บทที่ 229 ของจริง！

เหลิงหยุนฉีไม่ต้องคิดมาก เธอสามารถคาดเดาได้ว่าในสมองของบุคคลข้างๆที่กำลังนินทาคนอื่นคิดอะไรอยู่ในนั้น เฉียวหยูโม่ไม่ได้ยื่นมือถือมาให้เธอ อย่างไร้เหตุผล

เหลิงหยุนฉีรับอย่างไม่รู้ตัว พึ่งนำมือถือมาแนบ ก็ได้เสียงที่คุ้นเคย

“หยุนฉี ทำไมหนูไม่รับสายล่ะ？”

“คุณปู่คะ？”เหลิงหยุนฉีกะพริบตาปริบๆ ชะงักไปหนึ่งวินาที กว่าจะรู้สึกตัว ก่อนหน้านี้หลังจากที่ตนได้รับโทรศัพท์ของจือหมิง เธอได้ยินคำพูดแปลกๆของเขาจนไม่รู้จะพูดอะไร เธอปิดเสียงทันที คิดไม่ถึงว่าวันนี้คุณปู่จะโทรหา เธอจึงรีบอธิบายทันที

เหลิงเส่าฮุยโบกมือไปมา หลังจากนั้นพึ่งนึกขึ้นได้ ปลายสาย หลานสาวของตัวเองมองไม่เห็น ดังนั้นจึงหัวเราะและกล่าวว่า“ไม่เป็นไร ปู่แค่อยากบอกหนูว่า เรื่องที่มีคนติดตามหนูปู่จัดการให้แล้วนะ คนที่เซียวหรานส่งมาน่ะ กลัวว่าหนูจะไปแย่งธุรกิจวงการบันเทิงของเขา ปู่เลยสั่งสอนเขาเกี่ยวกับหลักการการเป็นมนุษย์ เขาคงไม่สามารถโลดแล่นได้สักพักใหญ่เลยแหละ จริงสิ ปู่ได้ยินมาว่าตอนนี้หนูกำลังออกกำลังกับเฉียวหยู่โม่หรอ？นี่เป็นเรื่องดี！”

คุณปู่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนั้นเธอใช้มีดกรีดหน้าตาที่แท้จริงของหัวหน้าเลขาไปแล้ว และคุณปู่ยังคิดว่าเธอไม่รู้สาเหตุของเรื่องราวด้วย จึงโทรศัพท์มาหาโดยเฉพาะ กลัวว่าเธอจะเกิดภาพติดตา

เหลิงหยุนฉีรู้สึกผิดเล็กน้อย จึงจงใจเปลี่ยนจุดโฟกัส ตั้งใจแสดงท่าทีว่า จะตั้งใจฝึกร่างกายกับเฉียวหยูโม่

ในขณะเดียวกัน เธออดไม่ได้ที่จะภาวนาในใจ ด้วยฝีมือและประสบการณ์ของคุณปู่ “การสอนเขาเรื่องหลักการมนุษย์”ในครั้งนี้ กลัวว่าเซียวหรานไม่ตายหนังคงถลอก เธอรู้สึกมีความสุขไม่น้อย

แต่ทว่า สถานการณ์ที่พูดเองชมตัวเองแบบนี้มันคืออะไร？

เหลิงหยุนฉีอดที่จะขำไม่ได้

ทั้งๆที่อยู่ภายนอกคุณปู่มีชื่อเสียงมาก ใบหน้าเคร่งขรึม พออยู่ต่อหน้าของหลานสาว กลับ……น่ารักอย่างประหลาด？

“ขอบคุณค่ะคุณปู่？”เหลิงหยุนฉีคิดถึงตรงนี้ จึงพูดสี่คำนี้ออกไปอย่างลองใจ

ในห้องนั้น เหลิงเส่าฮุยหรี่ตาลงรู้สึกพึงพอใจ“นี่มันอะไรหรอ？คราวหน้าถ้าใครยังกล้ามีเรื่องกับหนู บอกปู่ได้เลยนะ！ปู่จะจัดการให้หนูเอง！แค้กๆ ปู่ได้ยินมาว่าคุณตาของหนูซื้อคฤหาสน์สไตล์ตะวันตกที่เดอะบันด์ให้หรอ？ที่แบบนั้นน่ะเอาไว้พักผ่อนเฉยๆก็พอนะ รอปู่กลับไป จะช่วยเลือกบ้านที่ดีกว่าในเมืองหลวงให้นะ เรือนสี่ประสานหนูชอบไหม？ประวัติศาสตร์ยาวนานกว่าคฤหาสน์ตะวันตกแบบนั้นอีก！”

เมื่อนึกถึง ตอนที่จางเห้อฟานรับหยุนฉีไปเรียนที่เซี่ยงไฮ้ เขาก็รู้สึกโมโหมาก！

ผ่านมาหลายปีแล้ว วิธีการของเขาร้ายกาจขึ้นมาก！

ให้ทั้งซูเปอร์คาร์ ให้ทั้งบริษัท ยังซื้อคฤหาสน์ยุโรปให้อีก？

อยากให้หลานสาวของตัวเองอยู่ที่เซี่ยงไฮ้？

ไม่มีทาง！

เมื่อเหลิงหยุนฉีได้ยินหัวข้อสนทนานี้ จู่ๆก็รู้สึกถึง“การเผชิญหน้า”ที่เงียบสงัดของจอมยุทธเฒ่าทั้งสองคน อืม เมื่อพูดถึงเรื่องแย่งความรักกันนั้น ชายชราทั้งสองจริงจังกันมาก！

วินาทีนั้น ทั้งๆที่เหลิงหยุนฉีอยากหัวเราะ แต่ไม่รู้ว่าเหตุใดในใจของเธอก็รู้สึกปวดเมื่อยเนื้อตัวขึ้นมาทันที

ในตอนที่เธอยังเป็นเซี่ยเสี่ยวเทียนอยู่นั้น เธอไม่เคยได้รับความรู้สึกที่ถูกคนรักแย่งชิงความรักเช่นนี้มาก่อน

คุณตาของเธอเริ่มต้นทำธุรกิจในตอนที่อายุยังน้อย ความสนใจของเขาอยู่ที่บริษัททั้งหมด หลังจากนั้นมา พ่อแม่ก็ตายจากไป เหลือเธอตัวคนเดียว ตั้งแต่เล็ก คุณตาสอนให้เธอพึ่งพาตัวเอง ความอ่อนแอเป็นเครื่องหมายของคนไร้ความสามารถ！

อยากจะเอาชนะ จะต้องห้ามกลัวความลำบาก และห้ามกลัวเจ็บปวด

อย่างไรก็ตาม เธอได้เกิดใหม่อีกครั้ง ไม่ว่าจะเป็นคุณตา คุณย่า หรือคุณปู่ ต่างทะนุถนอมเธออยู่ในมือ

ความรู้สึกแบบนี้ ในตอนเริ่มต้น เหมือนเป็นสายน้ำที่หล่อเลี้ยงหัวใจของเธอ เมื่อนานวันเข้า พึ่งค้นพบว่าได้กลายเป็นมหาสมุทร และซัดสาดอย่างดุดัน