บทที่ 206 ล้มเหลว

เดิมเฉียวหยู่โม่คำนวณได้แม่นยำแล้วว่าที่สนามยิงปืนเหลิงหยุนฉีใช้กำลังกายเยอะเกินไป วันหยุดจะต้องปวดเมื่อยไปทั่วทั้งร่าง จึงเตรียมรอให้เหลิงหยุนฉีนอนจนตื่นขึ้นมาเองในวันนี้ และค่อยมาส่งเธอที่บริษัทด้วยตัวเอง

แต่คิดไม่ถึงว่า ตอนที่เขาไปถึงบ้านของเธอที่เดอะบันด์ พ่อบ้านตอบคำถามด้วยสีหน้าตกใจ “วันนี้คุณหนูไปตั้งแต่เช้าแล้วครับ”

ที่คุยกันไว้ว่าถูกพะเน้าพะนอมาตั้งแต่เด็ก พอเหนื่อยก็ต้องนอนหลับจนตื่นขึ้นมาเองล่ะ?

เฉียวหยู่โม่รู้สึกสงสัยเป็นครั้งแรกว่า เพื่อนหมากรุกตัวเอง...ก็มีแค่นายท่านตระกูลเหลิงคนนั้น ก่อนหน้านี้แทบจะเป็นการเล่นกับตัวเองทั้งนั้น

แน่นอนว่าไม่รวมความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่ง

หลังจากตกน้ำสุนัขจิ้งจอกบางตัวก็มีความเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ ไม่เพียงแต่นิสัยจะเปลี่ยนไป กระทั่งความเคยชินในการใช้ชีวิตก็ล้วนเปลี่ยนไปเช่นกัน

ทว่า เขาคิดไม่ถึงว่าเมื่อเปิดประตูเข้ามาจะพบกับเซียวหราน

อีกอย่างสีหน้าท่าทางเช่นนี้ของเขา...

จู่ๆเฉียวหยู่โม่ก็มีสีหน้าเย็นชา

เมื่อครู่คนคนนี้เผชิญหน้ากับเหลิงหยุนฉีด้วยสีหน้าท่าทางที่เดือดเป็นฟืนเป็นไฟ?!

“คุณชายเฉียว”

ในตอนที่เฉียวหยู่โม่พิจารณามองเขาอยู่ เซียวหรานก็ลุกขึ้นยืน และเก็บงำโทสะบนใบหน้า พลางยื่นมือไปทางเขาอย่างมีมารยาท

“คุณมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร”

เฉียวหยู่โม่ขมวดคิ้ว ทำไมเซียวหรานถึงให้คนสะกดรอยตามเหลิงหยุนฉี แม้ว่าจะเป็นผู้ช่วยหลัวจิ้นของตัวเอง จนถึงตอนนี้ก็ยังสืบหาเหตุผลไม่พบ บวกกับทางด้านซุนหยานที่วุ่นวายจนเละเป็นโจ๊ก สื่อก็จับจ้องราวกับแมลงวันจ้องไข่เน่า ภาพลักษณ์ของเซียวซื่อในสายตาผู้คนร่วงลงอย่างฮวบฮาบ เขาไม่ไปจัดการเรื่องพวกนั้น แต่วิ่งแจ้นมาหาเหลิงหยุนฉีทำไมกัน?

เซียวหรานได้ยินเฉียวหยู่โม่เอ่ยราวกับเป็นเรื่องปกติเช่นนี้ ก็ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว ประโยคนี้ เขาต่างหากที่ควรจะเป็นคนถามมากกว่า

ก่อนหน้านี้เขาได้ยินข่าวลืออย่างชัดเจนว่า คุณชายเฉียวที่ชอบทำตัวลึกลับคนนี้ควรจะไปยุโรปแล้ว ทำไมถึงได้อยู่ที่เซี่ยงไฮ้กัน ทั้งยังเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานเหลิงหยุนฉีด้วยสีหน้าปกติ?

ดูจากท่าทีของฝ่ายตรงข้าม เห็นได้ชัดว่าไม่ได้มาเป็นครั้งแรก

ทว่าแต่ก่อนก็ไม่เคยได้ยินว่า คุณชายเฉียวที่สูงส่งคนนี้กับเหลิงหยุนฉีมีการไปมาหาสู่อะไรกัน

ไม่ถูกต้อง!

ดูเหมือนว่าตั้งแต่หลังงานเลี้ยงวันเกิดของเหลิงหยุนฉีในครั้งนั้น สองคนนี้ก็มีการพบปะพูดคุยกันมากขึ้น จนถึงขั้นเคยถูกคนแอบถ่ายและติดอันดับค้นหายอดฮิตด้วย

ชั่วขณะหนึ่งเซียวหรานไม่แน่ใจถึงความสัมพันธ์ของเฉียวหยู่โม่กับเหลิงหยุนฉี สายตาก็เริ่มพิจารณามองสีหน้าท่าทางของทั้งสองคนโดยไม่ทิ้งร่องรอย

ช่วยไม่ได้ที่ทั้งสองคนล้วนแสดงสีหน้าสบายอารมณ์ เขาเพียงแค่รู้สึกว่าตัวเองตกอยู่ท่ามกลางม่านหมอกแห่งความสับสน มองไม่เห็นทิศทางเลยด้วยซ้ำ

“ผมกับคุณหนูเหลิงมีเรื่องเข้าใจผิดกันเล็กน้อย จึงมาอธิบายสักหน่อย” ในใจก็เกิดความรู้สึกสงสัย แต่บนใบหน้าเซียวหรานยังคงรักษามารยาทที่พึงจะมี ขณะตอบคำถามของเฉียวหยู่โม่