยะห่างที่ถูกกั้นเอาไว้ครึ่งเมตร

เหลิงหยุนฉีมองเขาอย่างไม่เดือดร้อน ตั้งแต่ต้นจนจบล้วนไม่ได้หลบสายตาเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน เธอเท้าคางแล้วพยักหน้าเรียบๆ “ยุ่งมากจริงๆนั่นแหละค่ะ ตั้งแต่รู้ว่าคนที่ทนไม่ไหวอยากสะกดรอยตามฉันยี่สิบสี่ชั่วโมงเป็นหัวหน้าเลขาของประธานเซียว ทั้งยังพักอยู่ที่โรงแรมตรงข้ามกับบริษัทฉัน ฉันก็คิดว่าการพบกันของพวกเราในวันนี้ ความจริงแล้วไม่ต้องพบกันก็ได้”

เซียวหรานที่มีท่าทางยิ่งใหญ่ก็มีสีหน้าแข็งค้างในทันที

เหลิงหยุนฉีเคยไปเซียวซื่อแค่ครั้งเดียว แทบจะไม่เคยพบกับหัวหน้าเลขาด้วยซ้ำ สาเหตุที่รู้ฐานะของฝ่ายตรงข้าม ก็มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว...

ท่านเหลิงตรวจสอบเรื่องราวทั้งหมดจนชัดเจนแจ่มแจ้งแล้ว ทั้งยังบอกเธอไปตามตรงด้วย

ความอัดอั้นที่ถูกเธอเมินไปสองครั้งยังติดค้างอยู่ที่ลำคอ ในวินาทีนี้จะกลืนก็กลืนไม่ลง ระบายก็ระบายออกมาไม่ได้ จึงต้องอดกลั้นเอาไว้จนเขามีสีหน้าไม่น่ามองขึ้นเรื่อยๆ

เขาให้คนสะกดรอยตามเธอนั้นเป็นความจริง จะอธิบายอย่างไร ก็เป็นเรื่องที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

“อีกอย่าง ฉันก็คิดว่า จากความสามารถในการอดทนของคนเคียงหมอนประธานเซียว หลังจากนี้ พวกเราก็พยายามอย่าพบหน้ากันเป็นการส่วนตัวจะดีกว่า” ราวกับรังเกียจที่สีหน้าท่าทางเขายอดเยี่ยมไม่มากพอ เหลิงหยุนฉีเอนไปด้านหลัง มือสองข้างประสานกัน ยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ แต่กลับเอ่ยวาจาราวกับกระทืบซ้ำลงบนใบหน้าของเซียวหรานอีกครั้ง “ถึงอย่างไร ครั้งแรกพี่สาวคนสวยคนนั้นก็ยืมมือฉีหลัวซานในการสร้างข่าวลือ ครั้งที่สองก็มาก่อความวุ่นวายในพิธีการลงนามให้ความร่วมมือของบริษัทฉัน ฉันจำได้ว่าครั้งที่แล้วประธานเซียวยังรับประกันอยู่เลยว่าจะแบ่งแยกการให้รางวัลและลงโทษอย่างชัดเจน แต่พริบตาเดียว เธอก็กลับสู่ตำแหน่งเดิมโดยฝ่ายบุคคล บอกกับฉันแต่แรกว่าพวกคุณมีความสัมพันธ์กันแบบนี้ ฉันก็คงจะไม่ถึงกับไม่ไว้หน้าขนาดนั้น”

ปลายนิ้วของเซียวหรานกดลงบนโต๊ะอย่างแรง เขาสูดลมหายใจลึก แต่กลับไร้ซึ่งหนทางในการโต้กลับคำพูดของเหลิงหยุนฉี

เรื่องที่ซุนหยานท้อง ตอนนี้ก็ถูกสื่อเล่นข่าวจนเป็นกระแสร้อนแรง ไม่มีทางที่เหลิงหยุนฉีจะไม่รู้

ในตอนแรกเขาคงสติเลอะเลือนจริงๆ ถึงได้รับปากให้ซุนหยานมาเซี่ยงไฮ้

ยัยโง่เง่านั่น! ความสามารถที่จะทำให้งานสำเร็จนั้นมีไม่พอ แต่ความสามารถที่จะทำลายงานนั้นมีอยู่เหลือเฟือ!

เดิมเซียวหรานมีท่าทางดุร้าย ทว่าถูกเหลิงหยุนฉีที่เอ่ยสองประโยคติดโจมตีกลิ่นอายทั่วร่างจนแตกละเอียด

หัวหน้าเลขาที่ถูกจับได้ว่าสะกดรอยตามคนหนึ่ง คู่นอนที่ก่อเรื่องครั้งแล้วครั้งเล่าคนหนึ่ง...

เขาถูกเธอกำจุดอ่อนเอาไว้ในมือถึงสองเรื่องทันที

ด้วยความรักและความเอาใจใส่ที่ตระกูลเหลิงกับตระกูลจางมีให้เธอโดยไร้เงื่อนไข ตอนนี้เขาไม่ต้องพูดเลยว่าโมโห ไกล่เกลี่ยเพื่อยุติความขัดแย้งต่างหากที่สำคัญที่สุด!

เมื่อเห็นหน้าอกเซียวหรานขยับขึ้นขยับลงอยู่ครู่หนึ่ง เหลิงหยุนฉีก็โค้งริมฝีปากแย้มรอยยิ้มไม่ใส่ใจออกมา