บทที่ 237 คนเก่ง คือคุณหรือเปล่า?

คนที่ตกใจที่สุดในงานคนนั้น กลับกลายเป็นเหลิงหยุนฉี

สายตาของเธอจับจ้องอยู่ที่ตัวของจางเสี่ยวเหมิงที่ย่นคิ้วอยู่ ความรู้สึกราวกับไอดอลถูกคนอื่นแย่งไปต่อหน้าจนโกรธเหมือนกับเด็กน้อยที่ถูกคนแย่งของเล่นสุดที่รักไปในระดับนั้น

บรรยากาศที่คุยกันอย่างออกรสออกชาติ กลับถูกข้อเสนอนี้ของซิวเจ๋ออันสับสน จนเปลี่ยนบรรยากาศทันที

อีกทั้ง...

กระทั่งเหลิงหยุนฉีมีความคิดอย่างหมดหนทาง เธอยังอยากพูดคุณธรรมเชิงวาทศิลป์

อย่ามองรูปลักษณ์ภายนอกของเธอกับเด็กสาวแสนดื้อรั้นหัวแข็งคนนี้ซึ่งมีความใกล้เคียงไม่ต่างกัน แต่ตอนที่เธอลงแข่งรถจริงๆ นั้น อีกฝ่ายเกรงว่ายังอยู่ในช่วงวัยรุ่นอยู่

ดังนั้น หันกลับมาสบตากับซิวเจ๋อ พลันยกมุมปากขึ้นอย่างเกียจคร้าน “แข่งรถกันสองคนแบบธรรมดามันจะสนุกอะไร? ซิวเจ๋อไม่ลงไปคอยให้คำแนะนำด้วยตนเองที่สนามเหรอ?”

ทุกคนต่างตกตะลึงทันที

เหลิงหยุนฉีให้ซิวเจ๋อลงในสนามด้วย?

นัยน์ตาเฉียวหยู่โม่ดำดิ่งมากขึ้น นี่เธอกำลังยอกย้อนกลับดึงคนลงให้ลงคลองไปด้วยเหรอ?

อย่างไรเสียซิวเจ๋อกลับรู้สึกสนใจขึ้นมาทันที “ให้คำแนะนำในการลงสนามยังไงเหรอครับ?”

“ซิวเจ๋อนั่งอยู่ตำแหน่งข้างคนขับรถของเสี่ยวเหมิง ทั้งสามารถให้คำแนะนำอย่างใกล้ชิด แถมยังเป็น ได้ดูการแข่งรถของพวกเรา อยู่ในที่นั่ง VIP ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว”

เหลิงหยุนฉีเชิดปลายคางไปทางจางเสี่ยวเหมิง

คนหลังตกใจก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นกลับยิ่งรู้สึกเซอร์ไพรส์มากขึ้นไปอีก

เพราะว่านี่มันวิเศษกว่าข้อเสนอแนะของเธอก่อนหน้านี้มากนัก ประเด็นคือ ได้นั่งรถคันเดียวกันกับไอดอลด้วยนะ!!

ตำแหน่งข้างคนขับรถของเธอ ซิวเจ๋อได้นั่งอยู่ตรงนั้น เธอสามารถคุยโมโอ้อวดได้ตลอดชีวิต!!!

วินาทีนี้ จางเสี่ยวเหมิงชำเลืองมองสายตาของเหลิงหยุนฉี อดไม่ได้ที่จะดึงเธอมาแล้วคุกเข่าให้เธอทันที ได้มิตรภาพที่ดี! ผู้มีพระคุณเลยนะเนี่ย!

หวังเชียนถอนหายใจอย่างไร้เรี่ยวแรง สุดยอด! พี่สะใภ้เล็กสุดยอดจริงๆ !

ซิวเจ๋อไม่รู้ว่าโกรธเคือง หรือว่าโมโหอยู่กันแน่ พลันส่ายหน้าอย่างอดไม่ได้ “สาวน้อย อย่าอารมณ์เสียมากขนาดนี้สิครับ”

เขาแค่อยากเห็นระดับมาตรฐานของเธอตามความจริง แต่เธอกลับดึงเขาลงเกมไปด้วย?