บทที่ 252 เอาบิกินี่ไหม

ทุกคนทานอาหารเสร็จแล้วจึงไปเดินเล่นที่ชั้น 1 และซื้อของใช้ที่จำเป็น

สำหรับผู้ชายยังดี โดยรวมมีแค่ชุดชั้นในกางเกงว่ายน้ำและเสื้อผ้าธรรมดาสักสองชุดก็เพียงพอแล้ว สำหรับผู้หญิงมันต่างออกไป แค่ชุดว่ายน้ำก็มีให้เลือกละลานตาไปหมด ทั้งแบบบิกินี่ วันพีซ ชุดกระโปรงแถมยังมีสไตล์ที่หลากหลาย ทั้งเซ็กซี่มีเสน่ห์ น่ารักเย้ายวน และเรียบร้อยรัดกุม แค่ประตูทางเข้าก็มีมากมายจนพวกผู้ชายประหลาดใจกันมาก

พวกผู้ชายแค่แจ้งขนาดของตัวเอง เอากางเกงว่ายน้ำสีดำไม่กี่ตัวที่ไม่โดดเด่นก็เป็นอันจบ แต่โจวหยุนกับจางเสี่ยวเหมิงยุให้เหลิงหยุนฉีลองสวมชุดว่ายน้ำ

โจวหยุนนั้นเพราะตัวเองยังเด็ก ร่างกายจึงยังไม่โตมากนัก ส่วนจางเสี่ยวเหมิงก็ไม่เคยมีประสบการณ์เลือกชุดว่ายน้ำกับเพื่อน จึงรู้สึกว่ามันแปลกใหม่เกินไป เธออยู่ในแวดวงผู้ชายตั้งแต่เด็ก ยากที่จะเห็นอย่างเหลิงหยุนฉีที่มีเอวคอดขายาว ปฏิกิริยาแรกจึงเป็นการนึกถึงเกมแต่งตัวคนจริง!!!

ภายนอกจางเสี่ยวเหมิงยังคงแสดงความเยือกเย็นของหญิงสาวที่มีรอยสัก แต่เบื้องหลังอดไม่ได้ที่จะถูมือเล็ก ‘ตื่นเต้น!’

เหลิงหยุนฉีถูกทั้งสองคนรบเร้าจนไม่มีทางเลือก ดังนั้นเธอจึงเลือกชุดว่ายน้ำวันพีซ

โจวหยุนเป็นคนแรกที่ปฏิเสธ “เพื่อน! เธอหุ่นดี อย่าปล่อยให้มันสูญเปล่าสิ!! ชุดว่ายน้ำแบบรัดกุมอย่างนี้ก็เหมือนเด็กที่ไปสระว่ายน้ำเป็นครั้งแรก ต้องแบบแรงๆ หน่อยสิ!”

พูดอย่างนั้นแล้วดันชุดบิกินี่ร้อนแรงใส่มือเธอ แถมยังเป็นแบบวาบหวิวอีกต่างหาก

เหลิงหยุนฉีกลอกตาแล้วพูดว่า “ฉันเล่นเวคบอร์ด พอมีคลื่นซัดเข้ามา บิกินี่มันจะเป็นยังไง เธอลองนึกดูสิ”

โจวหยุนนึกภาพในใจทันที

สาวสวยขายาวทรงเสน่ห์ยืนอยู่บนกระดานเวคบอร์ด หันหน้าเข้าหาคลื่นลม เท่จนพาให้คนแข้งขาอ่อนแรง จากนั้นคลื่นซัดเข้ามา...

สายคล้องไหล่หลุด...

เฮ่ย!

“ฉันผิดไปแล้วๆ! ได้โปรดๆ!” ระดมสมองแรงเกินไป ตัวเองจินตนาการมากเกินไป จนโจวหยุนสะท้านไปทั้งตัว หากสิ่งนี้ถูกเปิดเผยในที่สาธารณะ ชุดว่ายน้ำของเพื่อนสนิทเธอหลุด ตัวเธอคงอยู่ห่างจากความตายเพียงหนึ่งมิลลิเมตร

ทั้งสองเคยชินกับการล้อเลียนกัน แต่ไม่ยอมลดเสียงลง ดังนั้นคนรอบตัวจำนวนไม่น้อยจึงได้ยิน หน้าจึงเปลี่ยนเป็นเขียวในทันใด แต่ไม่กล้าปล่อยเสียงหัวเราะออกมา

อย่าว่าแต่ตัวเหลิงหยุนฉีเองนั้นไม่ง่ายที่จะยั่วเลย ยังมีคุณชายเฉียวยืนอยู่ตรงนี้อีกทั้งคนนะ!

ใครจะกล้า