บทที่ 266 ของขวัญสุดโรแมนติก

เสียงกรีดร้องในงานทวีความดังขึ้นเรื่อยๆ เหลิงหยุนฉีอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเฉียวหยู่โหม่ ใจคิดว่าผู้ชายลักษณะนี้ไม่น่าแปลกใจเลย!

ดีเจสาวรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะขาดออกซิเจน เมื่อเห็นสองคนนี้ยืนอยู่กลางเวที เธอควบคุมอารมณ์ไม่ได้เลย กลับกันเธอยิ้มให้แล้วอดไม่ได้ที่จะยื่นไมโครโฟนไปตรงหน้าเฉียวหยู่โม่ “ถึงเวลาประกาศรางวัลใหญ่ของเราคืนนี้แล้ว! คุณผู้ชายคนนี้ ช่วยจับมือแฟนสาวของคุณและนับถอยหลังให้เธอได้ไหม”

“จับมือ! จับมือ! จับมือ!”

ทันทีที่เธอพูดจบ ก็มีเสียงกรีดร้องจากฝูงชนด้านล่าง ผู้ชมทั้งงานต่างเชียร์ให้ทำ!

เฉียวหยู่โม่เหลือบมองด้านข้างของเหลิงหยุนฉี สีหน้าเกียจคร้านแกว่งไปเล็กน้อย ยื่นฝ่ามือออกไปท่ามกลางสายตาทุกคน

มือของเขาใหญ่และเรียวยาวที่เหมือนจะสามารถควบคุมทั้งโลกได้สบายๆ

เหลิงหยุนฉีชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ในวินาทีต่อมาเขาเข้าจับมือของเธอ

ไม่ใช่ว่าทั้งสองไม่เคยสัมผัสกันทางผิวหนัง ก่อนหน้านี้ตอนที่เขาอยู่ในสนามยิงปืน เขายังเคยโอบเธอไว้ในอ้อมแขนข้างหนึ่งและแนะนำการยิงให้เธอ

แต่วินาทีนี้...

หยุนฉีมองมือตัวเองที่ถูกเขากุมไว้ ความรู้สึกแปลกๆ วิ่งไปตามตำแหน่งปลายนิ้ว

เฉียวหยู่โม่ก็ก้มหน้ามองตามเช่นกัน

มือของหยุนฉีเนียนสวยขาวนวล ราวกับงานศิลปะที่แกะสลักด้วยหยกขาว ถูกกุมในฝ่ามืออบอุ่นและอ่อนโยน สีหน้าของเธอเหมือนจะทำให้เขาตกใจ นิ้วก้อยงอเล็กน้อยจนบังเอิญไปโดนง่ามนิ้วโป้งของเขา พลันหัวใจเขากระตุกไปนิดหน่อย

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูด ผู้คนที่อยู่ด้านล่างเวทีก็ตะโกนมาราวกับสึนามิ “หลับตา! หลับตา! หลับตา!”

เหลิงหยุนฉีได้สติกลับมา สูดหายใจเข้าลึกค่อยๆ หลับตาลง

เฉียวหยู่โม่เหลือบมองดีเจสาว ท่ามกลางสายตาที่ตื่นเต้นของเธอ ในที่สุดก็เริ่มนับถอยหลังสาม

เสียงทุ้มต่ำ เวลานี้ไม่รู้ทำไม เหมือนจะมีความรู้สึกอนุภาคเล็กค่อยๆ สะท้อนก้องอยู่ในหูของทุกคน——

“3 2 1!”

เมื่อตัวเลขสุดท้ายของเขาจบ ทั้งเวทีก็สว่างไสว!

วินาทีถัดมา ดอกไม้ไฟจำนวนมากจุดขึ้นจากรอบเวทีทุกทิศทาง ราวกับต้นไม้ไฟและดอกไม้เงิน!

แนวไฟซึ่งจัดวางไว้ล่วงหน้าที่ด้านล่างเวทีเปรียบเสมือนมังกรไฟที่สว่างไสวขึ้นทันใด ในขณะนี้ หน้าจอขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านหลังเวทีลดระดับลงอย่างรวดเร็ว และแล้วทั้งเวทีก็เหมือนกับเกสรดอกไม้กำลังผลิบาน ค่อยๆ ลอยขึ้นไปท่ามกลางดอกไม้ไฟ!

ในเวลาเดียวกัน ดอกไม้ไฟบนพื้นดินก็ไปตามเส้นทางคดเคี้ยวด้านหลังเวทีเพียงแห่งเดียวที่ไม่มีผู้คนพลุกพล่าน...

จนกระทั่งเผาไหม้ไปยัง “พื้นที่หวงห้าม” บนชายหาดที่อยู่ห่างไกลออกไป