บทที่ 225 เพื่อนรัก ช่วยด้วย！

เช้าวันศุกร์ เหลิงหยุนฉีมาวิ่งในตอนเช้ากับเฉียวหยู่โม่เหมือนเดิม จากอาการหอบในวันแรก มาตอนนี้ค่อยๆดีขึ้น เธอใช้เวลาสั้นมาก จนน่าทึ่ง

เฉียวหยู่โม่มองดูเวลา วันนี้วิ่งมาครึ่งชั่วโมงแล้ว แต่เหลิงหยุนฉีกลับไม่มีทีท่าว่าวิ่งช้าลง

เขาอดที่สงสัยไม่ได้ ถ้าเธอมีสมรรถภาพทางกายที่ดี ถ้าจะต่อสู้กับเขาคงจะไม่มีปัญหาอะไร

ถึงเวลานั้น……

หรืออาจจะไปประเทศอังกฤษกับเธอเพื่อล่าสุนัขจิ้งจอกด้วยกัน？

พอคำนวณดูแล้ว ถือว่ายังทันอยู่

ในตอนที่เขากำลังวางแผนอยู่นั้น จู่ๆมือถือของเหลิงหยุนฉีก็ดังขึ้น

“หยุนฉี เธออยู่ไหนน่ะ？เธอบอกเองไม่ใช่หรอว่าจะเป็นเจ้าบ้านต้อนรับแขก？เราถึงสนามบินกันแล้วนะ เธออยู่ไหน？”

เสียงของจือหมิงแว่วดังมาจากปลายสาย ด้านหลังยังมีเสียงของลั่วจือและคนอื่นๆที่ส่งเสียงเจี๊ยวจ้าว

เหลิงหยุนฉีหยุดชะงักพูดอะไรไม่ออก“ฉันกำลังวิ่งอยู่น่ะ รถยนต์จอดประตูด้านนอกสนามบินนานแล้วนะ คนขับรถมีรูปถ่ายของพวกนาย พอพวกนายออกมาก็จะมีคนบริการอำนวยความสะดวกให้ ไม่หายไปไหนง่ายๆหรอก”

“ชิ！มีอะไรให้น่าวิ่งกัน？เมื่อก่อนถึงปู่ของเธอจะลากเธอมาออกกำลังกายแค่ไหนเธอก็ไม่ยอมไม่ใช่หรอ？”จือหมิงสงสัยเป็นอย่างมาก ตอนนี้เพื่อนรักของเขาผิดปกติ ทำไมพอกลับมาถึงเซี่ยงไฮ้ก็สืบทอดธุรกิจของตระกูลเลยล่ะ จู่ๆก็กลายมาเป็นสาวน้อยผู้สร้างแรงบันดาลใจได้ยังไงกัน？

แถมยังมาวิ่งอีกด้วย？

นี่พึ่งกี่โมงกี่ยามเอง？？

เขาคิดว่าเธอยังหลับปุ๋ยอยู่เสียอีก！

“ครั้งนี้ต่างจากเมื่อก่อน”เหลิงหยุนฉีคิดในใจ ฉันจะบอกนายได้ยังไงว่า ฉันฝึกสมรรถภาพทางกายเพื่อเพิ่มระดับการต่อสู้ของฉันให้สูงสุด เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เจอคนสะกดรอยตามอื่นที่มีเจตนาไม่ดี

เมื่อเห็นว่านัยน์ตาของเหลิงหยุนฉียังมีรอยยิ้ม ร่างกายของเธอผ่อนคลายลง เฉียวหยู่โม่เม้มริมฝีปาก เขาเอ่ยถามอย่างไม่รู้ตัว“ใครกัน？”

ทั้งสองอยู่ใกล้กันมาก จือหมิงที่อยู่ปลายสายได้ยินเสียงนี้อย่างรวดเร็ว

จู่ๆเขาก็พูดไม่ออก“โอ้โห！ความรู้สึกของเธอ‘ต่างไปจากเมื่อวานวาน’นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย？ผู้ชายบ้ากามคนนั้นคือใครกัน ที่ทำให้คุณหนูเหลิงของเราหมกมุ่นจนลืมกินลืมนอน ออกมาวิ่งเช้าขนาดนี้ได้？”

ในมุมมองของจือหมิง อากาศเริ่มเย็นลงแล้ว สามารถผละจากเตียงอุ่นๆออกมาได้ นอกจากแข่งรถแล้ว นั่นก็คืออารมณ์ที่พลุ่งพล่าน！！！